Size de küçükken "Çok masum bu kız." dediler mi hiç? Eminim demişlerdir. Benim masum kalbimi ve hayallerimi öyle güzel kirlettiler ki şuan sadece bir karanlıktan ibaretim. Ama benim karanlığım değil bu. İçine çekildiğim oyunun eseri. Ben, Leyla. Size hikayemi anlatmama izin verin lütfen. "Ateşte yanmak benim seçimim değildi. Fakat sadece ben değil, benimle birlikte tüm Karadeniz yanacaktı."

Ben Ahu, Ailemden, küçüklüğümden beri şiddet gördüm. Hiçbir zaman sevilmedim. Bu yüzden ben de pek kimseyi sevemiyorum. Bir gün, motorcu bir adam beni serserilerin elinden kurtardı ve kısa sürede hayatıma girdi. Onun sayesinde sevildiğimi hissettim, dostlarım oldu. Onun yanında hep güvendeydim. O varken kimse bana dokunamazdı. Ama aynı zamanda onun hayatıma girmesi ile tüm yaşamım alt üst oldu ve başıma gelmeyen kalmadı. Fakat işin en garibi ise, bana tüm hayatımın bir yalandan ibaret olduğunu, yanlış safta olduğumu ve geçmişimin bir kısmını unuttuğumu söylüyorlar...