Το να έχεις εχθρούς δεν είναι και το πιο άμορφο πράγμα, αλλά ούτε και το πιο κολακευτικο.Η Εύα μόλις είχε μετακομίσει από την Γερμανια πισω στο πατρικο της σπίτι παρέα με τον μεγάλο της αδελφο. Στην πορεία θα συναντήσει ξανα τους παλιους της φίλους αλλά και καινούργια άτομα. Όμως με μερικούς θα εχει τις διαφορές της και ίσως να δημιουργήσει και εχθρούς. Μπορεί ο εχθρος να γίνει φίλος; Ή μπορεί να γίνει εραστής;

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.

Η καρδιά μου επουλώνεται. Η ψυχή του είναι κατεστραμμένη. Η χημεία μας είναι αδιαμφισβήτητη. Η έλξη μας είναι μαγνητική. Και παρόλο που δεν θα με αφήσει να μπω στην καρδιά του, υπάρχει κάτι στον Άλεξ από το οποίο δεν μπορώ να απομακρυνθώ. Αυτή είναι η ιστορία μας. Ο αγώνας μας. Η ατελώς τέλεια αγάπη μας. ALL RIGHTS RESERVED @ Απαγορεύεται η χρήση, αναδημοσίευση ή αντιγραφή του βιβλίου. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στην συγγραφέα του βιβλίου.

~Επιστροφή 2~ --------------------------- Αναγκάζονται να μείνουν στο ίδιο σπίτι γιατί οι γονείς τους είναι ερωτευμένοι από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους.. Μαρία-Αφροδίτη, 17χρονων. Ο πατέρας της δεν ήταν με την γυναίκα που την γέννησε ποτέ, είχαν απλά κάνει κάτι και συναιβει το μοιραίο οπότε όταν γεννήθηκε πέρα από το ότι η ίδια δεν ήθελε αυτό το μωρό και το κράτησε υπό την πίεση του Χάρη, ο πατέρας της την πήρε και έφυγαν μακριά.. Έχει πάρει αρκετή αγάπη από τον πατέρα της και ποτέ δεν έψαξε την γυναίκα που την γέννησε γιατί δεν την ένοιαζε για αυτήν. Μια κοπέλα ντροπαλή αλλά και δυναμική.. Ότι της βγάλεις αυτό θα είναι. Θα σε κρίνει από την πρώτη όψη. Αν δεν σε συμπαθήσει στην αρχή, δεν θα το κάνει ποτέ! Αγόρι της ο Δημήτρης, της αρέσει απο τα 14α αλλά δεν λέει πως είναι ερωτευμένη, δεν ξέρει πως είναι ο έρωτας.. Αχιλλέας, ο 17χρονος γιος της Δάφνης. Ο πατέρας του πέθανε από καρκίνο. Αυτός γλυκός μα σύναμα άγριος. Είναι το αγόρι της μαμάς αλλά δεν του αρέσει να το δείχνει στους άλλους! Είναι ευαίσθητος καθώς έτσι τον έμαθε η μαμά του αλλά και αυτό είναι κάτι που κρατάει κρυφό.. *ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ*

-Ρε γαμωτο ακουσε με ... -Δεν εχω να ακουσω τιποτα! ..ειπες ή δεν ειπες ψεματα; -Ειπα αλλα δεν το ειπα για κακο.. -Μπορεις να φυγεις μακρυα μου ;.. -Οχι γιατι σ'αγαπαω.. #1 fanfiction 2015-2016 #1 danger 26/9/18 #8 love out of 2,4k stories 19/11/18

"Παράτησα τα όνειρά μου για σένα, Αλέξανδρε... Σ' αγάπησα όσο τίποτα άλλο στον κόσμο... Ακόμα σε αγαπάω... Δε θα αγαπήσω ποτέ κανέναν άλλον σαν εσένα... Αλλά αυτός ο γάμος πρέπει να τελειώσει... Κάνουμε κακό ο ένας στον άλλον..." Αυτά είπε η Ναταλία κι, αφού έδωσε ένα τελευταίο φιλί στον άντρα της, άνοιξε την πόρτα για να φύγει. Ο Αλέξανδρος έμεινε να την κοιτάζει να φεύγει διαπιστώνοντας ότι την είχε χάσει οριστικά... Ή μήπως όχι;

Στον κόσμο αυτό.. υπάρχει πάντα ένα άτομο που περιμένει ένα άλλο.. είτε στη μέση μιας ερήμου.. είτε στη μέση μιας μεγάλης πόλης... Κι όταν οι δύο αυτοί άνθρωποι διασταυρώνονται και οι ματιές σμίγουν... το παρελθόν και το μέλλον χάνουν τη σημασία τους... και το μόνο πράγμα που υπάρχει είναι εκείνη η στιγμή.. μαζί με την απίστευτη βεβαιότητα ότι τα πάντα κάτω από τον ήλιο είναι γραμμένα από το ίδιο Χέρι.. το Χέρι που αφυπνίζει την Αγάπη... Στην συγκεκριμένη ιστορία οι δυο αυτοί άνθρωποι θα βρεθούν ξανά στο μέρος όπου ξεκίνησαν όλα . Στο ορφανοτροφείο που μεγάλωσαν . Άγγελος και Μυρτώ . Μυρτώ και Άγγελος . Δυο καρδιές σαν μια ....

«Νασια;» «Τι κανεις εσυ εδω»

Ήταν αθώα . Κι εκείνος την εκπαίδευσε. Σε όλα.

"Όχι όμως όπως το θέλεις εσύ Μελίνα"