Buzun olduğu yerde barut olabilir mi?

"Bazı sözler kaderi değiştirir, bazı sırlar zamanı bile susturur." İrem Aksoy, annesine bir zamanlar bir söz vermişti: Bir gün asker olacaktı. O söz, onun çocuk kalbinde yanan ilk ateşti. Yıllar geçmiş, sayısız zorluğun ardından o ateşten bir savaşçı doğmuştu. Artık Türkiye'nin en seçkin birliklerinden biri olan Gölge Timi'nin bir parçasıydı. Ve o timin başında, soğukkanlılığı kadar karanlık geçmişiyle de bilinen Yüzbaşı Dinçer Altuğ Demiral vardı. Birbirine zıt iki ruh... biri görevine yeminli, diğeri geçmişine mahkûm. Ama kader, onları aynı savaşın tam ortasında, aynı sırların gölgesinde buluşturmuştu. Her görev, geçmişin karanlık sayfalarını biraz daha aralıyordu. Ve İrem ile Dinçer, bir anda sadece düşmanlara karşı değil, kendi kalplerine ve kanlarına karşı da savaşmak zorunda kalmışlardı. Çünkü bazen düşman, karşındaki değil - içinde sakladığındı.

"Sizi nasıl bulacağım?" "Sen beni bulamazsın ben seni bulurum"

HAFIZANI KAYBEDERSEN DÜŞMANINA AŞIK OLABİLİR MİSİN? Kazadan sonra teyzemin yanına taşınırken planım; üniversiteye devam etmek, ressam olmak ve ailemin anısını onurlandırmaktı. Yani en azından her şey mahvolana kadarki plan buydu. Ta ki 'o' gelene kadar. Geçmişimden gelen gizemli bir yabancı işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişti. Müthiş güzel bir hayattan koparılıp zift kokan diyarlara sürüldüm sanki. Sırlarla dolu Aram Alevhan, gerçekleri fısıldarken kendi karanlığına çekti beni. Benim anılarım o karanlığın dibinde zincirlere vurulmuş, kilitli. Artık ne arkadaşlarıma ne de teyzeme güvenebilirim. Aynadaki aksime bile güvenemiyorum çünkü gördüğüm kişiyi tanımıyorum. Bu gözler bir yabancının gözleri sanki. Ben gerçekten sandığım kişi miyim? Sahi en eski anım ne benim? Peki Aram, o benim neyim? Düşmanım mı? Peki neden düşman olduğunu hatırlamıyorsam ona aşık olabilir miyim?

~Mardin'in kara masalı... ~Her aşkın yok oluşu... ~minik mara'nın hikayesi...