Evden çıkıp binanın girişinde elleri kabanının cebinde beni bekleyen Akgün'ü gördüm. Karanlığın içinde kaybolmuş gibiydi. "Akgün," sesim hafiften ağlamaklı çıkıyordu. "Bir şey mi oldu?" "Yani," anlam veremeyerek ona baktım. Derin nefes aldı. "İşini kolaylaştıracaksa evlen benimle." Bir anda söylediği cümleyle olduğum yerde kalakaldım. Bergüzar & Akgün (Temmuz 2026)

Hâlâ kolları boynundayken kendini geri çekti. Deniz kokusunu uzun uzadıya ciğerlerine hapsettikten sonra gülümseyerek Kutay'a baktı. Kahveleri adeta parlıyordu, ışığa bile gerek yoktu. Onun gözlerindeki ışık yeterdi. Kutay, sağ avucunu Müjgan'ın kalbinin üstüne koydu. "Benim için bu denli hızlı atan kalbe inanmayıp ne yapacağım?" hayranlıkla Müjgan'a bakıyordu. Onun büyük gözlerinin mutlulukla gülümsediğini gördü. "Ben seni tanıdığımdan beri kendimi ait olması gereken yerde hissediyorum," kalbinin üstündeki parmaklarını çok hafif kıpırdattı. "Burası benim yurdum, meskenim. Ben yurduma ihanet etmem." *sıcacık ve samimiyet kokan hikaye arayanlara ithafen... Müjgan Meva & Kutay (Mayıs 2023)

"Ne güzel şeysin sen," gözlerini kapatıp derin nefes aldı. Gözlerini açmadan konuşmasını sürdürdü. "Kokun, bakışın, sesin, sevgin... Hepsi o kadar güzel ve özel ki." Gülümsemem daha da büyüdü. "Sen güzel baktığın için öyledir o," gözlerini açtı. Her baktığımda içimi ısıtan kahveleriyle karşılaştım yine. "Yanından hiç ayrılasım gelmiyor, hep seni görmek istiyorum, sesini duymak istiyorum, gülüşünü görmek istiyorum," sustu. Santimlik mesafeden beni süzdü. "Burçin." "Efendim canım?" "Galiba ben, sen olmuşum," parmaklarım şakağını bırakıp yanaklarına indi. Gülümsemeye devam ederek sakallarında parmaklarımı gezdirdim. "Yeni fark ettim ama ben, sen olmuşum can şenliğim." *aşkına, kamelya çiçeği gibi bağlı kalacaklara ithafen... Burçin & Tolga (Mayıs 2021)

Sesi nahif, sakin, yatıştırıcıydı. On saat söylese sıkılmaz yine dinlerdim onu. 'Dur bekle kokunu içime çekeyim' Şarkının dediğini yaptı. Yüzünü boynuma yaklaştırıp derin bir nefes aldı. Saçları yüzümü gıdıklandırınca kıkırdadım. Şarkının ve onun büyüsüne kapılmış gibiydim. Onunla bu kadar yakınlaşmamıştım. Sadece sarılma, el ele tutuşma ve elime öpücükler kondurmasıydı. "Çok güzelsin," dedi boğuk çıkan sesiyle. Şarkının sesi fazla olmadığı için dediği anlaşılıyordu. "Şu kokun... müptelasıyım bu kokunun," dedi. "Beni her türlü iyileştirir bu koku." -- Bu kitapta aşk, sadakat, şefkat var. Hiçbir şeyi somut olarak göremeyen ama hissedebilen bir insanın hikâyesi... *görmese bile, hissederek ve dokunarak sevecek olanlara ithafen... Berfin & Fatih (Temmuz 2018)