သန့်ဇင်သည် အစပိုင်းတွင် သူသူဟန်နှင့် မငြိစွန်းရန်ကြိုစားခဲ့သော်လည်း မိန်းမပျိုလေး၏ အထိအတွေ့နှင့် သုတ်သွေးကိုသောက်သုံးပြီးသည့် နောက်တွင် အဖိုသဘာဝအရ ကျန်ရှိနေသေးသည့် အမကိုပါ စိတ်ရိုင်းဝင်ပြီး သိမ်းပိုက်ချင်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ညာဖက်သို့ တစောင်းလှည့်ကာ နွေးနွေးဆိုသည့် ကောင်မလေးအနားသို့ ကပ်လိုက် လေသည်.....ဒီသန်းခေါင်ထက်တော့ ညပိုမနက်နိုင်တော့ ၊ သေမြေကြီး...ရှင်ရွှေထီးဟု မိုက်ရူးရဲဆန်စွာတွေးပြီး ခပ်သေးသေး ကောင်မလေးကို အနောက်ကနေ သိုင်းဖက်လိုက် လေသည်။ "အင့်....ဟင်း....ဟင်း...ဟင်း" နွေးနွေးဆိုသည့် ကောင်မလေးသည် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော်လည်း မြန်ဆန်သည့် နှလုံးခုန်သံနှင့် အသက်ရှူသံက အိပ်မပျော်သေးကြောင်း သက်သေထူနေလေသည်။ သန့်ဇင်သည် သူဖက်လိုက်သည်ကို ရုန်းကန်ခြင်းမပြုပဲ ငြိမ်ခံနေသဖြင့် အခြေအနေ ကောင်းသည်ဟု ယူဆလိုက်လေသ

တကယ်ဆို နွယ်နီ့ကို ကျွန်တော် မခေါ်ခဲ့သင့်ပါဘူး။ ဒီလိုသာ မခေါ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် နွယ်နီလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ တိတ်တိတ်ပုန်း ရည်းစား အဖြစ် မျက်နှာငယ်ရမှာ မဟုတ်သလို၊ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့် ချစ်သူကို သစ္စာဖောက်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။