Her şey bir ölümle başlamıştı. Ölüm ölümü takip etmiş ve bizi içinden çıkamayacağız geçmişin kayıp anılarına hapsetmişti. Uçurum kenarında, şiddetli yağmurun altında uzun saçları savrulurken tüm dünyaya haykırmış. "Sen avcı, benim ruhumda kayıplar bıraktın. Ben onların her birini günlüğüme yazdım. Kork benden, ölüm bizi ayırana dek." Gölgelerin arasında, çakan şimşeğin, esen rüzgarın, yağan yağmurunun ardından yeryüzünü paramparça etmek isteyen gök gürültüsünün sesi duyulmuş. "Emin misin cadı!" Ben Hare Ay. Üç rakamını hiç sevmem. NOT: Yetişkin içerik, kan, şiddet, kendine zarar verme, cinayet barındırır. Fantastik kurgu değildir.

Kapanmış bir dosya ,cinayetin ardındaki sır . Herşeyın sesizleştiği o anda bir kayıt alınır ve olayların ardı arkası kesilmez .

'Beyazın suçuydu, o istemişti siyah olmayı. Siyah, bir zamanlar beyazdı ve beyazken siyah olmuştu. Beyaz istemişti kirlenmeyi, ama suçu üstlenen siyah olmuştu. Böylelikle acıları siyah kabul etmişti. Ama aslında acılara sebep olan en başından beyazdı... Yada, beyaz olan aslında siyahtı... Ve belki de... Ben, beyazken siyaha dönenlerden biriydim. Ama bu kez... karanlığı seçmeyecektim. Kendi rengimi yaratacaktım.

"Aylin, geçmişin gölgesinden kaçtı. Demir, sessizliğin içinde kayboldu. Ama ne kaçmak ne susmak, onları birbirinden uzak tutabildi. Çünkü bazı bağlar, kelimelerle değil, kalbin en derininde atılan adımlarla kurulur. İki farklı dünya, tek bir kader... Ve birbirlerini anlamadan, birbirlerini kaybetmeden yaşamak mümkün değil. Bu, susturulamayan duyguların, kırılgan ama vazgeçilmez hikayesi."