Dla Minho nocny pociąg o 23:37 od zawsze stanowił bezpieczny schron - cichy, zamglony moment między wyczerpującą codziennością a samotnością pustych ścian. Każdy wieczór rządził się tą samą, rutyną: chłód peronu, gorzka kawa w papierowym kubku i monotonne uderzenia kół o szyny. Wszystko się zmienia, gdy w tym sennym krajobrazie zaczyna stale pojawiać się chłopak o granatowych włosach. Z głową opartą o zimną szybę i białymi słuchawkami w uszach wydaje się należeć do tego wagonu bardziej niż ktokolwiek inny. Jeden gwałtowny ruch pociągu i upuszczony telefon wystarczą, by zburzyć dzielący ich dystans. Z każdą kolejną nocą, na przestrzeni mijających tygodni, ich świat kurczy się do szaroniebieskich siedzeń. Śmieją się z drobnostek, dzielą muzyką na jednej parze słuchawek i rozmawiają o marzeniach, budując więź, która ma prawo istnieć wyłącznie pod osłoną nocy. Jednak w miarę jak Minho coraz głębiej zatraca się w tej bliskości, w spojrzeniu Jisunga zaczyna dostrzegać niewypowiedziany smutek. Chłopak zdaje się nosić w sobie tajemnicę, która powoli rozrywa szwy ich idealnego, nocnego azylu. Czy Minho odważy się w końcu rozejrzeć wokół siebie i dostrzec prawdę, zanim pociąg dotrze do ostatniej stacji? * skz nie istnieje * historia nie ma na celu shipowania idoli * bohaterowie mają zmieniony wiek * nie chcesz ? - nie czytaj, piszę dla zabawy

W mieście, które nigdy nie śpi, łatwo zniknąć. Jeszcze łatwiej - pokochać kogoś, kogo powinno się nienawidzić. Lee Minho - chłodny, opanowany detektyw, który zawsze wybierał prawo ponad emocje. Han Jisung - uroczy, błyskotliwy chłopak, którego nikt nie podejrzewałby o nic złego. A jednak to właśnie on skrywa najciemniejszy sekret Seulu. Ich spotkanie to przypadek. Ich więź - grzech. A to, co ich połączyło, nigdy nie powinno było istnieć. Kiedy prawda wychodzi na jaw, świat, który zbudowali, rozpada się w jednej chwili. On był tym, który ścigał potwory. On - potworem, który nauczył go kochać. Ale niektórych uczuć nie da się zabić. Niektóre wracają nawet po latach... Ciszej niż oddech. Groźniej niż broń. Start : 15.11.2025r Koniec : 06.07.2026r 👉Książka nie ma na celu shipowania idoli 👉Nie chcesz - nie czytaj 👉Przekleństwa 👉Sceny 18+ 👉Książka odradzana osobom wrażliwym 👉Motyw śmierci 👉Bohaterowie mają zmieniony wiek 👉Stray kids nie istnieje 👉Problemy psychiczne !top; Minho! !(power)bottom; Jisung! !fastburn! !18+! !angst!

2 część " I will never hear you again..." Po wyjściu z więzienia Felix próbuje udowodnić anonimowo całemu światu że jest niewinny. A Hyunjin? Zapomniał o Felixie i się teraz przyjaźni z nowym członkiem Stray Kids - Woojinem. Felix tworzy na Instagramie konto na którym wstawia zdjęcia a w opisie cytat związany ze sprawa z przed 4 lat temu. ostrzeżenia: - przemoc -trudne tematy -problemy psychiczne -18+ - depresja -gwałt i wiele innych scen tego typu (Ostrzegam czytasz na własną rękę, książka może być cringowa tak samo jak pierwsza jej część ponieważ to moja pierwsza książka. Ostrzegam że będę też z czasem poprawiać rozdziały)

