Çok şiddetli bir alışkanlıktı. Her adımının sonunda nereye varmış olursam olayım onunla ilgili bir şeyler vardı. Kendimi bulamadığım kadar onu buluyordum, bu bir tür zehirdi. Taehyung kanımda dolaşıyor, çıkmazlarımı kendine ait kılarak feci bir nefreti boğazıma yerleştiriyordu. Neticede konu Taehyung ve bensem her şey pisti; bir adım gerimden gelen adımları pisti ve yıllara sığdırdığımız içimizdeki nefret kadar kirliydik.

Lakin diyorum ya, fena düşmüşüm ben sana. Yıllardır zirvenin soğuğunda yaşıyormuşum da, bir anda zemine yapışmışım gibi hissettiriyorsun. Senin o kıvrak ateşlerine, cehenneme artık benzetemediğim hayatımdan yangınların ta kendisine, sana düştüm. Dizlerimin üstündeyim, avucumun altında sıcak zemin var ve orada olma nedenimin ta kendisi de sensin.

"Bir gün birbirimize o namluyu tekrar doğrultacağız. Ancak o zamana kadar ben bacaklarının, sen ise kollarımın arasında soluklanırken Anka misali ölüp ölüp dirileceğiz Mariposa."

Lilith'in günahı, Jeongguk'a.

Sen insanların dilinde bir güneşsen ben ayım, Taehyung; belli zamanlarda senin önüne çıkar ve bizi buluştururum. Sonra bir gün çarpışırız ve evren bizim parçalarımızdan tekrar doğar. ≁