-Ρε γαμωτο ακουσε με ... -Δεν εχω να ακουσω τιποτα! ..ειπες ή δεν ειπες ψεματα; -Ειπα αλλα δεν το ειπα για κακο.. -Μπορεις να φυγεις μακρυα μου ;.. -Οχι γιατι σ'αγαπαω.. #1 fanfiction 2015-2016 #1 danger 26/9/18 #8 love out of 2,4k stories 19/11/18

Η Ζωή, μια νέα κοπέλα, σπουδάζει εδώ και λίγο καιρό σε μια μεγάλη πόλη. Η ζωή της είναι ήρεμη μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει τον Μάρκο. Όμορφος, άκρως επικίνδυνος και ο μεγαλύτερος φόβος όλων, κανείς δεν τόλμησε να του αντισταθεί. Κανείς... Εκτός από τη Ζωή. Ανακοίνωση: έχουν γίνει αλλαγές στα κεφάλαια, λόγω γερής δόσης cringe που έλαβε η συγγραφέας όταν τη ξανά διάβασε μετά από 10 χρόνια.

" ΕΊΠΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΈΣΑ;ΓΙΑΤΊ ΜΕΝΕΙΣ;" φώναξε μέσα στο πρόσωπο μου και έκλεισα τα μάτια μου. Δεν θα φύγω. Δεν θα φύγω αν δεν εξαφανίσω τους δαίμονες που τον περιτριγυριζουν. "Εγ...εγ" ένας λυγμός ξέφυγε από το στόμα μου. Συγκρατησου. Μην κλάψεις. "ΕΣΥ;ΕΣΥ ΤΙ;" με ρώτησε καθώς έξυσε νευρικά το κεφάλι του. Οι φλέβες στο κούτελο του πεταγονταν. Με τρομάζει όταν είναι θυμωμενος. Με τρομάζει πολύ. "ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΈΝΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ" ούρλιαξα. Εκείνος γούρλωσε τα μάτια του και γύρισε να με κοιτάξει. Τα κατάφερες Αλεξ. Κατάφερες να γίνει ότι μου είχες πει εκείνη την νύχτα.

[ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΈΝΗ] "Για που νομίζεις ότι το έβαλες;" Με ρώτησε, ενώ εγώ εστίασα το βλέμμα μου στα καταγάλανα μάτια του που ξεπρόβαλαν μέσα από την μαύρη μάσκα του. Μου κίνησε τόσο το ενδιαφέρον που επιθυμούσα να την τραβήξω και να αποκαλύψω το πρόσωπο του. "Δεν νομίζω να σου πέρασε από το μυαλό να σε αφήσω να φύγεις έτσι;" Πλησίασε απειλητικά το πρόσωπο του στο δικό μου και είπε με θράσος. Τα μάτια του γυάλιζαν και κατάλαβα πως διασκέδαζε με το τρομοκρατημένο πρόσωπο μου. ▪︎ ▪︎ ▪︎ Ισχύει άραγε αυτό που λένε; Αν αγαπάς κάποιον πρέπει να τον αφήσεις να φύγει; Και αν αυτός σ'αγαπάει πραγματικά, επιστρέφει; ▪︎ ▪︎ ▪︎ Καλή σας ανάγνωση! Wattpad 2018-2020.

'Είσαι τόσο αθώα και ευάλωτη μωρό μου.Σαν ένα λουλούδι,τόσο όμορφη και γλυκιά που όπως και αυτό αν το κόψεις από το έδαφος , θα μαραζώσει. Έτσι και εσύ είσαι επικίνδυνα εύθραστη,αλλά κανένας δεν μπορεί να σου αντισταθεί.Είσαι το οξυγόνο μου,μα όσο εύκολα σε βρίσκω,τόσο εύκολα σε χάνω και αισθάνομαι να πνίγομαι και είναι άσχημο,όχι γιατί πεθαίνω,αλλά γιατί είσαι εσύ που με φέρνεις όλο και πιο κοντά στο τέλος μου.Πλέον,είσαι η ζωή μου Μυρτώ,αλλά σε παρακαλώ προσπάθησε να μην γίνεις και η καταστροφή μου.'είπε και ορκίζομαι πως πρώτη φορά με κοιτάει με τόση γαλήνη,κάτι που κάνει τα σκούρα γαλανά μάτια του να φαίνονται ακόμα πιο μαγευτικά. 'Μυρτώ,μου ανήκεις!'ειπε και τα χείλια μας βρέθηκαν ενωμένα,σε ένα ακόμα διψασμένο φιλί,που αμφιβάλλω αν θα είναι το τελευταίο μας. She is his nicotine and he loves it. Don't copy my story and let your imagination run free❤ Μία περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο➡