„Cześć. Jestem Sobe- To znaczy... Jestem Peter Parker i w dzieciństwie zostałem ugryziony przez radioaktywnego pająka, który sprawił, że robię karierę muzyczną." Po medialnej pomocy przy Finale trasy "Produkt47" Okiego, Nina została kimś z rodzaju managera social mediów rapera. Przejęła hasła do jego kont, zaczęła kontrolować posty i co najważniejsze, wtyka nos w nie swoje sprawy. Nina została „Adminnem47". Została kimś, kto daje nadzieje fanom na to, że moją mieć dobrą relację ze swoim idolem. Podpisując jednak umowę, uzgodnili jedno - nie wejdzie w związek z żadnym z jego kupli. Co złego może z tego wyjść, nie?

we are not 𝒃𝒆𝒂𝒖𝒕𝒊𝒇𝒖𝒍. "Jeśli ja jestem toksyczna. To ty, się zastanów kogo całujesz. Trzeba w ogóle było cię nie poznawać. Może gdybyś wtedy nie wszedł do kibla miałabym spokój, a nie muszę słuchać jaka to ja jestem toksyczna bo nie umiałeś pogadać z przyjaciółką"- Malwina Madej "Chcę ci powiedzieć, że nienawidzę tej płyty, jeśli przez nią nie ma cię obok"- Szymon Sobel

Rozalia Smyk brunetka o kręconych włosach i niebieskich oczach pracująca jako stylistka raperów i nie tylko przyłapuje swoją przyjaciółkę na zdradzie z jej chłopakiem Dawidem Oskar Kamiński blondyn jeden z topowych raperów w Polsce jego dziewczyna zdradziła go z chłopakiem swojej najlepszej przyjaciółki Jak potoczą się losy tej dwójki?

Nessa Badowska od zawsze marzyła o czymś większym niż polski rynek muzyczny. Gdy jej kariera zaczęła nabierać tempa, podjęła ryzyko i wyjechała do Stanów Zjednoczonych, by zawalczyć o międzynarodową, solową karierę. Oskar Kamiński jest jednym z najpopularniejszych raperów w Polsce. Koncerty wyprzedane do ostatniego miejsca, miliony odsłuchań i życie, o którym marzą tysiące. Jednak za sukcesem kryje się presja, wypalenie i potrzeba odnalezienia świeżej inspiracji. Choć Nessa i Oskar znają się od dzieciństwa, przez lata ich kontakt praktycznie zanikł. Wszystko za sprawą Szymona Badowskiego, znanego szerzej jako Bvdy47 - cenionego producenta muzycznego, starszego brata Nessy i najlepszego przyjaciela Oskara. To właśnie on sprawia, że ich drogi ponownie się krzyżują. Kiedy Oskar wraz z ekipą przylatuje do Stanów, by nagrać nowy materiał i odnaleźć muzyczną wenę, zatrzymują się w domu Nessy. Wspólne mieszkanie miało być tylko chwilowym rozwiązaniem. Nikt nie przewidział nieprzespanych nocy, niewygodnych wspomnień, rosnącego napięcia i uczuć, które nigdy nie powinny wrócić. Bo czasem wystarczy jedno spotkanie, by zburzyć wszystko, co budowało się przez lata.

Carmen ma dwadzieścia dwa lata i żyje nocą. Taniec jest jedyną rzeczą, której nigdy nie zdradziła. Oskar Kamiński żyje koncertami, studiem i muzyką, ale po ostatnim związku nie zamierza wpuszczać nikogo do swojego życia. Mieli spotkać się tylko raz. Los postanowił inaczej. Za kulisami koncertów, w studiach nagraniowych i podczas niekończących się podróży zaczynają przekraczać granice, których nigdy nie planowali przekroczyć. Problem w tym, że czasem największy GOAT potrafi zachowywać się jak czyjś SIMP.

