Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...

"Baba,çok korktum ben." Mirzat Bey kolları arasına aldığı kızını göğsüne yaslarken duyduğu şey ile adeta donup kalmıştı. Kızı kendisine yıllar sonra ilk kez baba diyordu. "Kurban olsun baban sana korkma, korkma güzelim bak yanındayım ben" Genç kız babasının güven veren kollarına iyice sığınmış adeta yavru bir kedi gibi göğsüne sinmişti. "Gitme sakın" Mirzat Bey gömleğinin yakasını kaçmasından korkarcasına sımsıkı kavrayan minik ele bir öpücük kondurmuş küçük yatağa kızı ile beraber uzanmıştı. "Gitmem meleğim,asla gitmem hadi uyu sen" 〰️〰️

Solita 17 yılını bir evde tutsak olarak geçirmiştir. Yeni yıla girerken telefonda konuştuğu rastgele bir adam bütün hayatını değiştirecektir. 17 yıl sonra esir olduğu evden çıkıp gerçek ailesinin yanına döndüğünde her şeyin geride kaldığını düşünür ancak asıl hayatı yeni başlıyordur. Geçmişin kirli oyunları ve kilitli kutularda saklanan sırlar bir bir ortaya çıkacaktır.

"Ağır acılarla donatılmış bir geçmişe sahip her çocuğun gözleridir, kan çanağı..." __ 2026 Güncellemesi: Kitabı yazarken kurgunun gidişatı sürekli değiştiği için okurken tarih ve mantık hataları, ayrıca bazı çelişkiler olabilir. Kitap final verdikten sonra baştan sona düzenlemeye alacağım ve kitabı güncelleyeceğim, fark ettiğiniz hataları lütfen göz ardı edin, hepsi düzeltilecek. ・Çalan, kopyalayan veya bir benzerini yazan olursa hakkında hukuki işlemler başlatılacaktır. ・Şiddet, taciz, ölüm, kan, vahşet gibi tetikleyici unsurlar ve fazlasıyla ağır dram içerir. Rahatsız olacaklar lütfen hiç başlamasın. Not: Sadece abilerim kitabı değildir, aşk teması da yoğun olarak işlenmektedir. Ayrıca kitapla alakalı olmayan yorumlar da itinayla silinecektir. Zihninizde yeşeren düşüncelerinizi yorumlarda belirtmeyi unutmayın, öpüldünüz! 🎔♡

*Aile/aşk kurgusu *Yetişkin içerik barındırır --- "Bir ay boyunca burada olduğumu bile fark etmeyeceksin. Tek derdim o mektupta yazanı gerçekleştirip, altında kalabileceğim tüm vicdan yükünden kurtulmak." Boş bakışlar atabilen tek kişinin o olmadığını kanıtlamak istercesine gözlerimde hiçbir his belirtisi olmamasına dikkat ettim. "O mektupta bir ay boyunca evimde bir hayalet gibi yaşaman gerektiği mi yazıyordu?" Sırıttım. Gözlerimde yaratmaya çalıştığım hissizliğim sırıtışımda da yer bulduğundan emindim. "Hayır," dedim sakince. "Babamı bulmam, onunla en az bir ay vakit geçirmem ve kendisini tanıma fırsatı bulmam gerektiği yazıyordu." Bir şey söyleyecek gibi olduğunda elimi kaldırarak beklettim. "Ama bir babaya ihtiyacım yok, biz bu bir ay boyunca birbirinden kaçan iki ev arkadaşı olalım." Yalan söyleyebilme konusunda başarılı biri sayılır mıydım, bilmiyordum. Fakat beni o kadar tanımıyordu ki cümlelerimde neyin yalan neyin doğru olduğunu bulabilecek gücü yoktu. Karşımda babam vardı. Adını altı ay önce öğrendiğim, adımı biraz önce öğrenen babam... ••• "Güzel olan sensin." "Güzel miyim?" "Sana güzel olduğunu söyleme nedenim çok basit aslında." derken başını küçük bir hareketle hafifçe eğdi. "Sessiz kalınamayacak kadar güzelsin, Afrodit." --- '040823

