"අන්තිමට මගේ මුළු ලෝකෙම වෙලා හිටිය එකී මිනීමරුවෙක් උනා..." - සෙනුශි රිතින්දි සූරියබණ්ඩාර - "උබ යනවා නම් මේකත් අහලා පලයන්,මන් උබට ආදරේ කරපු තරම්...උබේ තාත්තවත් උබට ආදරේ කළේ නැහැ" - හේශි රොඩ්‍රිගෝ - .......................... - "හැම කරවිලම කරලම තිත්ත නෑ රානි අම්මේ...නපුරෙක් උනාට එයා හොද නෝනා කෙනෙක්...මගෙයි වැරැද්ද ... මන්නේ එයාගෙන් පිස්ටල් එක බලෙන් අරන් සෙල්ලන් කරන්න හැදුවේ...මැරයෙක් වෙන්න ඇති...ඒත් එයා හොද මනුස්සයෙක්..රානි අම්මේ එයාට කලින් වගේම සලකන්න හරිද...වෙනස්කම්නම් කරන්න එපා... පැණිරස කරවිල කරලක් එයා." _🌒🥀_

ප්‍රේමය අවිය කර ගත් කළ ඔහු ද තවත් එක් රාවණෙකි

_ මගේ හුස්ම නැවතුනත් උබේ හුස්ම වෙනුවෙන් මන් සටන් කරනවා මගේ පණ _ රිදී රේඛාව මේ අපේ කතාව..ඒක දුර්ලභයි නිහඩයි නමුත්...... හදවතට සදා කාලිකයි.

හැගීම් විරහිත සිතක ප්‍රේමයේ බීජය පැල කර සොදුරු සිත්තරෙක් හා පුංචි හුරතලෙක් ඉදිරියේ තම ආත්මය පාවා දුන් නපුරෙක්ගේ ආදරය සෙනෙහස සේම ආරක්ෂාව සිත්තරා කෙසේ දරගනිද?අළු මත යළි යළිත් කුසුමන් විකසිත වේවිද? අභිසස් අග්‍රාංශ _ "මගේ පුංචි රෝස මල සින්නක්කරෙට ම ඔය පුංචි හිත මට ලියලා දෙනවද?මගේ මහමෙරක් වගේ ආදරේ උබ උහුලගන්නව ද මගේ මැණිකේ?.මගේ ගිනි උහුලගන්න උබට පුළුවන්ද?උබ පිච්චෙයි මගේ වස්තුව." නිතේන්. මනුදිත_ "මට පුළුවන් අයියේ.ඔයාගේ අළු මත්තේ පිපෙන්න ඔයාගේ හෙවනේ ඉන්න ඔයාගේ ගිනි උහුලන්න මට පුළුවන්.ඉතින් මන් සින්නක්කරේට ම ජාති ජාතිත් ඔයගේම වෙන්නම් මගේ අයියේ"

" සුදූ රෝස? ම්ම්... මන් දන්නවා අයියේ ඔයා තේරුමක් නැතුව මේක දෙන්නේ නෑ කියන්න... " - අභිරව් තමෝද්‍ය මහගස්වැව - " ම්ම්! ඔව්.. සුදු රෝස කියන්නේ පාරිශුද්ධත්වය, අහිංසකකම, සාමය, ගෞරවය, නව ආරම්භයක් කියන එක. අනික... ඒ මලේ සුදු පෙති අවංකභාවයි විවෘතභාවයි සංකේතවත් කරනවා. ඉතින් මගේ තමෝද්‍යත් මට ඒ වගේ... - මනුත් ශෙවංක්‍ය තැන්නේවෙල - . . . . . " නව ආරම්භයක්? " " ඔව් අපේ කතාවට අලුත් ආරම්භයක්... " Start - 2025.12.03 End - ? ✨✨✨✨✨

නර්තනයෙන් හදවත පිරුණු ඇය, වේදිකාවේ ආලෝකයක් වගේ දිදුලනවා... පියවරක් එක්ක සිහින ගොඩනගනවා, සංගීතයත් ඇගේ හුස්මක් වෙනවා... එකවරම ආවෝ දෙදෙනෙක් ජීවිතයට, එකෙක් නිහඬව ඇගේ සිහින අහනවා... අනිත් එකෙක් හඬින් ලෝකයම අල්ලනවා, ඇයගේ හදවත දෙපැත්තට ඇදෙනවා... නැටුමක් වගේම ආදරයත් රිද්මයක්, සමහර වෙලාවට සන්සුන්... සමහර වෙලාවට වේගවත්... ඇය නොදන්නා තේරීමක අතරමං වෙලා, හැඟීම් වලටම පියවර තබනවා... අවසානයේ ඇය තේරුම් ගන්නවා, ආදරය කියන්නේ අයිතියක් නෙවෙයි කියලා... හදවත නිදහසේ නටන්න දෙන, ඒ රිද්මයම ඇත්ත ආදරය කියලා... ඒත් සමහර බැල්මවල්, සමහර සිනහවල්, කාලයත් එක්ක නොමැකෙන මතක වෙනවා

ආත්මීය ප්‍රේමයක මතක කාව්‍යය....!

දේවාශ්....... ආදරෙයිද.......?

ඒ නිකන්ම නිකන් වලාකුලක් නෙමෙයි.. නවවෙනි වලාකුල..!

තමුසේ මම ආසම ජාතියේ කැපචීනෝ එකක්.. තිත්තයි.. රසයි..!