"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?

KİTAP, YAŞANMIŞ BİR HİKAYEDİR. Çalıntı, benzetme vb. İddiaları kabul etmediğimi belirtirim. "Bu erbane ne?" Başımı kaldırdım, gözlerine baktım. "Kadınların çığlığı erbanedir, Afran Ağa. Birazdan çalacak olan erbaneler, benim bu evde atamadığım çığlıkların sesi olacak." ~ "Kan Davasından Doğan İmkansız Bir Aşk hikayesi" Elfida/Xwîndarî(Kan Davası) Yayınlanma Tarihi:25.06.2024 •Mardinde Geçen Bir Töre Hikayesidir... •Kuma,Aldatma yoktur! •Elfida/Xwîndarî(Kan Davası)Adlı Yazılmış İlk Kitapdır.

Şaşkınlık içerisinde karşımda tüm ihtişamıyla duran adama baktım. "Anlamadım?" "Anlamayacak bir şey yok. Kısa süreliğine oğlumun bakıcısı olmanızı istiyorum." "Beyfendi ben ana sınıfı öğretmeniyim, bakıcı değil." "Bundan sonra bakıcıda olursun o zaman." "Ama.." " Bende öyle düşünmüştüm yarın detaylı konuşuruz Asra Hanım. İyi günler." -------------------------------------- Kaderin küçük oyunu Arel ve Asra'ya da vurmuştu. Bir mafya baş belası bir bakıcı ile uğraşabilir miydi? Gülümsemeleri yüzünden eksik olmayan güzel bir öğretmen yakışıklı, belalı bir mafyanın yanında çalışabilir miydi? Serinin ilk kitabıdır💛

Siz: Iı... Şey... Siz: Bugün sizi çok rahatsız ettim galiba ama... Siz: Sanırım telefonunuz bende komutanım. Siz: yani otomatik olarak benimki de sizde olmuş oluyor. Siz: Özetle telefonlarımız karışmış komutanım. Yahuşuklu Komutan: Fark ettim. Yahuşuklu Komutan: Bela mısın sen kızım? Siz: Öyle deme komutanım öyle deme. Siz: Ben sana kahramanım gözüyle bakarken sen bana bela dersen hoş olmaz. Yahuşuklu Komutan: Çok konuşma küçük. Yahuşuklu Komutan: Her neredeysen konum at. Siz: Ay, Siz: Evime mi gelmek istiyorsun? Siz: Olur olur, Siz: Beklerim. Yahuşuklu Komutan: Sen hâlâ ayılmadın mı küçük? Siz: Yoo, Siz: Ayıldım. Siz: Kendi numaramı Yahuşuklu Komutan olarak kaydedecek kadar ayıldım hem de. Siz: O kadar ayık bir durumdayım ki, Siz: Şimdi biraz galerini karıştıracağım. 210523

TAMAMLANDI .18 Mart 2021 başlangıç. .7 Nisan 2021 Bitiş. (Daha düzenlemedim) "Gülümse" Uzandığım çimlerden doğrularak güneşten kısılmış gözlerim ile anlamazca yüzüne baktım. "Ne?" Bana gülümseyerek elindeki kamerayı yüzüne çıkardı. Aniden patlayan flash ile elimi yüzüme siper ederek geri çimlere uzandım. Kendini yanıma bırktı. Temmuz sıcağının canımızı okuduğu bu güzel yazda bir kiraz ağacının altında yan yanaydık. "İddiaya varırım ki çok güzel çıkmışsındır" Sesinde bariz bir eğlenme vardı. Dizlerini büktü, göğsünde asılı olan kamerayı elleri arasına alıp incelemeye başladı. "Yani diğerleri gibi kötü çıktı diyorsun?" Gülerek sol kolunun üzerinde bana döndü. Gözlerim kapalı konuşmasını bekledim. Elini nazikçe saçlarımda dolaştırdı. Her bir bukleyi eliyle birbirlerinden ayırdı. Eli alnımda daireler çizerken nazik dokunuşlar uykumu getiriyordu. "Hayır...aksine her zamanki gibi şapşalca çıkmışsın. Bir insan her fotoğrafta nasıl tek gözü kapalı çıkmayı başarır? Ve hep aynı kapalı göz ile" Kameranın kayışını boynundan çıkarıp bir kenara koydu. Bugün olduğundan daha çok neşeliydi. Kahkahaları çevremizi sararken kendini geri çimlere attı. Kumral saçları boynuma değiyor gıdıklanmamı sağlıyordu. İstemsizce kıkırdayıp bedenimi biraz uzaklaştırdım. Gözleri beni bulduğunda yüzündeki muzip gülümseme ile dirsekleri üzerinde doğruldu. Bana daha da yaklaşıp ellerini karnımda gezdirmeye başladı. Kıvrak parmaklar kahkahalara sebep olurken onu üzerimden atamıyordum. Çocuksu neşesi ile yorulunca kendini yüz üstü çimlere bıraktı. Sıcak yetmezmiş gibi birde gıdıklaması ile ter içinde kalmıştım. "Sana beni kaç kere gıdıklama dedim Deniz?" Boğuk kıkırtısı kulaklarıma dolarken yüzü otlarla birleşmiş Deniz'i izledim. Yüzümde istemsiz bir tebessüm yayılırdı... (Çook t

