Abi kitapları kıtlığı çekiyorsanız doğru yerdesiniz. Sizden istediğim ana karakter olan kız ile empati kurmanız. Babasına olan düşkünlüğünü anlamanız. Bu kitapta önyargılı abiler yok, karışan bebekler yok. Alışılmış klasik abilerim hikayesi değildir. Dikkat! Bu kitabı okurken neden benim abim yok diye dert yanabilirsiniz :) "Onu istemiyorum." Nefret dolu bakışları bendeyken babamdan uzaklaştı. "Benim kızım değil o!" dedi ve üstüme atılmak için hamle yaptı. Fevri bir hareketle geriye kaçarken hemşirelerden biri annemin koluna enjektör sapladı. Sakinleştirici olduğunu tahmin ettiğim sıvı bedenine girdi, hareketleri yavaşça kesilirken hala sayıklıyordu. "Gerçekleri söyle ona Yılmaz." dedi uykuya dalmadan hemen önce. "Öz ailesini bulsun." Beni bitirecek kelimeler dudaklarından döküldü. Annem odaya alınırken babam da peşinden gitti. Bedenim titredi, vücudumu soğukluk kapladı. Bir insan narkozluyken asla yalan söyleyemezdi. Başlangıç: 12 Haziran 2022

Gerçek ailem-Erkek versiyon ❗️ Baş karakter eşcinsel değil fakat hikayede eşcinsellik vardır. Tamamlandı.

"Yanisi şu demek oluyor İlhami Bey," dedi hemen karşımda sonuçlara bakan doktor. Elimdeki telefonu sıkı sıkıya tutarken nefes dahi almadan dinliyordum karşımdaki adamı. Elindeki kağıtlardan başını kaldırıp sıkıntıyla iç çekti. "Her şey tahmin ettiğiniz gibi. Afitap sizin biyolojik kızınız değil." Beklediğim kelimeler doktorun dudaklarından tek tek dökülürken yutkundum. Başka ne yapabilirdim ki o an? Ne bir gözyaşı aktı gözlerimden ne de şok dolu bir nida çıktı dudaklarımdan; dediği gibi, her şey tahmin edilebilirdi. Başımı eğebildim sadece. Sanki yanlış bir şey yapmışım gibi tekrar tekrar yutkundum. Bu yaşadıklarım hangi günahımın cezasıydı? Ya da ne tür bir günah, tüm hayatımı bir anda hiç edebilirdi? Yüzüm yanıyor, başım çatlıyordu. O an çok şey istiyordum ama listenin başını yok olmak çekiyordu. Evet, o an sadece yok olmak, kimse tarafından tanınıp bilinmemek istiyordum. Şu koca evrende hiçbir önemi olmayan küçücük bir nokta bile olsam bir an bu evrene bile fazla gelmiştim sanki. Birileri bağırıyor, ağlıyor hatta feryatlar ediyordu. Kimi mutlulukla haykırıyor, kimi bunca yılın hesabını kime soracağını bilememiş gibi Allah'a yakarıyordu. Bana sesleniyorlar, adımı söylüyorlar hatta bana dokunuyorlardı. Garip olansa o an hiçbir şey hissetmiyor oluşumdu. Ne hissetmeliydim ki? Sonuçlar açıklandığından beri hiç başımı kaldırmadan elimdeki telefona bakıyordum. Bana sesleniyorlardı, başımı kaldırıp onlara bakmıyordum. Dakikalar önce titreyen telefonuma gelen bildirimlere baktım nemli gözlerle. Whatsapp'tan 2 bildirim. ilgi kaşarları ve mutlu yaşamları ✨💖 ballikiz: YANİ ŞİMDİ SEN BANA DOĞUMDA KARIŞTIĞINI VE ASLINDA İSHALMİ AMCANIN ÖZ KIZI OLMADIĞINI MI SÖYLÜYORSUN? ballikiz: OH! MY! ALLAH!

Yaşadığımız hayatta her insanın kendini ait hissettiği bir yer, kişi ya da en azından bir an vardır. Ben ise bu acımasız dünyaya karşı bir sıfır geride başlamıştım. Yaşadıklarım, duyduklarım... 17 yılımı çöpe atmak istediğim zamanlarda yanımda olmayan kimselere olan güvensizliğim... Dudaklarım arasında yanmak için titreyen sigarama karşı olan yokluğum ve her gece sığınabileceğim tek yer olan yorganım... Hepsi yalan mıydı? Beni bu dünyaya karşı savunmasız bırakan temel şey ailem olurken... Aslında gerçek ailem başkaları mıydı? Peki ya onlar da tüm bu zaman boyunca neredeydiler? Ben kendimden vazgeçmişken... Neden bu kadar geç kalmışlardı? Artık o yorganın altından hiç çıkmak istemezken nasıl olur da onlarla aynı sofraya oturmamı isterlerdi? Peki ya ben? Midem bunu kaldırabilir miydi?

Liva Marsel.

16 yılını aile hasreti ile geçiren Sare, 17. Yaş gününde günlüğüne bir mucize istediğini yazar. Bebekliğinden beri dayısı ve onun ailesi ile yaşayan Sare yıllardır acı çekmektedir. Dayısının bir gün onu zorla evlendirmek istemesiyle Sare yıllardır karşı gelmediği dayısının karşı çıkar ve olanlar olur. Olay esnasında eve gelen bir adam onun babası olduğunu iddia eder. Sare bu adama inanacak mı? Onun teklifini kabul edecek mi? Yabancı birisine mi güvenecek yoksa cehennem misali o eve dönüp kaderine boyun mu eğecek? Kaderin ipleri şuan Sare'nin elinde. Onu nasıl yönlendirecek?

Uğur Yılmaz. Namıdiğer, Uğru. Ama kimsenin bilmediği bir gerçek var ki o Baturganların kayıp kızı Günce Baturgan'dan başkası değil. Katıldığı çetenin gözde iş bitiricilerinden olmayı başaran Uğru, hırsızlık yaptığı bir gün yanlış kişiyi seçer. Karşısındaki adam onu yıllardır arayan abisinden başka biri değildir. Annelerine benzerliğinin şüphe uyandıracak kadar fazla oluşu adam için kızı sorgulamaya yetmiştir ve kısa süre içinde alınan yanlış kararlar, geri dönülmez sonuçlara yol açtığında artık işler hiç kolay olmayacaktır. Geçmiş, şimdi ve gelecek. Bu hikayede hepsi müphem. ••• Tarih: 03.08.23 Not: Hikaye içinde istismar, taciz, şiddet gibi travma tetikleyici unsurlar yer alır. Ağırlıklı olarak drama dayanır. Lütfen zorlanacağını düşünenler okumasın. Ek olarak argo, küfür, madde kullanımı gibi olumsuz örnek teşkil edecek davranışlardan dolayı 16 yaşından küçüklerin okumasını da önermiyorum.

O kadar acıya rağmen hala ayakta olan bir kız. Hah işte o kız Elçin. Tüm hayal kırıklıklarına rağmen hiç pes etmeyen ve her hayal kırıklığına uğradığında daha çok hayal kuran kız. 17 yılının yalan olduğunu öğrenirse üstüne üstlük 4 abisi 1 ikizi ve 1 erkek kardeşi olduğunu örğenirse ne mi olur...