Babası ölen Ekin'in hayatı tamamen değişir, yeni bir şehirde yeni bir okula gelir ve okulun en popüler öğrencisi üvey babasının baş düşmanının oğludur. *** Argo ve şiddet içerir.

Savaş ve Yıldız çok yakın iki arkadaştır. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyecek kadar ileri seviyede dostlukları vardır. Liseden beri süregelen arkadaşlığa herkes imrenerek bakar. Onlar dost, arkadaş ve en önemlisi sırdaştır. Bu arkadaşlık Efe'nin doğum gününde içeceklerine haince atılan ilaçla derinden sarsılır. Kendilerinden geçen ikili kim olduklarını unutarak geceyi beraber geçirirler. Sabah uyandıklarında ikisi de hayatlarının şokunu yaşarlar. Ne olduğunu anlamayan ikili, o geceyi unutup zor da olsa arkadaşlıklarına devam etmeye karar verirler. O gün hiç yaşanmamış, hiç yakınlaşmamışlardı. Böyle kabul edeceklerdi. Fakat bu anlaşmayı bozan küçük bedenin ana rahmine düşmesi oldu! İki ay sonra Yıldız korkarak yaptırdığı teste hamile olduğunu öğrenir. Şimdi isteseler de o geceyi unutamazlardı! "Doğur!" Yıldız, adamın ağzından çıkanlarla hayretle kalakaldı olduğu yerde. Önce tam oturtamadı zihninde dediğini, bir an gaipten sesler duyduğunu sandı ama o gözlerdeki ifade duyduklarının sahici olduğunun göstergesiydi. "N-Ne?" Bu sefer daha netti sesi Savaş'ın. "Doğur ve bana ver bebeği. Seni asla zorlamam. Nasıl annesin sen diye de yargılamam. Bu bebek hayatımıza normal şartlarda girmedi sonuçta. İkimiz de oyuna geldik..." Savaş derin nefes çekti içine. Günlerce susturamadığı vicdanı ne olursa olsun evladından vazgeçmemesi gerektiğini söylüyordu ona. O bebeği istiyordu. "Yine de kararı sana bırakırım. Sen doğuracaksan karar senin. Ama biraz olsun söz hakkım varsa bu bebeği istiyorum. Babandan korkuyorsan evleniriz. Göstermelik bir evlilik yaparız. Çocuk doğduktan sonra sen yoluna ben yoluma. Ben bakarım ona!" Yıldız öylece adamın yüzüne. Bundan birkaç ay önce en yakın dostu olan adam şimdi karnındaki bebeğin babası olarak karşısında duruyordu ve bu gerçeği hazmetmek çok zordu. Hem de çok zor.

"Gideceğim, sadece bebeğimizi söyle sonra affetme beni ama bana bir hayatta kalmam için dayanak söyle yemin ederim tek dayanağım senle aramdaki tek bağ o kaldı. Benden bunu almasan olmaz mı?" Gözünde ki o merak canımı daha yakıyordu. Bir tarafım söyle diyordu bir tarafımda bunu hak etmiyor diye bağrınıyordu. "Sen benden aldın ama o bağı" dedim. Gözyaşlarım daha hızlanmıştı. "Nasıl aldım"? Dedi endişe dolu sesiyle. Bana doğru bir adım attı. "Bebeğimi kaybettim Tuğrul. Sende bunu istememiş miydin? Senin gibi o da beni bırakıp gitti işte.. ben tek başıma kaldım.

" Onlara vermeyeceğim ve yanımda kalacaksın. Ama bir şartım var. Kabul edersen bir daha oraya asla dönmeyeceksin. " dedi. Duyduğum şeyler gülümsemem yüzümde dondu kaldı. Yanımda mı kalacaksın dedi o bana. Korkarak "Ş...şartın ne?" diye sordum. Dudaklarını kulağıma yaklaştırarak " Her gün başka birinin değil. Sadece benle, benim olacaksın." diye fısıldadı. __________________ Kitabın hakları bana aittir. İlk Ateşten kaçarken adlı kitap.​ ___________

Rahatsızca yerimde kıpırdanıp üzerimde yatan kişiye bakmak için doğruldum . Tam kalkacakken yatağa yeniden uzanmami sağladı. Başını boynumdan çıkartıp göz göze gelmemizi sağladı. Gözleri haddinden fazla koyu ve kısıktı. Bu görüntü irkilmeme neden olmuştu. Bacağımdan tutup ayırıp daha fazla ağırlığını üstüme vermesiyle rüya olup olmadığını sorgulamaya başlamıştım . Burnunu burnuma sürtüp yutkundu . " Hissediyorsun" Kaşlarımı çatarak neyden bahsettiğini anlamaya çalıştım. Kaşlarımı çarptığımı görmesiyle gülümsedi. " Aramızdaki şu durduramadığımız şey" Elimi kaldırıp göğsüne koyup ittirecekken ellerimden tutup yatağa sabitledi . Kulağıma yaklaşıp derince yutkundu . "Beniiii" Bugünkü yaptığı gibi yapıyordu yine . Yutkunup söyleyeceği şeyi bekledim. " Beni delirtiyorsun" Gözlerimi kapattıp derince yutkundum .

