"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

Kuzey ve Güney Kore ufak bir sınır ihlali suçundan ötürü savaş hazırlıklarına başlarlar. 2026 yılında iki ülke arasında yaşanan gerilimi savaş olmadan çözmek isteyen diğer ülke başkanları özel bir karargahta toplanır. Fakat bilmedikleri tek şey Sovyet Rusya'nın geri döndüğüdür. Bir roket. Üstünde tek bir cümle. "Sovyetler iyi günler diler." Tüm ülkelerde duyulan bu anons ve katliam. Ülkeler arası anlaşmazlığı gidermeye çalışan insanlarım ölümü... Gerisi ise sadece kaos... Yıkım... Üçüncü Dünya Savaşı.... 2035 yılına kadar eden savaş iki dünya devinin ateşkes emriyle sonlandı. Fakat verilen zararın haddi hesabı yoktu. Tam bu anda ise tüm dünyada siyasal bir çöküklük yaşandı ,tam on yıllık yeni bir savaş... Yeni devletler ve yeni monarşiler. Tüm sınırlar değişmiş, adına muhafız denilen insanlar kafalarına göre sokakta insan deşer olmuşlardı. Artık monarşi vardı, payitaht vardı, korku vardı... Ya biri gelirse ve on yıllık savaşı tekrar başlatırsa? Herşey daha mı kötü olur yoksa direniş dünyayı canlandırır mı? Distopik ama bir o kadar romantik Gölge Dansı'na hoşgeldiniz.

Efsun Zorlu; atandığı Urfa'da mecburi hizmetini yapan tıp fakültesinden yeni mezun, çiçeği burnunda bir hekimdir. Daha mesleğinin ilk günlerinde, henüz on sekizine yeni girmiş bir hastanın intihar vakasıyla karşı karşıya kalır. Hastasının vücuduna bırakılan izler onu adım adım kendi geçmişine götürürken, geleceğini aniden tanımadığı insanların dudakları arasında bulur. Asla geçmemiş geçmiş, verilmiş sözler, kurtarılan hayatlar, doğrultulan namlular, yalanlar, fermanlar ve aşk. Devrim gibi bir kadın, Urfa'nın göbeğinde destan gibi bir sevdanın koynunda bulur kendini. Koca düzene baş kaldırıp o düzenin minnet ettiğine yenilmekse ne aklının ne de kalbinin kabulüdür. *** "Ağlarsam ölürüm." derken sesim düz, çoktan kabullendiğim bu gerçeği ilk defa dile getirişime rağmen sakindi. Çoktan. Saatlere dökülürdü ama bana şehirler aştıracak kadar çok gelen o vakit. Vücudumun ağrısı ruhumun sancısının çok altındaydı. Onun gözleri bende olsa da ben boşluğa odaklanmıştım. Üzerimde olan bakışlarının ağırlaştığını hissettim. Fetih bana çok ağır bakıyordu. Sırtıma yüklenen çuvallar biraz daha bel bükmeme sebep oldu. "Neden," dediğinde ne dediğimi çok iyi anlamış da yersiz bir sorgulayışa bürünmüş gibiydi. "serçe misin sen?" Kaşlarım hafifçe havalandı, başımın ağrısı belirginleşti. Uzun süreden sonra ona bakan ben oldum. Söylediği şeyin altındaki anlamı yakalamaya çalışıyordum ama buna çok uzaktım. Bunu anladı ve dudakları kıvrılacak sandım. Halbuki gülümsemeye çok uzaktık. "Serçeler," yüzünü hafifçe yüzüme yaklaştırdı. "Ağlayınca ölürlermiş. Bu yüzden mi bunca zamandır gözlerinin kuruluğu?" Bu konuşmadan sonra onun serçesi olacağımı, hatta olduğumu bilemezdim. Tıpkı bu topraklarda serçeyi öldürmenin kadını ağlatmak olduğunu bilmediğim gibi.

