Burası Mardin,kurak toprakların sarmaladığı,acıların yankılandığı o şehir. Bu şehir'de kimse tam anlamıyla özgür değildir.kimsenin aşık olma gibi bir lüksü yok.kimsenin saçlarını savurma hakkı yok.kimsenin insan haklarını savunma gibi bir hakkı yok. Bu şehrin geçerlilik ilkesi,Törelerdir. Sizin hayatınızı başkaları şekillendirir ve siz o hayatı yaşamak zorundasınız. Burası Mardin,Hüzün şehri. Burada; Ayrılık,Acı ve kadınların feryatları ile sarmalanmış kırık kalpler var.

Babasının onu Mardin'in Sizer aşiretinden Aram Ağa'nın ellerine vermesi ile başlayan hikayesi onun kabusu olur ama beklenmedik seyler yaşar...

+18 İÇERMEKTEDİR CİNSELLİK ŞİDDET VARDIR ONA GÔRE OKUYUN

İki yıl önce üzerime atılan bir iftira ile tüm hayatım değişti. Sevgilim, abim, ailem... Peki ya yıllar sonra geri döndüğümde karşılıklı villalarda her gün eski sevgilimle karşılaşmaya hazır mıydım.? Üstelik ailelerimiz bu kadar yakınken ve onun kardeşi ile en yakın arkadaşken karşılaşmamak mümkün müydü.? Ateş Çağlayan Efsun Gediz. Hazır mıyız.?

Sürgüne gönderilmiş bir kadının, kan davası yüzden yeniden doğduğu topraklara gelmesini. Va babasının canı için düşmanıyla evlenemek zorunda kalmasını. Zümra aşiretin başına geçecek tek varis olmasını anlatan bir töre kitabı.

Tek cadde, tek geçiş.. Ama onca kalabalığın içinde kadere boyun eğmiş olan, birbirinden habersiz iki insan.. Karışan telefonlar ile beraber peşi sıra gelişen olaylar silsilesi onları birbirine mahkum iki insan haline getirdi. Ne Bade Çağatay'sız; ne de Çağatay Bade'siz bir adım öteye gidemez oldu. Çağatay'ın, "Benden nefret ediyor musun?" demesi açtı tüm kapıları; Bade'nin, "Kaçmadım." demesi kilitledi tüm kapıları... & 🚫+18 içerik ve işkence sahneleri barındırır.

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)