"İğrenç bir adamsın sen..." dedim elim hala ağzımdayken. Boğuk çıkan sesim onu yalnızca gülümsetti. Mezarlığın içine doğru adım attığında boynuna daha sıkı sarıldım. Her mezara tiksinircesine baktı ama onun iğrenme sebebi bugünde değil, geçmişteydi. Her birine büyük bir öfke, çokça da tiksintiyle baktı. "Tam şu an, iğrenç bir adamım." Birkaç adım daha attığında mezarlığın tam ortasındaki ağacın gövdesine sırtımın yaslandığını hissettim. Kucağında olmama rağmen başımı kaldırarak ona bakarken yutkundu ve gözümün önüne gelen saçımı geriye doğru itti tüm bu mezarlığı inşa eden acımasız, iğrenç adam o değilmiş gibi, nazikçe. "Gör. Konu sana değen tek nefes olunca nasıl delirdiğimi gör."

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt olan ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

🌟Texting kurgusu🌟 Bilinmeyen numara: Günüm gün olmaz seni görmeden Bilinmeyen numara: Gözlerim ayrılmaz penceremden Bilinmeyen numara: Gözlerimin karasına Bilinmeyen numara: Bak kalbimin yarasına Bilinmeyen numara: Dertlerimin arasına Bilinmeyen numara: Karıştın sen komşu kızı Siz: Sarhoş musun? Bilinmeyen numara: Ah senin sesini duyunca sarhoş olmamak ne mümkün...

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara'ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara'da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza'nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara'ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

"Her ruhun bir ritmi vardır, ritmi olmayan bir ruh bütünlüğünü de elde edemez." ♫ ♫ ♫ ♫ ♫ ♫ Melodi, piyano hocası Yiğit'e duyduğu imkânsız aşkın ağırlığıyla yaşarken, hayatına sessiz bir gizem sızar. Her özel günde kapısına bırakılan isimsiz çiçekler ve özenle seçilmiş hediyeler, kimliği bilinmeyen birinin derin duygularını fısıldamaktadır. Ancak bu ilgi Melodi için bir mutluluk değil, ağır bir sınavdır. Sevgisiz büyüyen, annelerinin adaletsizliğiyle kalbi yaralanmış ablası Yaren'in yüzü gülsün diye Melodi, bu gizemli aşkı reddeder. Gelen her hediyeyi ve notu Yaren'e gelmiş gibi göstererek, ona yalanlarla örülü ama umut dolu bir dünya kurar. Yaren bu aşkla hayata tutunurken, Melodi kendi kalbinden sessizce vazgeçer. Ne var ki kaderin notaları karışmaya başlar. Yiğit'in beklenmedik ilgisi, isimsiz hayranın ortaya çıkan sırrı ve Yaren'in büyük yanılgısı, Melodi'yi zor bir seçimin eşiğine sürükler. Aşkın rotası değiştiğinde, Melodi kendi mutluluğunu mu seçecek, yoksa ablasının hayallerini mi?

Gücün sesinle duruşunla ve seçimlerinle parlar. Kendini küçümseme. Dünya senin ışığını görmeli. Ben onu çok sevdim. Oda beni çok sevmişti. Peki aşk gerçekten bu muydu. Önce ayaklarını yerden kesip sonra seni yerin dibine sokan bir şey miydi? +18 sahneler vardır...

Geçmişinin karanlığı ruhuna işlemiş, ellerini kana bulamış, bütün ülkenin tüylerini diken diken eden ve her yerde aranan seri katil Ateş Karaca, işlediği bir cinayet sonucuyla bütün dikkati üzerine çeker. Belkide o gece gözden bir şey kaçırmıştı? Tesadüfler Ateş'i Eflâl Duman'la bir araya getirirken, gecenin sessizliğinde işlenen bir cinayet, bütün düzeni yerle bir eder ve Eflâl'in yolu, karanlığın içinde kendi adaletini arayan Ateş'le kesişir. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt etmek neredeyse imkansız hale gelir. Karanlığa mâhkum olan bu adam, ışığa kavuşabilecek miydi? || "Kötü bir geçmişin mâhkumu, özgürlüğe kavuşunca ruhunda ki yaraları saramaz." (2025)

Çocuk yaşta birbirlerini tanıyan, tüm hayatları boyunca birbirlerinden asla kopamayan ama kavuşmaları da bir o kadar imkansız olan Burçak ve Baran'ın hikayesi. Baran, soğuktan donmak üzereyken Burçak'ın babası, Oğuz bulmuştu onu. Beş yaşındaydı. Oğuz, onu evine almış, beslemiş, okutmuş ve büyütmüştü. Kendi oğlu ve kızından ayırmamıştı Baran'ı. Fakat hesaba katamadığı bir gerçek vardı. Baran ve Burçak asla birer dost olamamıştı. Onların kaderinde, imkansız aşkın şarabından içmek vardı. 🌊 Burçak'ın babasına bir vefa borcu olan Baran, Burçak ile asla beraber olamayacağına dair kendince yeminler ederken, Burçak da onun bu inadını kırabilmek için bir savaş verir. Bu savaş, senelerce devam eder ve bir kazananı olmaz. Peki, her şeyi geride bırakıp giden adam, seneler sonra geri dönerse en fazla ne yaşanabilir? İmkansıza imkan kılan bir aşk hikayesi. Dalgalarla savrulan, yolun sonunda el ele kayalıklara vuran eksik kalplerin mücadelesi. Burçak ve Baran'ın hikayesi.

İstanbul'un işlek caddelerinin birinde küçük, şirin bir kahve dükkanı işleten Mayıs, kendi ekonomik özgürlüğünü kazanmak için mücadele ederken dükkanına kahve almak için gelen Şafak Milas ile yolları hiç beklemediği bir anda tekrar kesişir. İstanbul'da geride bıraktığı hayatın izlerini silmek için mücadele eden Mayıs, geçmişinde yakasına yapışmış her insana hak ettiğini yaşatmak için bir yemin etmişken Şafak Milas'ın kırık şemsiyesinin altına sığındı; tüm varlığını afetlerden koruyan o şemsiyeyi, yuvasının çatısı bildi. Kimisinin şemsiyesi oldu kimsesizin çatısı. ☂ "Bu ikimizin savaşı, dördümüzün zaferi olacak." dedi. Gülümsedi, gülmemi bekler gibi baktı gözlerime. Güldüm. "Bu ikimizin savaşı, dördümüzün zaferi olacak." dedim.

Geçmiş yaşamlarında birbirini çok seven iki nişanlının hikâyesi... Bir yanlış anlamanın, bir iftiranın ve bir ölümün göğe kazındığı lanetli bir aşk. Ve doğanın bizzat yazdığı bir kehanet: "İki ruh, tamamlanmamış yaralarını yeni bir hayatta yeniden açacak. Birbirlerini tanımadan tanıyacak, sevmemeye yemin edip yine de birbirlerine çekilecekler. Bu kez kader, kanla kapanacak." Yüzyıllar sonra aynı ruhlar, yeni bedenlerde yeniden karşılaşır. İlk anda anlamlandıramadıkları tanıdıklık, açıklayamadıkları bir çekim... Ama geçmişin intikamı henüz bitmemiştir. Bu hikâye; ihanetin gölgesinde başlayan bir aşkın, bağışlanamayan bir hatanın, ve kaderden kaçamayan iki ruhun karanlık masalıdır.