Taşacak Bu Deniz dizisindeki İso ve Fadime için yazılmış hikâyeler.

"Bizden anca bu kadar olur. İsimlerimiz dahi yan yana gelemez." Gözlerimden yaşlar akarken ona bakamıyordum. Kafamı anca kaldırabildiğimde gözleri dolmuş bir şekilde bana bakıyordu. "Bizim seninle bir hikayemiz olamaz, olmamalı." Hiçbir şey demeden sadece yanımdan geçip gittiğinde daha fazla dayanamayıp yere çöktüm. 'İsimsiz bir hikaye' diye söyledim kendi kendime. Bir isim dahi koyamamıştık.

Kağıda yazdığı cümleye bakmak için eğildim, kağıtta el yazısıyla "L'amour est la plus violente des tempêtes." yazıyordu. Evet, evet. Aynen bu şekildeydi ne demek bu? Sorumun akabinde gözlerimin içine bakıp dudaklarını kulağıma yaklaştırdı. Fısıldar gibi bir sesle "Aşk, fırtınaların en şiddetlisidir." dedi. Peki gerçektende öyle miydi?

İki inatçı keçi köprüde karşı karşıya gelirse biri diğerini iter, ama ya ikisi de birbirine birbirine kıyamazsa? Yıllardır birbirine kan davalı iki köyün çocukluktan beri birbirini seven ama kaderin ayrı düşürdüğü iki genç. Sırlar ve olayların arasında bulanmış hayatlar..

İki düşman ailenin çocukları, birbirlerine kin ve nefret duygularını gösterirken göstermedileri duygular da vardı, aşk... Bu kan davasını durduracak tek seçenek vardı, evlilik...

"Deniz taşacak, yürekler yanacak ama bu aşk Karadeniz'i bile dize getirecek."

Herşey bitti,senin için [2 yıl boyunca tehtid zoru ile Rize'ye giden İso Furtuna. Dönüşünde karşılaştığı kadın ile 𝒴𝑒𝓃𝒾𝒹𝑒𝓃 eski hayatına dönmek için çabalar.] [2 yıl önce onu terkedip giden adamla karşılaştığında içindeki nefreti ortaya atan Fadime Koçari. İçindeki öfke 2 yılın birinkitisiydi. 𝒴𝑒𝓃𝒾 𝒹𝑒ğ𝒾𝓁 'di hisleri. Hala aşkı en derinlerde kendini belli ediyordu] Peki sizce 𝕐𝕖𝕟𝕚𝕕𝕖𝕟 olabilecekler mi??? İso'nun aşkı, Fadime'nin öfkesinin önüne geçebilecek miydi...

"Düşmanına duyduğun en ufak bir şefkat, göğüs kafesinde büyümeye başlayan kötü huylu bir hücredir." 1978, Ankara. Namluların ideolojilere, ideolojilerin ise kana taptığı o kömür kokulu gri pusun içinde, adalet terazisi çoktan kırılmıştı. Aynı kampüsün taş koridorlarında yürüyor, aynı anayasayı okuyor ama birbirlerinin ölümünü diliyorlardı. Ta ki göz göze geldikleri o saniyelik kör noktada, mantığın reddettiği, ideolojilerin lanetlediği bir duygu her ikisinin de kanına sızana dek.

⋆｡𖦹°debí tirar más fotos de cuando te tuve