Yeni, farklı ve heyecanlı. Maceraya hazır mısınız? O halde, buyurun. #1-fantastic #1-friendship ... Amie, küçük bir kasabada yaşayan 17 yaşında sıradan bir lise son sınıf öğrencisidir. Ta ki, o güne kadar. Son zamanlarda garip davranışlar sergileyen arkadaşları yetmezmiş gibi ortaya bir de kasabaya yeni gelen yabancılar ve parçalanmış cesetler çıkmıştır. Çevresinde birtakım şeylerin değiştiğini hisseden Amie, ne olduğuna dair bir anlam veremezken, kendini karanlığa çağıran bakışların gücüne karşı koymaya çalışırken bulur. " Hayatımızın dönüm noktalarını oluşturan bazı olaylar vardır. O an önemsizdirler ve bizi etkilemezler. Bu önemsiz ayrıntılar, hayatımızın değişimindeki yapı taşlarıdır. Bize değdikleri ana kadar fark etmeyiz. İşte, bu olay da onlardan biriydi."

Masum öldürücü güzellikte bir kadın,acımasız psikopat bir mafya,farklı bir kılığa giren duygusuz bir ajan...Bu hikayeyi kazanmakta kaybetmekte onların elinde...

"Öldürün o zaman." Duyduğum sert ve soğuk sesle irkildim. Sanki normal bir şeymiş söylüyormuş gibi bir çırpıda söylemişti. Bunların bana yardım etmelerini beklerken daha tehlikeli çıkmışlardı. Ölüm emri verilen adama bakıp vicdanımın sesine engel olarak usulca geldiğim yoldan geri döndüm. Yanlarından birkaç metre uzaklaşmışken bir silah sesi duydum. Bağırmamak için kendimi tutarak korku dolu gözlerimi adamlara çevirdim. Az önce ölüm emri verilen adam başından akan kanla yerde cansız bir şekilde yatıyordu. Diğerleri de başında hâlâ bir şeyler konuşmaya devam ediyorlardı. Yerdeki ölü adama bakıp kaldım. Hiç acımadan, bir saniye bile düşünmeden öldürmüşlerdi adamı. "Sen de kimsin?" Birinin beni fark etmesiyle hepsi bir anda bana döndü ama ben sadece az önce ölüm emrini veren adamın soğuk gözlerine baktım. "Ben şey..." Sustum. Söyleyecek bir şey bulamadım. Karanlıktan dolayı yüzlerini net olarak göremedim. "Sen ne?" dedi, bana doğru bir adım attı. Eş zamanlı olarak geri gittim. Bir saniye olsun bakışlarını benden çekmezken yutkundum. "Ben hiçbir şey görmedim." Tek kaşı kalktı. "Bizi mi izliyordun?" Korkuyla birkaç adım daha geri gittim. "Öyle bir amacım yoktu." Yine bana doğru bir adım attı. Korkudan tüm bedenim titremeye başladı. "Ne amacın vardı?" Cevap vermek istedim ama söyleyecek bir şey bulamadım. Tek istediğim şey şu an buradan kaçıp gitmek. Gözlerim adamın elindeki silaha kaydı. Bu daha çok korkmama neden olurken daha fazla durmanın bana bir faydası olmayacağına kanaat getirdim ve koşarak yanlarından uzaklaştım. "Yakalayın şunu!" Arkamdan bağırdı. Bunu duymak daha hırslı bir şekilde koşmama neden oldu. Resmen başımdaki bela birken iki olmuştu. Koskoca ormanda bir mafyadan kaçarken bir başkasının kucağına düşmüştüm.

Dudaklarımı öyle öpüyordu ki buna öpme diyemezdim. Resmen beni sömürüyordu. Alt dudağımı her ısırarak çektiğinde kendimden geçiyordum. Zevkten dudağını sertçe ısırdığımda hırıltısı dudaklarımın arasına karıştı. Bir eli başımın arkasında bir eli ise belimdeydi. Deli olacaktım. Tırnaklarımı var gücümle ensesine batırdığımda öyle inledi ki tam geri çekilecekken beni kendine daha çok bastırdı. O an parmaklarıma bulaşan ıslaklıkla ensesini kanattığımı anladım. Sırada sırtı var Efsun Kana kana içtiğim dudakları sanki cennet gibiydi. Dudaklarının kuytusunda yaşadıklarımı bir hiçmiş gibi unutabiliyordum. TikTok: @_yzb23 Öylesine yazıp kurguladığım bir hikaye gençler lütfen gereksiz duyar kasmayalım. Saygılar efenim