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi... ❝Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır.❞

Melis Soykan, 17 senesini üvey babası ve abisiyle geçirdiğinden bir haber olan ve Tourette sendromuna sahip bir genç kızdır. Hayatı yasaklar ve engellerle geçerken bir sabah kapının çalması ile her şey değişir. Çünkü gelen kişi öz babasıdır. Ailesine kavuşmuş olmanın heyecanı ve korkusunun yanında, bir de uzun süredir gitmediği okuluna dönen Melis, her şeye alışmaya çalışırken etrafındaki sırların farkında değildir. En önemlisi ilk aşkını yaşarken ilk kalp kırıklığını da yaşayacağından da haberi yoktur. Tıpkı, hayatında hissetmediği duygularını fark etmesini sağlayan Aras Özkan'ın, onu üvey babasına teslim eden adamın oğlu olduğundan haberi olmadığı gibi... Eski adıyla Karmaşık, yepyeni haliyle yayında!

Geçmiş sadece geçmiş midir? Yoksa gelecek hayatımızı oluşturan bir gerçeklik midir? On sekiz yaşına gelen Gece, evinden kaçarken geçmişinden kaçamayacağının farkında değildir. Devlete ait gizli bir teşkilatta Alınan görevler renkler ile temsil edilir. Yeşiller, turuncular ve kırmızılar. Şans eseri bu teşkilata katılma şansı elde eden Gece, Defne, Aras ve Mert, Güneş Çocuk Esirgeme Yurdunun gizli araştırma örgütüne dahil olurlar. Ölen çocuklar neden ölüyordu? Veya gerçekten ölüyor muydu? "Çünkü acı gidenin değil kalanın hikayesidir. Bu hikaye gitmeyi seçenlere ithaf edilmiştir." - *Bu kitapta geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.*

Yedi abinin koruması altında büyüyen İzem'in hayatı, bir gece yarısı balkondan düşmesiyle altüst olur. Her biri vicdan azabıyla kavrulan abileri ona "kırılacak bir cam" gibi davranırken, varlığı yıllarca saklanan en büyük ağabeyi Atlas'ın gelişi tüm yalanları sarsar. Buket'in ailesinden gelen sinsi bir ihanet ve o geceye dair "yüzü yaralı" gizemli bir gölgenin izinde; İzem, artık bir kurban olmayı reddedip kendi hayatının iplerini eline alan sarsılmaz bir karaktere dönüşür.

Kırık Kafesler Evreni #1 •••••••••••••••••••••••••••••••• Kübra Karan. "Gelini öpebilirsiniz." Nikah memurunun cümlesiyle irkildim. Nikah cüzdanını uzattığında alamadan ayaklandık. Bakışlarım Hakan'a döndüğünde kaşları çatılmıştı yine. Cidden çatık kaşlarıyla para kazanıyor olabilir miydi? Bana eğildiğinde gözlerimi sıkıca kapattım ve nefesimi tuttum. Dudakları alnıma değdi, tuttuğum nefesim ciğerlerimden süzülürken dengemi sağlamak için Hakan'ın ceketini sıkıca tuttum. "Bu evlilik esaretin değil Karım. Özgürlüğün. İstemediğin bir şey asla yaşanmayacak." Gözlerimi araladığımda güven verici gri hareleriyle kesişti gözlerim. Burada tutsak olmadığımın altını çizmesi bile benim için o kadar kıymetliydi ki ona inanmaktan başka yolum yoktu. "Özgürlüğüm." dedim heyecanla. Gözlerini kapatıp açtığında onayladığını anladım. "Senin özgürlüğün bizim ortaklığımız. Senin gözlerin ve kulaklarınla benim gücüm...Bu dünyanın en mükemmel anlaşması ve evliliği olacak." •••••••••••••••••••••••••••••••• Başlangıç Tarihi : 01.12.2023 Bitiş Tarihi : 19.09.2025