2001 yılında Amerikada İkiz kullerin yıkılması sonucu yeni bir Sistem kurulur. Bu sistemde insanların Aşı yoluyla robotlaştırılıp Amerikanın güvenliğini sağlamaktır. OBED-9 bu düzenin taranmasi için geliştirilen yeni bir buluştur. Aşı olan insanlar tarafından ve uyumlu olanlar zihinlerini devletin yönetmesine izin vermiştir. Uyumsuz olanlar ise genetik bir nöron rahatsızlığına sahip bireylerde görülür. Ve Sistem bu insanları yok eder. FED binası artık bir merkez bankası değildir. Zihinlerin kontrol edildiği bu binada Ana karakterimiz Jonathan'ın zorlu zamanları vardır Bu süreç içerisinde yaşadığı felaketlerin sonu gelmez. +18

Zoraki bir evliliğin içinde sıkışıp kalan Eftalya, hayata tutunmak için tek bir sebebe sahiptir: kızı Güneş. Kaçışsız bir evde, her kötülükten onu korumaya çalışırken kendisi sessizce ezilir. Hayat ona hiç koruyucu sunmamıştır... ta ki bir gün, hiç tanımadığı biri, hiçbir sebep yokken anneyle kızı korumayı seçene kadar.

"Alt kirpik çizgisi hafif belirgindi, uykusuzluktan değil çok düşünmekten gibiydi..." Bu dünyada aşk; üzeri acılarla kapatılmış bir mezar taşıydı ve bu insanlar o mezarın etrafında el pençe divan durmuş yas tutanlar değil, mezarı kazanlardı. Aşk bir ölüm kalım oyunuydu. Onlarsa oyuncuları, baştan yazanları. Bu, sadece bir aşk hikayesi değildi. Bu; kalplerin seslerini susturamayan bir dünyanın en çarpıcı isyanıydı.. "Kül yasası madde on; Saray hanedanına karşı yöneltilen her türlü hücum ve suikast teşebbüsü, faili için helâk hükmü doğurur ve bu fiil intihar mesabesindedir. Hayatta kalmayı murat eden her fâni kul, evvelâ Hakk Teâlâ'ya, ardından devlet nizamına hürmet ve itaat ile mükelleftir. Tanrı'nın mukaddes ahkâmını inkâr eden, halkı kin ve adavete sevk eden, taşkınlık ve fesat ile cehennemi müstehak kılan her kimse; Hakk'ın adalet urganıyla dara çekilip idam edilecektir. Ruhları Hakk'a rücü ettiğinde cehennem azabına dûçar olurken, günaha bulanmış cesetleri dahi bu fâni âlemde sahtî bir cehenneme teslim kılınacaktır." K.A. "Sevmek mi haramdı yoksa sevdiğini göstermek mi? Biz mi günahkardık yoksa atan kalplerimiz mi? Vur ateşe bir kadeh daha sevgilim, Bir gece iki günün artık ne önemi vardı ki?" (Bahsi geçen şahıslar tamamen hayal ürünü olmakla birlikte evren kör olmayanlar için fazla bilindiktir.)

Çocukken sevgisizlik beni öldürmedi. Sadece içimdeki her güzel şeyi yaktı. Annem hep "kalbin güzel, oğlum" derdi... Oysa kalbim çoktan kararmıştı. Babamın gölgesinde büyüdüm; her yumruğu, her susuşu, her hakareti ezberledim. O evde sevgi değil, sadece korku vardı. Ben de korkmamayı öğrendim. Büyüdüğümde, sessizliğin içinde kendime bir yer kazıdım. O yer, kanla ve pişmanlıkla doluydu. Gözümü kararttım, sokakları öğrendim, insanlara güvenmemeyi öğrendim. Aşk mı? Onun adını unuttuğum bir anda, o çıktı karşıma. Sesi yumuşaktı, gülüşü huzurdu. Benim gibi biri huzuru hak etmezdi ama o bana inandı. Ellerim kirliydi, kalbim karanlıktı, ama o bana "sen hâlâ insansın" dedi. Sonra... Hayat, bana bir kez daha öğretti: Karanlıktan çıkan hiçbir adam, ışığın içinde uzun yaşayamaz. Onu sevdim. Onu korudum. Ve sonunda, kendi cehennemimde kayboldum. Çünkü bazı hikâyeler kanla yazılır... Ve ben, o hikâyenin son cümlesiydim. AİLESİNDEN ANNE HARİÇ SEVGİ GÖRMEMİŞ BİR ÇOCUKLUĞUMA...

Sarı saçlı ve yeşil gözleri olan İrina Keder, bu hayatta ikinci bir kadındı. Bars Tunga Tigris bu kadar kötü biri olamazdı demişti gördüğü ilk gün. Onun için hep beyaz atlı bi prensti. Üzerinden aylar geçmesinin üzerinden artık sıkılmış ve öfkeliydi. Hikayenin ikinci kadını olmayı seçmemişti. Gözlerinin önünde her gün ikisini beraber görmek istemiyordu. Duyguları değişmişti belki de artık sevdiği, güvendiği kişi olmak istemiyordu. Can yakacak bir kadın olacaktı, belki de tek istediği sadece görülmek, sevilmek ve yaşadığını hissetmekti. "Ben hep ikinciydim. Kimse bunu değiştiremezdi, hikayeye girecek kötü adam bile."

Yalanlarına bir yabancı ekleyemezsin. Biskolata reklamlarından çıkmış, acı bitter gözleri olan adamın bakışlarından kaçamazsın. En çok ona güveniyorsun çünkü sana sırtını dönmeyecek tek kişi. 'Cebinde yara bandı taşıyan adam ve yanından acı bitter çikolatasını ayırmayan kadının hikayesi.' Macide Kanlı Hükümdar Serisi Birinci Kitap: Yabancıların Yalancıları Not: İlk hali bu değildi. Kitap karmaşık ve zor geldiği için her şeyi değiştirerek baştan yazdım.

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir oyunun içindeydik. Satranç. Kimi piyonunu sona gizlerken kimi vezirini tereddüt etmeden ortaya atıyordu. Tek bir hamle bile yenilmene sebep olabilir, rakibin sıradan birisi değil. Bazıları piyonlarını sona sakladı, son ana kadar masum gibi duran taşlar. Lakin piyonlar sona ulaştığında ya taçlanırdı ya da uğruna her şey feda edilirdi. Bazılarıysa vezirini erkenden ortaya attı. Kaybetmeyi göze alacak kadar emin olanlar ya da kaybedecek bir şeyi kalmayanlar böyle oynardı. Hamleler azaldıkça sessizlik ağırlaştı. Tahtada boşalan her kare, geçmişte yapılan bir hatıranın izini taşıyordu. Geri dönüş yoktu artık. Her hamle bir öncekinden daha ölümcül, daha acımasızdı. En güvendiğin taş en önce düşerdi. Hamleler azalıyor, oyun bitmeye yakın Hanzira. Ve piyon her şeyi alaşağı ediyor, oyun tersine döndü şimdi. Kim kazanacak? Kim kalacak? [2025] 'Değiştirilmiş kapak'

Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün'ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bırakacak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti. • Not: Bu hikâyede geçen karakterler ve isimler tamamen hayal ürünüdür. (Değiştirilmiş Kapak) By Adela <2025>