canımın bu kadar yanabileceğini hiç düşünmemiştim

"On saniyede kendimi aşık ederim" *** "Aşkımı kalbime gömer on saniyede silerim"

"Barış, bu işlere karışma," dedi öteki adam. "Babanın işi bu. Kızı götürmemiz gerek. Rezillik bitsin." "Livya, benim karım. Nikahlı karım. Kimse benden karımı alamaz." Bu, bir erkeğin, 'malını' sahiplenişiydi onun gözünde. Ve aşiret kanunlarında, bu, kutsaldı.

garam: şiddetli arzu başlangıç: 17.01.26

"Seni kendimden bile kıskanırım ben." - Bu hikaye hiçbir gerçeklik barındırmamaktadır. | Barış Alper Yılmaz Hayran Kurgusu.

"Gökalp... bizim oğlumuz. Sen onun öz babasısın." Barış'ın gözleri bir anda irileşti, sanki zaman donmuş, dünya sessizliğe gömülmüştü. İçine bir şey çarpmış gibi oldu, ne bir ses, ne bir hareket... sadece bir ağırlık. Göğsüne saplanan görünmez bir sancı gibi. Kalbi, aniden ritmini şaşırdı; ne hızlandı ne durdu, sadece derin bir sessizlikle yankılandı içindeki boşlukta. Ama artık başka bir şeydi o. Artık sadece bir çocuk değil... Barış'ın kanından, canından bir parça... içini paramparça eden o açıklamanın tam merkezindeydi. Gözleri doldu. Yanaklarına inmeyen, ama gözbebeklerinin içinde büyüyen o doluluk... yılların eksikliği, farkında olmadan duyduğu özlemin ağırlığıydı. "Benim..." dedi Barış, sesi titrek ve neredeyse duyulmazdı. Dudakları zorla oynadı, kelimeleri dışarı çıkarmak isterken titredi. "...oğlum mu?"

başlangıç: 11.11.25

[+18] Iki yabancı tutkulu an'lar geçirdikten sonra yeniden karşılaşır, fakat Barış, o gece unutamadığı kızın tekrar elinden kaçmasına bu sefer müsade etmez.