- පිං ඇති වරම් දෙනවනම්.., නවතින්ඩ අවසර හිත පතුලේ ! - "වදාපු අම්මටවත් නැති කැක්කුමකින් ...අ.අඩුම ම.මගෙ බඩට හරියට කන්නෙවත් නැතුව උඹව මලක් වගේ හැදුව මාව මෙහෙම අසරණ කරලා ම.දි උඹ......" - නිම්තෙර - " උ.ඹ උඹ කවද්ද යකෝ මාව තේරුම් ගත්තේ...එ.එක පාරක් එකම එක පාරක් ඉඩ දෙනවකෝ ඕයි......තවත් මට මෙහෙම පව් පුරවන්ඩ එපා බං අයියේ......" - දෙව්යුර -

වෙනම කතාවක් 💕

බිදුනු හදවතක් සුවපත් කරපු ලස්සන මායාවක්..ඒ මායාවේ ඇතුලේ තියන බයානක ප්‍රතිපල රාශියක්.. "ඩිප්‍රෙශන් තියන මනුස්සයෙක් දරාගන්නවා කියන එක ලේසී නෑ ශාක්‍ය" "ඉතින්" "ඉතින් කියන්නේ ඔයාට පුළුවන්ද ඒක කරන්න" "පුලුවන් නිසානේ බාර ගත්තේ"

ආදරේ කියන්නෙම වචනයකට එහා ගිය දෙයක් මෝඩ ළමයෝ... (2024)

පූජනීය සෙංකඩගල අහස යටදී ක්‍රිකට් පිත්තක අහම්බෙන් ගැටුන රග්බි පන්දුවක් විසින් යළි පිබිදවූ සංසාරික උන්මාදනීය විසඹසරක අති ප්‍රේමණීය දිගහැරුම! Restart: July 15, 2025

The rhythmic patter of lovedrops soothes the soul, washing away worries and bringing renewal.. 💞

"ඒ..අඩෝ...!! පගෝ- අර ඉන්නෙ ආර්යන් අයියද??" නිස්සා හැමිනෙන්න ගත්තම මමත් නොදැනුවත්වම ඔලුව වැනුවෙ තරහටද පුදුමෙටද කියලා මමවත් දන්නෙ නෑ. ආර්යන් අධ්‍රක්ෂ රෞරවවංශ....මාස එක හමාරකට විතර පස්සෙ අද තමයි ඉස්කෝලෙට පය ගැහුවෙ..තාත්තගෙ ෆැමිලි බිස්නස් වගයකට ඕසි ගියාට ඊළඟ දවසෙම තිබ්බ වර්ල්ඩ් ක්ලාස් ටූනමන්ට් එකකිනුත් කප් එකත් අරන් එළිවෙන පාන්දර නිව්ස් වලයි සතියක් පුරාවට එක එක ප්‍රෝග්‍රෑම්ස් වලයි හොට් ටොපික් එක වුණේ ආර්යන් කියන කැරැක්ට එක. අපේ ඉස්කෝලෙ අභිමානවත් හෙඩ් ප්‍රිෆෙක්ට්. "In the middle of chaos they found each other." RADHALA, The Kandyan Aristocrats

ආස හිතෙන ආදරණීය කතාවක්

" මහත්තයා මාව හොයාන ආවේ රා ටිකක් ඉල්ලන්ට විතරද.. " මං, මට කවදත් අනන්තය තරම් ගැඹුරට පෙනුන ඒ ඇස් වලට එඹුණා.. මයේ අප්පේ මයේ මේ හදවත ජල්ලි අල්ලන තරම්.. මං දන්නෑ.. මට හුස්ම ගන්ටත් බැරුවා.. පපුව මෙච්චර ගැහෙද්දිත්, ඉවසාන ඉන්නේ කෝම..?? මහත්තයා මට කැපද... මං මහත්තයට කැපද..? මහත්තයා කවුද.. මං කවුද..? මට තේරෙන්නේ නෑ මහත්තයා.. මං නවතින්ට ඕනේ සීමාව කොතැනද..? මං මේ කන්දේ ගහෙන් ගහට දුව පැන පැනා නිදහසේ හුස්ම ගත්තා.. ඒ එදා පත්මේ පාමුල ඔය ඇස් මුණ ගැහෙන්ට කලියෙන්.. එයින් පස්සේ මට අමතක වෙනවා වැඩියි, මං මේ කන්දේ නිකන්ම නිකන් කන්දයෙක් කියලා.. මහත්තයා.. සත්තයි.. මට තවත් නම් හිතලා හිතලා මහන්සි වෙන්ට බැරුවා..! මං මයේ හිස් මුදුනෙන්, මයේ කැරළි ගැහිච්ච කොණ්ඩේ ගලවලා, කිතුල් රෑනක් වගේ කඩා හැලෙන්ට දීලා මහත්තයට ලං වෙලා හිටගත්තා.. " මහත්තයට මත් වෙන්ට, ඔය රා පොල්කට්ට විතරක් ඇතිද..? " අන්තිමේට මං ඇහුවා..!!

හුස්ම ගත්තත් ගත්තෙ නෑ වගේ දැනුන මොහොතවල් තිබිලා තියෙනවද ? කොච්චර අවදි වෙන්න ඕනේ වුනත් අවදි වෙන්න බැරි වුණ හීන තිබිලා තියෙනවද ? මගේ කියලා හිතේ කොටලා තිබ්බත් තමන්ගෙ නොවෙන දේවල් දිහා ඈත ඉදන් බලන් ඉන්න වුන හවස් තිබිලා තියනවද ? හිතේ තියෙන හැම බරක්ම වෙන එකෙක්ගෙ පපුව උඩ තියලා ඌව බදාගෙන නිදාගන්න ඕනා වුනත් කොට්ටයක් තුරුල් කරන් හිත හදා ගන්න වුන රැයවල් ගෙවලා තියෙනවද ? කෑගහලා අඩන්න ඕන වෙලත් හැමෝටම පේන්න හිනා වෙලා හිටපු දවස් තිබිලා තියෙනවද ? ඉතින් එහෙම මොහොතවල් එහෙම හවස් එහෙම රැයවල් එහෙම දවස් උබට තිබිලා තියෙනවද ? එහෙම තිබිලත් උබ තාම ජීවත් වෙනවද ? මම නම් මැරිලා දැන් ගොඩක් කල් දරා ගන්නම බැරි තැන