KİTAP OLDU. "Yani sen bir tanrısın?" diye sordum alayla. Adamın kızıla çalan gözlerinden bir karaltı geçerken, "Gülmeye devam et küçük kız." diye fısıldadı. Aramızda bıraktığı mesafeyi iyice azalttığında nefes almam gittikçe güçleşiyordu. "Eline düşebileceğin en tehlikeli tanrının eline düştün." Tek kaşımı havaya kaldırıp çenemi havaya diktim. Ona meydan okuyabilirdim. Sonuçta şizofren olup aklımı kaçırmıştım. Karşımdaki muhteşem beden kaçık zihnimin uydurmalarından biriydi. Bir tanrı olamazdı. En fazla bir büyücü falandı. "Ya..." diye mırıldandım. "Kimin elinde olduğumu öğrenebilir miyim artık?" Adam beni ürpertecek bir şekilde gülerken bembeyaz, güzelce sıralanmış iri dişleri gözüktü. "Uslu kız," diye mırladı. "Kibar olmayı öğrenmişsin." Kafasını bana iyice yaklaştırdı. Gözlerinin içindeki kanla yıkanmış kızıl nehir fokurdadı. "Heves, ihtiras, tutku..." Dilini sivri köpek dişlerinin üzerinde dolaştırırken gözleri kısıldı. "Şehvetin tanrısı." ❝Alev alev yanmak normalde bizi öldürür. Bu kadar tutkuyla birlikte kazanan biziz.❞ • Tür: Genç Yetişkin- Fantastik • Kitapta geçen mitoloji kitaba özel oluşturulmuştur. Ayrıntılı tanıtım için Tanıtım bölümüne bakabilirsiniz! Başlangıç: 05.09.2018 Tüm Hakları Saklıdır. ÇALINTI, ESİNLENME GİBİ DURUMLARDA UYARI OLMAKSIZIN YASAL İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR.

Bazen bir fısıltı... bir gölge... bir anlık ürperti, insanın hayatını tamamen değiştirebilir. Ama bazen de, korktuğun şey tam olarak bir korku değildir. Eylül, hayatının en sessiz döneminde annesiyle birlikte eski bir apartmana taşındığında, her şeyin sıradan olacağını düşünür. Yeni bir başlangıç, yeni bir düzen... Ta ki geceleri koridorda beliren o kızıl silueti görene kadar. İlk başta bir hayal ürünü sandığı bu görüntü, giderek daha net, daha yakın ve daha "gerçek" bir hâl alır. Mahalle sakinleri yıllardır aynı hikâyeyi anlatır: Eski apartmanda, kimsenin açıklayamadığı bir "kırmızı hayalet" dolaşmaktadır. Fakat Eylül kısa sürede fark eder ki bu hayaletin bakışlarında korkudan çok... yardım isteği vardır. Sanki biri yıllardır dili tutulmuş bir sırrı ona bırakmak, ondan bir şey istemek ister. Eylül ne kadar yaklaştıkça, hayaletin ardındaki hikâye de o kadar çözülür: Unutulmuş bir geçmiş, yarım kalmış bir vedalaşma, çözülememiş bir acı... Ve tüm bunların arasında, Eylül'ün hiç beklemediği şekilde kendi duyguları da değişmeye başlar. Çünkü bazı ruhlar, yalnızca korkutmak için değil; dokunamadıkları şeyleri korumak için de geri döner... "Kırmızı Hayalet", hafif korku öğeleriyle örülü; gizem, duygu ve merakın iç içe geçtiği bir hikâye. Bir sır çözüldükçe başka bir kapı açılır, her adım seni biraz daha meraklandırır. Ve sonunda şunu düşündürür: Gerçekten korktuğumuz şey hayaletler mi, yoksa geride bırakmak zorunda kaldıklarımız mı?

GİTTİLER... Herkes gibi... Benim onlarla gidemeyeceğimi fırsat bilip gittiler. Önce tüm bedenimi saran sarmaşıkları temizlediler, sonra o yeri her türlü çiçekle donattılar. Ama her son mutlu bitmezdi. Benim için yazılan sonda yalnızca ben ve sarmaşıklarla bütünleşmiş bedenim vardı. Savaşlar insanları alıp götürürken geride büyük bir yıkım bırakır. Ama benim hayatımdan birçok yıkımı da götürmüş, yerine iz bırakacak insanları getirmişti. İlk önce bir doktor, sonra bir komutan, ardından bir asker, kaçak bir kız ve en sonunda ben... Bu beş kişi arasında nice ilişki, savaş, kin, sevgi ve adı konulamayan duygular yaşanacak; bu duyguların yarattığı fırtınalar ise geriye, savaşın kendisinden bile büyük bir yıkım bırakacaktı.