Bir seri katilin yan komşunuz olduğunu hayal edin. Bxb konuludur. +18 sahneler mevcuttur!!!

"Huzur sevgi ve güveni bütünleşmiş ortama aile derim . Her aile güzeldir demiyorum . Amma benim ailem çok güzeldi güvenliydi ve huzurluydu ... "Her kes yorgundu bir o kadar mutlu . Ne kadar yorgun tükenmiş gözükseler de bir o kadarda her kesin yüzünde sevinç ve neşe vardı . Aile neşesi sayılırdı bizimki . Babam eğlenceli espriler yapıyor . Abim kahkahalar atıyor . Annem ise tebessümle bizi izliyordu . İşte bunun adı huzurdu " Lakin bu kızcağızın huzurlu hayatı tek bir gecede kabusa çevrilir . Huzur bittiğinde geriye kalanlar sadece 3 bozuk araba 3 bozuk ruh ve 3 bozuk aile kalır . Her şey yeni başlıyordu . Gecede kalan o çaresiz 2 çocuğa ne olucakdı ? 3 bozuk ruhun yerine 3 sağlam ruh geçe bilecekmiydi?

Tanrı beni korumalıydı. Beni onun ateşinde yanmaktan korumalı ve rüzgârında savrulmama izin vermemeliydi. Ne faydası oldu bana Tanrı'nın? İnancımın bir anlamı kalmadı. İnancımın bir anlamı kalmadı, benim. Bozguna uğrattı beni sevdam. Kaybettim aşkta yanmaktan. Uğrunda ne canlar yandı benimle birlikte. Sesim çıkmadı sevdim diye.

Ahu bu güne kadar hiç sevgisizlik görmemişti. Hayatını hep istediği gibi yaşamıştı. Sevgi dolu aile, sevdiği adam, sevdiği meslek her şeyden memnundu. Ama nerden bile bilirdi ki, hayatı bir anda kabusa çevirilecek. Hiç tatmadığı acıları tatacak. Hayatındakı bu yıkımların ortasında sadece bir kişi onun elini tutacaktı hemde sonsuza kadar.

Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK