Alyssaa_L0412
J/n was inmiddels bijna onderdeel van de Bankzitters. Het begon als een grapje, een paar gezellige filmpjes, een collab hier en daar - maar al snel was ze niet meer weg te denken. Ze kon met iedereen lachen, kloten, ruzie maken om Mario Kart en daarna weer omarmen alsof er niets gebeurd was. Met iedereen... behalve met één persoon.
Matthy.
Matthy van der Lam.
Altijd die verdomde afstand. Die frons. Die afgemeten opmerkingen. Hij vermeed haar blik, negeerde haar aanwezigheid, of kwam met droge, soms nogal botte opmerkingen die net genoeg prikten om haar te irriteren - maar niet genoeg om er écht iets van te zeggen. Chagrijnig. Badboy-stijl. Maar niet de charmante soort. Dacht ze.
Toch... soms ving ze hem op. Die korte, bijna verboden blik. Die ogen die net iets te lang op haar lippen bleven hangen. Dat gespannen kaaklijn wanneer iemand anders haar plaagde. Het voelde niet alleen als irritatie. Het voelde persoonlijk. Vuur. Opgekropte energie.
Was het haat? Of iets gevaarlijkers misschien wel liefde?