Autoboty. Deceptikony. Miłość. Nienawiść. Szybkie samochody i czerwone wino. Dwie różne historie, jeden wspólny mianownik. A mówią, że dwa razy do tej samej rzeki się nie wchodzi... ... Nie ważne, że wcześniej zdążyła już wyschnąć... PS. Prace w toku, może wtedy opis też się rozjaśni xd

"Każda kobieta marzy o spotkaniu Księcia na białym koniu. Cóż... Ty dostałaś Księcia, który będzie próbował cię zabić. Optymistycznie, prawda?" Nie będę opowiadać wam o latających smokach, jednorożcach, romansach wyjętych niczym z filmu i Księżniczkach, które pięknie się ubierają. Nie będzie miłości od pierwszego wejrzenia, bowiem... Czy ktokolwiek zdołałby pokochać potwora? //w trakcie poprawek i pisania//

Bezpośrednia kontynuacja pierwszej części, którą znajdziecie na profilu <33

Opowiadanie zajęło drugie miejsce w konkursie "Papierowe Róże" w kategorii fanfiction. Miała twarz anioła, a ciało wyrzeźbione jak grecka bogini. Zawsze udawała, aby zaznać normalności. Nie czuła, marzyła o zetknięciu z aniołem śmierci. Ktoś ujrzał ją bez maski, odkrył jej brak serca. Właśnie dlatego zaczęła wyrywać je innym. A on poczuł, że są równi - trzymał ją przy sobie, ciekawy jej następnych kroków. Uwaga! Pojawiają się graficzne opisy morderstw oraz wzmianki o próbach samobójczych. fandom; hannibal ©xhystxeriax, 2019 Ilość słów: 12,000

DRUGA CZĘŚĆ FEDORY ___________________ Rzuceni na nowy ląd, ponownie mierzą się z niekoniecznie przychylnym im światem. Prócz odnalezienia drogi, każdy z nich musi też poszukać cząstki siebie. Dla jednych jest ona tym, co stracili w ciągu ostatnich miesięcy, dla drugich jest odpowiedzeniem sobie na ważne pytania, mogące mieć istotny wpływ na ich przyszłość. Kataklizm okazuje się być niczym w porównaniu z teraźniejszością, a życie tylko szkicem, jeśli nie ma kto go pokolorować. Seongjoong Yungi

Szli już trzeci rok... Trzy lata temu widział dwójkę ludzi- albo rodziców, albo zwierzchników, albo wybryki wyobraźni, która malowała jakieś nierealne wspomnienia. On wyszedł z niczego, trwał w niczym i kolejna setka dni mijała, kiedy jego pamięć zatajała prawdę, kiedy istniała tylko pustynia poprzeplatana strzępkami miast. Co to była za misja? ______________________________ Dystopia, w której świat został przepełniony trucizną wrogości, a ludzie zgubili swoje szczere uczucia podczas długiej wędrówki. Wędrówki do celu, który był tylko umową, skrywaną głęboko w sercu nadzieją. I o mieście, które chociaż nie jest synonimem dobra uświadamia więcej, niż chciałoby się zrozumieć. (WPROWADZAM POPRAWKI JAKBY CO) Ship: Seongjoong, a reszty nie zdradzam Slowburn mocno