Mówią, że przypadki nie istnieją. Ofelia uważała, że istnieją. Zwłaszcza te najgorsze. Bo jak inaczej nazwać moment, w którym wpadasz na jednego z najpopularniejszych raperów w Polsce, kończysz z drinkiem na swojej sukience i kłótnią, której żadne z was nie zamierza wygrać? A na dodatek los kpi sobie z Ofelii jeszcze bardziej, zmuszając ich do coraz częstszego kontaktu. Dla niej to jak największy koszmar. Dopóki, nie zamienia się on w coś co, śni się jej codziennie.

Laura od lat powtarza sobie, że żadna relacja nie trwa wiecznie. Dlatego zawsze kontroluje sytuację - trzyma ludzi na dystans, nie przywiązuje się i kończy wszystko, zanim ktokolwiek zdąży ją zranić. Michał jest jej kompletnym przeciwieństwem. Pewny siebie, irytująco uparty i zdecydowanie zbyt szybko zaczyna dostrzegać w niej rzeczy, które od dawna próbuje ukryć przed całym światem. To miała być tylko chwilowa znajomość. Parę wspólnych wieczorów, trochę przekomarzania, żartów i emocji bez konsekwencji. Problem w tym, że niektórych ludzi nie da się zatrzymać na bezpieczny dystans. [KSIĄŻKA Z UNIWERSUM „JEDNEGO DNIA"]

Marcelina Ostrowska osiągnęła wszystko, o czym kiedyś marzyła - karierę, pieniądze i życie w Kalifornii. Tylko że za tym sukcesem stoi coś, czego nie potrafi zostawić za sobą. Michał Matczak. Ich rozstanie było dalekie od spokojnego - pełne emocji, niedopowiedzianych słów i bólu, który z czasem zamienił się w chłodną nienawiść. Minął ponad rok, a mimo to jego cień wciąż za nią chodzi. Kiedy życie Marceliny zaczyna się komplikować, pojawia się myśl, której najbardziej się boi - powrót do Polski. Bo powrót oznacza jedno: spotkanie z nim. A niektóre uczucia, nawet jeśli się je zakopie, potrafią wrócić... silniejsze i bardziej niebezpieczne niż kiedykolwiek.

Ich przeszłość nie była czymś, co dało zamknąć się w jednym wspomnieniu ani uporządkować w logiczną historię. Raczej przupominała zbiór momentów, które wracały bez zapowiedzi. Nie mówiono o niej głośno, bo nie dało się nadać jej jednej wersji, która nie rozsyłałaby się w połowie zdania. Najwięcej śladów zostało w jego muzyce. Tam wszystko, co niewypowiedziane, mogło przybrać swoją formę, były tam emocje, których nie zdołano zrozumieć i echo po relacjach, które nigdy nie miały szansy zostać nazwane do końca. Każdy ponowny odsłuch był ja powrót do czegoś, czego nie dało się już odwiedzić w rzeczywistości. Za wszystkimi plotkami i artykułami ciągnęła się historia, która nie układała się w prostą linie, tylko w chaotyczne urywki, zbyt głośne w środku, żeby dało się je zagłuszyć czymkolwiek innym.

Swoje uczucia potrafili przelać jedynie na papier i wypowiedzieć je głośno tylko przy mikrofonie. Poza nim zostawała cisza, niedopowiedzenia i spojrzenia, które mówiły więcej niż jakiekolwiek słowa. W świecie pełnym hałasu i pozorów to właśnie muzyka była ich jedyną prawdą i miejscem, gdzie mogli być sobą, bez filtrów, bez strachu, bez ucieczki. Ale kiedy emocje przestają mieścić się w wersach, a rzeczywistość zaczyna wymagać czegoś więcej niż tekstów i melodii, granica między tym, co niewypowiedziane, a tym, co nieuniknione, zaczyna się zacierać. I wtedy okazuje się, że nie wszystko ukryte jest w piosence, a wersy mają więcej znaczenia niż usłyszał świat. „Nasze dusze spotkały się szybciej niż zrobiły to nasze usta. Może dlatego przywiązanie zabolało tak bardzo."