Küçük tatlı , uzun saçlı , sevimli kahverengi gözleriyle kahkaha atıyordu Elena. Annesiyle babasının seslerine gülüyordu, annesiyle babasının sesleri, o şarkıya hiç de uymuyor, aksine komik çıkıyordu. Babasının sadece bir cümlesi Elena'yı yeni hayatına başlattı. Sadece o cümle, gecenin sonu yeni sonsuz bir yaşamın başlangıcıydı. "Küçük Prenses neye gülüyor bakalım?" Tamda o andan Miranda'nın yani Elena'nın annesinin çığlığını duyuldu ve ondan sonrası yeni bir hayattı. Gecenin karanlığı Salvatore'a hükmediyordu. Tam kaza yapan insanların kanlarını içecekti ki, nefes alan küçük, masum çocuğu gördü. O çocuk, o ... Salvatore'un geleceğiydi. Damon Salvatore tarafından büyütülmüş bir çocuk... Damon'nun belki ilk değil ama sonsuz aşkı... Elena'nın ilk, belki sonu olan, çabuk biten bir aşk. Belki de ikisi artık bir evde yaşayan iki yabancı ... Bunu hiç kimse bilemiyordu.. Bir kişi hariç... #76 in vampire (17.09.2016) #1 in delena (17.09.2016)

Gwendolyn Carol geç kaldığı için o sabah kulaklığını yanına almayı unutmuştu. ©oscen, 2016 cover; art by @hoseyokki

Önüme koyulan kitabın sayfalarını hızlı hızlı geçerken her sayfada elle yazılmış küçük küçük notlar görüyordum. Bazı kelimelerin altı çizilmiş veya kırmızı bir kalemle yuvarlak içine alınmıştı. Bir ineğin kitabı bana denk gelmişti. Kitabın ilk sayfasını açtım. Sağ üst köşede bir isim yazıyordu. Peter Parker. O an, bu ismin hayatımı tamamiyle değiştireceğini bilmiyordum.

Bu hikâye Peter hayranlarına gelsin.❤

"Siz benim annemi daha sonra da kuzenimi öldürdünüz. Allison ve Kate'in intikamını alacağım ve onlar huzurlu uyuyacaklar."

𝐻𝐴𝑅𝑅𝑌 𝑃𝑂𝑇𝑇𝐸𝑅 𝑉𝐸 𝐾𝐼𝑍𝐼𝐿 𝐾𝐴𝐻𝐼̇𝑁 | ❝ Seni sevmekle nefes almak arasında seçim yapmak zorunda kalsaydım, son nefesimi seni sevdiğimi söylemek için kullanırdım. ❞ '𝐖𝐚𝐭𝐭𝐩𝐚𝐝𝐅𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐬𝐓𝐑' 𝐨𝐤𝐮𝐦𝐚 𝐥𝐢𝐬𝐭𝐞𝐬𝐢𝐧𝐝𝐞 '𝟐𝟎𝟏𝟖 𝐄𝐧 𝐈̇𝐲𝐢 𝐇𝐚𝐫𝐫𝐲 𝐏𝐨𝐭𝐭𝐞𝐫' 𝐤𝐮𝐫𝐠𝐮𝐬𝐮 𝐬𝐞𝐜̧𝐢𝐥𝐦𝐢𝐬̧𝐭𝐢𝐫. Her ailenin iblisleri vardır ama hiçbiri Rowling ailesinde olduğu gibi fazla dikkat çekmemiş görünüyor. Onların iblisleri gelecekti ve görünüşe göre oldukça acılı bir biçimde lanetlenmiş gibiler. Veya Daha o doğarken kaderi yazılan, büyüdükçe yeni bir kader yazan, aşkı aptallık olarak bulan, Kızıl Kahin'lerin sınırlı sayıda bulunduğu bir aileden gelen son mirasçı. Geleceği en ince ayrıntısına kadar annesi sayesinde öğrenen bu kız, başına ne gibi sorunlar açabilirdi ki? ➴➵➶➴➵➶➴➵➶ Kuru bir sesle, "Yapmam gerekeni yaptım." diye mırıldandım. Karşımda ki sandalyeye oturup, "Çocuğu korumak için hayatını riske atmaya devam mı edeceksin?" dedi devam etti aynı alayla. ┌────────────────┐ Harry Potter × (fem!oc) Harry Potter Series birsensuu | 2016 Cover by @AdelaideDia └────────────────┘

Efsaneye göre, eski zamanlarda, antik Yunan'da insanların iki başı, dört eli, dört kolu vardı. Eski Yunan'ın ulu tanrısı Zeus, Olimpos Dağı'ndan dünyayı yönetirken, insanlar dört elle dört kolla birleşerek Zeus'a karşı gelmeye başladılar. Bunun üzerine Zeus, okunu yeryüzüne fırlattı ve insanları ortadan ikiye ayırdı. O gün bugündür iki elli, iki kollu ve tek başlı biçimde yeryüzünde dolaşan insanlar diğer yarısını arıyor. İlk kitabım bazı cringe şeyler var ben de kabul ediyorum. Ama lütfen kötü yorun yapmayın. Başlangıç: 11 Ocak 2021 Bitiş: 8 Nisan 2021