2 część " I will never hear you again..." Po wyjściu z więzienia Felix próbuje udowodnić anonimowo całemu światu że jest niewinny. A Hyunjin? Zapomniał o Felixie i się teraz przyjaźni z nowym członkiem Stray Kids - Woojinem. Felix tworzy na Instagramie konto na którym wstawia zdjęcia a w opisie cytat związany ze sprawa z przed 4 lat temu. ostrzeżenia: - przemoc -trudne tematy -problemy psychiczne -18+ - depresja -gwałt i wiele innych scen tego typu (Ostrzegam czytasz na własną rękę, książka może być cringowa tak samo jak pierwsza jej część ponieważ to moja pierwsza książka. Ostrzegam że będę też z czasem poprawiać rozdziały)

CZĘŚĆ 2 „Nie chodzi o to, żeby być razem cały czas. Chodzi o to, żeby znaleźć sposób, żeby przetrwać między nami." Kiedy każdy myślał,że są prawdziwymi duszami, rzeczywistość się dopiero zaczynała. Po latach, które przetestowały ich przyjaźń i miłość, Hyunjin i Felix wkraczają w dorosłe życie. Studia miały być nowym początkiem, wspólny czas, nowe możliwości i spełnianie marzeń. Tak sobie to wyobrażali. Ale życie nie pozwala im być razem tak łatwo. Felix zyskuje nowego współlokatora i spędza z nim więcej czasu niż kiedykolwiek wcześniej. Hyunjin, z tęsknoty i samotności, poznaje kogoś nowego... Czy Hyunjin i Felix przetrwają napięcia, zazdrość i niedomówienia? Czy ich więź okaże się silniejsza niż odległość, niepewność i emocjonalne pułapki studenckiego życia? Miłość, zaufanie i prawdziwe przyjaźnie zostaną wystawione na próbę - a wszystko, co między nimi, może zmienić się na zawsze. SOULLMATES : ᥇ꫀꪻ᭙ꫀꫀꪀ ꪊᦓ

Jedna noc. Zbyt wiele emocji. Za dużo niewypowiedzianych uczuć. Gdy przeszłość Hana zaczyna wracać jak cień, Minho staje się jego jedynym punktem oparcia. W półmroku, między ciszą a napięciem, rodzi się coś niebezpiecznie intensywnego - więź, która może uleczyć... albo spalić wszystko. Nawet świat. To historia o mroku, ochronie i wyborze, by zostać, nawet gdy boli, bo ta decyzja może uleczyć.

Hyunjin jest cichym artystą, obserwatorem, którego pasją jest malowanie. Który na każdej lekcji angielskiego jest nieobecny myślami, by narysować kolejny raz swojego nauczyciela. To było marzenie, gdyby mężczyzna się zgodził mu pozować. Dotychczas był zbyt nieśmiały, by o to zapytać - ale nie potrafił już wyłącznie obserwować, potrzebował go poczuć. smut🔞|one shot

Felix od dawna czuje się jak widz własnego życia - wyciszony, zagubiony, a świat wokół bywa zbyt głośny, zbyt ostry, zbyt obcy. Hyunjin jest jego całkowitym przeciwieństwem: perfekcyjny, poukładany, zawsze „na swoim miejscu". Gdy zostają dobrani w parę do psychologicznego projektu polegającego na prowadzeniu dziennika obserwacji, obaj są przekonani, że to najgorsze, co mogło się wydarzyć. Bo jak obserwować kogoś, kogo się nie rozumie? A jeszcze gorzej - kogoś, kto widzi więcej, niż powinien. Czasem cisza krzyczy głośniej niż słowa. Czasem milczenie jest złotem. ~ one shot urodzinowy (moje urodziny) ~ Hyunlix

❝- Wiesz czemu lubię zabijać? Bo to zabawne. To zabawne widzieć, jak z kogoś ulatuje życie. To zabawne słyszeć ich krzyki. Sięgnął ręką do kranu za Felixem i odkręcił go, by zimna woda z prysznica spłynęła po nim. Blondyn wzdrygnął się, automatycznie uciekając do mężczyzny. - Tak, to... brzmi zabawnie. - powiedział, uciekając wzrokiem. - Chcesz wiedzieć coś jeszcze? - zbliżył się do jego twarzy. - Zamierzam cię zabić. - niespodziewanie złapał włosy Felixa, odchylając jego głowę i przyłożył nóż do jego gardła. - Zamierzam cię zabić i to będzie w chuj zabawne. Felix nie krzyczał. Felix go nie odepchnął. Felix po prostu... odchylił głowę bardziej, eksponując więcej szyi. Felix był jak ofiara jego fantazji. Uległy. Mały. Uroczy.❞ smut🔞|oneshot na halloween

Dla Minho, brązowowłosy był przez chwilę kimś ważnym, lecz dla Han'a, brązowooki był kimś, dla którego zostałby mordercą. ~Zabiłeś już nawet powietrze, które nas otaczało~

O czym jest? Przeczytaj, a się dowiesz... :>