💔 "Bazı yaralar kapanmaz, bazı yapılanlar asla geri alınmaz." 💔 Tek bir gece... Bir hata, bir sır ve geri dönülemez sonuçlar. Filiz Karacazade'nin masumiyet dolu dünyası, yılbaşı gecesi tanıştığı Serkan Baştürk ile paramparça olur. Tek gecelik bir hata, hem Filiz'in hem de Serkan'ın hayatını alt üst ederken, onları beklenmedik bir çıkmaza sürükler: Aşk mı, nefret mi yoksa yalnızca zorunluluk mu? Kendi kurallarıyla yaşayan Serkan, bu evlilikte kaybettiği özgürlüğünü geri almak isterken, Filiz, geçmişin yaralarını ve geleceğin belirsizliğini kucaklamaya çalışır. Bir bebek, iki düşman ve koca bir sır... Aşk bu kadar karmaşanın içinde filizlenebilir mi? Yoksa kaderin yazdığı bu hikaye bir felakete mi dönüşecek? Her şey tek bir geceyle başlamıştı ve Serkan ne zaman Benimle Kal diyeceğini bilmeyecekti. *** Bu kitap yetişkin okurlar içindir. ©Tüm hakları şahsıma aittir. Reklam ve tanıtım amaçlı alıntılar dışında bölümleri veya bütünü kullanılamaz.

Bir genelev hikâyesi... "Bugün bedeninin her yerine, bana dair izler bırakacağım." Gözlerimi çevirdim. Kendimi korumak istedim. Hiçbir şey yapamadım. "Şimdi yine benim oluyorsun. Kimse seni böyle bilmeyecek. Kimse seni bu kadar tanıyamayacak." Ve o an birleşme gerçekleşti. Sertti, acımasızdı. Hiç acele etmeden, ama tek an bile şefkat göstermeden. Bedenimde kaybolmadı. Aksine beni kendisine ait bir mülk gibi işaretliyordu. Her hareketi, tıpkı dediği gibi bir iz bırakmak içindi. Nefesim daraldı. Gözlerimi kapattığımda bile karanlık değişmiyordu. Bir ara ellerim yatağın kenarlarına tutunup çarşafı sıkmak istedi. Ama hâlâ bağlı olduğum için yapamadım. İçimdeki çığlıklar bile artık dışarı çıkmıyordu. Bağırmak, ağlamak, yalvarmak... Hiçbirini yapamıyordum. "Lütfen..." diye fısıldayabildim, acı içinde. Beni yüz üstü çevirip arkamdaki varlığını her şekilde hissettirmek için üzerime abandı. "Lütfen mi? Senin ne istediğin değil, benim ne hissettirmek istediğim önemli." Hareketlerinde zevk aldığına dair bir belirti yoktu. Sadece mutlak bir sahiplenme, mutlak bir egemenlik vardı. Saatler geçiyordu, O doymak bilmiyordu. Terlemişti, ama hâlâ güçlüydü. Bu durum yaklaşık on beş dakika daha sürdü. Gözlerim bayılacakmışım gibi kapanıp açılırken sesini çok uzaklardan duydum. "Biraz dinlen, bu hâlin gereğinden fazla dramatik." dinlenmem için kısa bir mola vermişti, ama yine devam edeceğini biliyordum. "Birazdan aynada kendine baktığında benim eserimle karşılaşacaksın." En sonunda beni odada bırakıp gittiğinde, günlerce uyumak istedim. MELCE : Sığınılacak yer. Bu kitap, açık ve yoğun cinsel içerik barındırır. İçerikler rahatsız edici ve sınırları zorlayıcı olabilir. Bunu bilerek okumaya başlayın! 17.09.2025

​"Bazı günahlar sadece bedeni değil, ruhun kandini de yakar." ​Tanıtım Bülteni ​İzmir'in nemli sıcağında, Bornova'nın öğrenci kokan sokaklarında başlamadı belki , belki dürtüsel çekim hep vardı. İki kuzen; çocukluklarını Muğla'nın tozlu yollarında, gençliklerini ise aynı sofrada ekmeği bölüşerek geçmiş iki emanet... Alper ve Lale. ​Ailelerinin "kardeş gibi okuyun" diyerek teslim ettiği o 2+1 daire, onlar için sadece bir ev değil; masumiyetin son sığınağı, arzu ile utancın ise ilk meydan savaşıydı. Bir banyo kapısında donup kalan o saniyeler, bir kadeh votka kokusuna karışan o ıslak öpücük, her şeyi değiştirdi. ​Onlar birbirlerini kuzen sanırken; cenneti yaşadıklarını düşündükleri o evde, aslında kendi cehennemlerinin temellerini atıyorlardı. ​Ta ki dördüncü yıla kadar... Bir annenin ölmeden önceki son arzusu, dört yıllık bir aşkın idam fermanına dönüşecekti. Aşk, yerini en saf ve en yasak gerçeğe bıraktığında; Alper ve Lale artık sadece aşık değil, birer kader mahkumuydular

Yarı Azhuran yarı Estia'lı bir safkan genç kız. Düşman prensin kollarında kaderiyle dans ediyor. Peşinde bir kehanet, kalbinde bir yangın, sırtında yüzyıllardır bekleyen bir lanet var. O Kiera'ydı. Güç onun parmak izi olmalıydı.

Han Bey'in adı ovanın dört bir yanında korkuyla anılırdı. Kimse onun gözlerinin ardında yıllardır sakladığı yalnızlığı bilmezdi. Nare ise baharın ilk çiçeği gibiydi; narin, sessiz ve fark edilmeden kalplere dokunan... Bir dere kenarında kesişen iki kader, geçmişin yaraları ve söylenemeyen duygular arasında filizlenen bir sevda... Bazen bir insanın sakladığı bahar, hiç ummadığı bir çift ela gözde yeşerirdi.