Belki de sevilince yaşamaya başlıyordu insan. Bir nefesti ayrıcalıklı bir bakış, sıcak bir dokunuş, nahif bir öpücük, düşünülmüş bir armağan, zarif bir iltifat, içten bir özür, ithaf bir şarkı, hoş bir söz, tatlı bir melodi, adanmış bir şiir, dudaklarla mühürlenmiş bir mektup. Zira bir seviş, bin nefesti belki de.

Bu hikaye fiziksel ve psikolojik şiddetin birçok halini içeriyor. Okumanızı önermiyorum fakat okumayı tercih ederseniz, yazılan hiçbir şeyi savunmuyorum ve bir aşk hikayesi yazmıyorum. Sadece bu konuda bir hikaye yazmak istedim ve şu an ki en sevdiğim çift olan minsungu kullandım. Okumaya başlarsanız ao3de tagleri okumayı unutmayın! (Hikayenin ilk dokuz bölümü ao3de bulunuyor hesabımdaki linkten okuyabilirsiniz.) Kirpi ikilemi, yakın ilişkinin zorlukları hakkında bir metafordur. Soğuk havalarda bir grup kirpinin ısıyı paylaşmak için birbirine yaklaşmaya çalıştığı bir durumu tanımlar. Ancak keskin dikenleriyle birbirlerine zarar vermekten kaçınamayacakları için ayrı kalmaları gerekir. Hepsi yakın bir karşılıklı ilişki niyetini paylaşsalar da, kaçınamayacakları nedenlerden dolayı bu gerçekleşmeyebilir.