Elaine Lòpez to osiemnastoletnia, uzdolniona tancerka jazz'u. Dziewczyna doznaje kontuzji kostki, przez co nie może kontynuować kariery tanecznej. Elaine postanawia zostawić bolącą przeszłość w Madrycie i przeprowadza się do swojego starszego brata, Fermina Lòpeza, który mieszka w Barcelonie. „𝑂𝑢𝑟 𝑠𝑜𝑢𝑙𝑠 𝑠𝑝𝑒𝑎𝑘 𝑎 𝑙𝑎𝑛𝑔𝑢𝑎𝑔𝑒 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑖𝑠 𝑏𝑒𝑦𝑜𝑛𝑑 ℎ𝑢𝑚𝑎𝑛 𝑢𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑𝑖𝑛𝑔. 𝐴 𝑐𝑜𝑛𝑛𝑒𝑐𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑠𝑜 𝑟𝑎𝑟𝑒 𝑡ℎ𝑒 𝑢𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑒 𝑤𝑜𝑛'𝑡 𝑙𝑒𝑡 𝑢𝑠 𝑝𝑎𝑟𝑡." ⭒Akcja dzieje się w 2025 roku, kiedy Lamine Yamal ma już osiemnaście lat. ®️viviankaa, 2024

Inéss González to młoda siatkarka z wieloma problemami. Inéss González od pewnego czasu boi się dopuścić do swojego życia chłopaków, boi się ich panicznie, nie ufa im, a to wszystko przez jej byłego chłopaka, przez którego popadła w depresje, w anemię, brak zaufania, brak szczęścia, brak akceptacji siebie. Przez niego stała się chłodna i ostra dla każdego chłopaka. Ale wtedy w jej życie wszedł on, Pau Cubarsí. On nauczył ją co to znaczy zaufanie, miłość, szczęście i kochanie siebie. To on uratował jej życie. - Nienawidzę cię idioto! - Inéss González Lópe - Jestem przy tobie. I nie odejdę. Zawsze będę przy tobie Néssy - Pau Cubarsí Paredes Start: 07.09.2025 Koniec:???

Z małej polskiej wioski na murawę Camp Nou. Gdy cały świat bohaterki wali się w jednej chwili, pojawia się szansa, która zmieni jej życie. Tragiczna śmierć rodziny, walka o marzenia, piłka nożna i... chłopak, który nigdy nie miał zamiaru jej polubić. Ona - z sercem do gry i numerem, który był symbolem ojca. On - cudowne dziecko Barcelony. Kto wygra mecz o przyszłość, a kto straci wszystko? „Pod numerem trzynaście" to opowieść o bólu, pasji, zemście i miłości, która pojawia się tam, gdzie nikt się jej nie spodziewa.

Atiana Cubarsí nienawidziła Pedra Gonzáleza od pierwszego spojrzenia. A on... no cóż, miał ten cholerny uśmiech, który wbijał ją w ścianę, i sposób bycia, który sprawiał, że każde jej postanowienie o „nie chcę go w życiu" rozpadało się w pył. Pedri był arogancki, wkurwiającym piłkarzem i w pełni świadomy swojej władzy nad nią. I cholera jasna, właśnie tego się bała: że nienawiść może przerodzić się w coś, czego nie da się cofnąć. Każde spojrzenie, każda kłótnia, każdy przypadkowy dotyk sprawiały, że serce biło szybciej, a rozsądek krzyczał „odpuść!". Ale jak odpuścić, kiedy osoba, której powinnaś nienawidzić, wchodzi ci w myśli jak wirus? Pedri obiecuje jedno: „Nigdy o mnie nie zapomnisz, Cariño". A ona? Nie wie, czy ma go wyrzucić, czy dać się pochłonąć tej szalonej mieszance nienawiści, pożądania i przeznaczenia, które nie pozwala jej uciec. - Nigdy nie sądziłam, że ktoś taki jak Pedri González będzie miał władzę nade mną - Atiana Cubarsí Paredes - Nigdy o mnie nie zapomnisz, Cariño - Pedro González López Start: 23.10.2025 Koniec: ???

Evelyn Wilson to dziewczyna, która uważa, że nie ma osób, które potrafią wyprowadzić ją z równowagi. Zawsze jest opanowana i potrafi radzić sobie w trudnych sytuacjach. Jak poradzi sobie tym razem Evelyn, gdy cyniczny, drwiący i złośliwy brat jej najlepszej przyjaciółki, będzie stawał jej na drodze?

Vania Ashford, po prawie dwuletnim pobycie u rodziców, postanawia wrócić do Barcelony. Jedyną przeszkodą na jej drodze, jest pewien blondyn. Lamine Yamal - zadufany w sobie dupek, który ma ego wyższe od niejednej góry. Wydarzenia z przeszłości tkwią w głowie brunetki, niczym rzep, który nie chce się odczepić. Czy główna bohaterka będzie w stanie przebaczyć blondynowi? Albo czy on będzie próbował starać się o wybaczenie?

Nienawidzą się tak mocno, że aż się kochają. Kochali się tak bardzo, że teraz nie mogą na siebie patrzeć. Historia toksycznej miłości, której nie da się zapomnieć.

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤ .𖥔 ݁ ˖🍷.𖥔 ݁ ˖ może to jego nieostrożność, może lekka mgiełka alkoholu w powietrzu, a może po prostu przeznaczenie, które postanowiło wtrącić swoje trzy grosze. jego dłoń, wciąż owinięta wokół kieliszka, porusza się zbyt gwałtownie, a ciemne, burgundowe wino wylewa się nagle, rozpryskując się na moją koszulę. na białą koszulę. na koszulę, którą zabrałam mu wcześniej, otulając się jej miękką tkaniną, pachnącą nim. zamieram na sekundę, czując, jak ciepły płyn wsiąka w materiał, plamiąc go smugami w odcieniach dojrzałej maliny i głębokiej marsali. wino rozlewa się po mojej skórze, zostawiając po sobie chłodny ślad. czuję, jak krew napływa mi do policzków, przybierających barwę dojrzałych wiśni, jakby skóra nie mogła zdecydować, czy chce ukryć zakłopotanie, czy podkreślić je jeszcze mocniej. it was maroon. joãofelix × fem!oc

𝙄𝙉 𝙒𝙃𝙄𝘾𝙃 i write imagines about the fc barcelona players. ᯓᡣ𐭩 Requests are open too!!