අභියෝග මැද අතහැර යා යුතුද ජීවිතය ??

අංක 333 කාමරේද... එ කාමරෙ එ කොල්ලගෙ ජිවිතේ වෙනස් කරා...

තත් හතක් මත වැටුනු පිනිකැට කියන අරුමැසි ආදරේ ....♥♥♥

"ඇයි මේවා මට දෙන්නෙ" "මොකද මගෙ ෆීනි තමයි මගේ අහස ලස්සන කරන්න ආපු තාරකා මණ්ඩලය" "මන් තරුවක්ද,ඒත් තරුවකටත් එළිය දෙන්න ඉරක් ඕනි යුකී.අහසකට තරුවක් එළිය කරන්න බෑ" "අහසක් උනු මට ඉරක් වෙන්නත් බැරිද ෆීනි.මට පුලුවන් ඔයාට ඕනි නම් ඉරක් වෙන්නත්" "ඉරක් වෙන්න එපා ඉර එළිය දෙන්නෙ තරු වලට වඩා හදට" "මගෙ අහසෙ පායන ඉරත් ඔයා වෙන්න හදත් ඔයා වෙන්න තරුත් ඔයාම වෙන්න" "ඔයාගෙ අහසෙ මට ඉඩක් නෑ.මොකද මන් මේ කාෂ්ඨක මහ පොලොව " "ම්ම්ම් එහෙනම් මන් ඔයාව සාරෙට අස්වද්දන්නන් වැහිබිංදු ඉර එළියෙන් හද එළියෙන් ඔයාව නාවලා.ඉතින් එතකොට ඔයා සරුසාර මහපොළොවක් වෙනකොට අස්වද්දපු මන් ක්ෂිතිජෙට වෙලා ඔයා එනකන් බලන් ඉන්නම්." "ක්ෂිතිජය කියන්නෙ මිනිස්සු මවපු දෙයක් විතරයි" "ඉතින් මන් ඔයා වෙනුවෙන් ක්ෂිතිජයක් උනත් මවන්නම්" "මට ඔයාට තේරුම් කරලම ඇති වෙලා"

" හිතන්නේ නැති දේවල්නම් මේ ලෝකේ කොච්චර වෙනවද? " " ඕනම දෙයක් ගැන වැඩි බලාපොරොත්තු නැති තරමට සතුටින් ඉන්න පුලුවන් " - යදීශ් අනුත්තර " මට උබත් එක්ක කිසි කතාවක් නෑ. උබට මාත් එක්ක කතා කරන්න ඕන්නම් මට උබ එක්ක කතා කරන්න හිතෙන දවස වෙනකන් අල්ලං ඉදපන්. ජීවත් වෙයන් " - බිනුක වීරකෝන් " මට ලොකු බලාපොරොත්තවක් දීලා උබ ගියා නේද? අද මම දිනලා. ඒත්.. ඒත් ඒ දිනුමේ අයිති කාරයා අද නෑ. උබ එනකන්, උබ ඇවිත් කතා කරනකන් මම බලන් ඉන්නවා " - නෙතුන් සමරදිවාකර

"සමහර මල් තියෙනව විහේන්.. ඒව පෙති දිගාරින්නෙ හඳ එලියට විතරයි.. හිරු එලිය මොන තරම් තිබුණත් එයාල කරන්නෙ ඒ සිනිදු මල් පෙති හකුළවගෙන හඳ එලිය වැටෙනකන්ම මඟ බලන් ඉන්න එක... විහේන් දෙවුරම්..! උබත් මට මලක්... හිරු එළිය මොන තරම් තිබ්බත් හඳ එලියට විතරක්ම පෙති විහිදුවන.. කඩුපුල් මලක්....🌼" .....................මෝක්ෂ.................. 🚫Non fiction BL 🚫

අවුරුදු ගානකින් මූණට මුණගැහිලා නැති ඒත් අපේ පන්තියේ නාමලේඛනයේ නම තියෙන ඒ වුණත් නැටුම් කාමරේට වෙලා ඉන්න බණ්ඩාරනායක එහෙම නැත්තන් වින්ඩි එහෙම නැත්තන් නේවින්දි ඒවත් නැත්තන් එයා කවදාවත් පාවිච්චි නොකරන රුරී කියන්නේ ඒ 'සමහර මිනිසෙක්' වෙන්නෝනේ..මොකද පොඩි කාලයක ඉදලා මට එයා ළඟදි අමුත්තක් දැනෙනවා... පරිස්සම් කරගන්න ඕනේ ඒ මගේ දෙයක් වගේ හැඟීමක් දෝ මන්දා... ඒත් මමත් කෙල්ලෙක් දෙයියනේ .. මටත් බය හිතෙනවා..

"ඒ රිදුම් නිවී මා හදේ ඈ ළඟින් රැදීලා වගේ සීරුවෙන් ළයේ පෙම් මල් පීදුනා" අමිත්‍යා × උපුනි