„Nie chodzi o to, żeby być razem cały czas. Chodzi o to, żeby znaleźć sposób, żeby przetrwać między nami." Kiedy każdy myślał,że są prawdziwymi duszami, rzeczywistość się dopiero zaczynała. Po latach, które przetestowały ich przyjaźń i miłość, Hyunjin i Felix wkraczają w dorosłe życie. Studia miały być nowym początkiem, wspólny czas, nowe możliwości i spełnianie marzeń. Tak sobie to wyobrażali. Ale życie nie pozwala im być razem tak łatwo. Felix zyskuje nowego współlokatora i spędza z nim więcej czasu niż kiedykolwiek wcześniej. Hyunjin, z tęsknoty i samotności, poznaje kogoś nowego... Czy Hyunjin i Felix przetrwają napięcia, zazdrość i niedomówienia? Czy ich więź okaże się silniejsza niż odległość, niepewność i emocjonalne pułapki studenckiego życia? Miłość, zaufanie i prawdziwe przyjaźnie zostaną wystawione na próbę - a wszystko, co między nimi, może zmienić się na zawsze. SOULLMATES : ᥇ꫀꪻ᭙ꫀꫀꪀ ꪊᦓ

Jedna noc. Zbyt wiele emocji. Za dużo niewypowiedzianych uczuć. Gdy przeszłość Hana zaczyna wracać jak cień, Minho staje się jego jedynym punktem oparcia. W półmroku, między ciszą a napięciem, rodzi się coś niebezpiecznie intensywnego - więź, która może uleczyć... albo spalić wszystko. Nawet świat. To historia o mroku, ochronie i wyborze, by zostać, nawet gdy boli, bo ta decyzja może uleczyć.

Hyunjin jest cichym artystą, obserwatorem, którego pasją jest malowanie. Który na każdej lekcji angielskiego jest nieobecny myślami, by narysować kolejny raz swojego nauczyciela. To było marzenie, gdyby mężczyzna się zgodził mu pozować. Dotychczas był zbyt nieśmiały, by o to zapytać - ale nie potrafił już wyłącznie obserwować, potrzebował go poczuć. smut🔞|one shot

Felix od dawna czuje się jak widz własnego życia - wyciszony, zagubiony, a świat wokół bywa zbyt głośny, zbyt ostry, zbyt obcy. Hyunjin jest jego całkowitym przeciwieństwem: perfekcyjny, poukładany, zawsze „na swoim miejscu". Gdy zostają dobrani w parę do psychologicznego projektu polegającego na prowadzeniu dziennika obserwacji, obaj są przekonani, że to najgorsze, co mogło się wydarzyć. Bo jak obserwować kogoś, kogo się nie rozumie? A jeszcze gorzej - kogoś, kto widzi więcej, niż powinien. Czasem cisza krzyczy głośniej niż słowa. Czasem milczenie jest złotem. ~ one shot urodzinowy (moje urodziny) ~ Hyunlix

❝- Wiesz czemu lubię zabijać? Bo to zabawne. To zabawne widzieć, jak z kogoś ulatuje życie. To zabawne słyszeć ich krzyki. Sięgnął ręką do kranu za Felixem i odkręcił go, by zimna woda z prysznica spłynęła po nim. Blondyn wzdrygnął się, automatycznie uciekając do mężczyzny. - Tak, to... brzmi zabawnie. - powiedział, uciekając wzrokiem. - Chcesz wiedzieć coś jeszcze? - zbliżył się do jego twarzy. - Zamierzam cię zabić. - niespodziewanie złapał włosy Felixa, odchylając jego głowę i przyłożył nóż do jego gardła. - Zamierzam cię zabić i to będzie w chuj zabawne. Felix nie krzyczał. Felix go nie odepchnął. Felix po prostu... odchylił głowę bardziej, eksponując więcej szyi. Felix był jak ofiara jego fantazji. Uległy. Mały. Uroczy.❞ smut🔞|oneshot na halloween