𝐒𝐄𝐕𝐃𝐀 𝐀𝐓𝐄𝐒̧𝐈̇ 𝟎𝟖.𝟎𝟕.𝟐𝟑 🦂 Kapak tasarımı: @hayalliruzgarlar

Kars'ın uçsuz bucaksız beyazlığı, gökyüzünden yere düşen sessiz bir ağıt gibiydi. Bu topraklar, sert rüzgarları ve katı töreleri kadar, içinde sakladığı derin acılarıyla da tanınırdı. İşte Eflal, bu çetin coğrafyanın en narin çiçeğiydi. Aşiretin gururla anılan kızı, güzelliğiyle efsanelere karışmış, kalbini ise yalnızca bir adama, Alparslan'a adamıştı. Sevda, onun için kutsal bir emanet, Alparslan ise bu emanetin sahibiydi. Fakat bir gün, bu emanetin kırıldığını, sevgisinin toprağa düştüğünü anladı. Alparslan, Eflal'in gözlerinde bulduğu huzuru, başka bir kadının gölgesinde aramıştı. Eflal'in üzerine kuma getirmek istemiş ve bunun için aşireti toplamıştı. O gün, Eflal'in içindeki sevda ateşi bir kor gibi yanmaya devam ederken, gururunun üstüne çöken karanlık, ruhunu üşütmeye başladı Odaları şimdi soğuktu; taş duvarlar, Eflal'in sessiz çığlıklarını yankılamak için oradaydı. Oysa bir zamanlar bu duvarlar, onun kahkahalarını, sevdasının umut dolu türkülerini taşırdı. Alparslan, eve her giriş yaptığında, Eflal'in yüreği daha da sıkışıyor, gözleri uzak dağların ardında bir çıkış yolu arıyordu. Kars'ın soğuk rüzgarları, onun acısını daha da derinleştiriyordu "Töre mi ağırdır, aşk mı?" diye sordu kendi kendine. Gözyaşlarını içine akıtmayı öğrenmişti; çünkü aşiret kızlarına ağlamak yakışmazdı. Ama içindeki isyan, susturulması imkânsız bir fırtına gibi büyüyordu. Her gece yıldızlara bakıp, "Ben sevdim, ama sevdamı elimden aldılar," diye fısıldıyordu. Alparslan'a olan sevgisiyle gururu arasında sıkışmış, bir kadın olarak var olma savaşı veriyordu "Eflal: Karların altındaki sessiz çığlık", sadece bir kadının ihanetle yüzleşmesini değil; törelere, geleneklere ve kalbini yok sayan bir dünyaya karşı verdiği sessiz ama güçlü direnişi anlatıyor. Kars'ın karlı

Acı acı baktı sevdiğine Suna belkide bu bakış ona son vedasıydı. mahkeme koridorları bu kadar soğukmuydu yoksa ?yoksa ona mı öyle geliyor. "Sunam" sevdiği adamın acı barındıran ses tonuyla.ilk sevdiği adamın eline sonra gözlerine baktı genç kız. O ellerde abisinin kanı vardı gözlerinde ise korku ama tutsaklığın korkusu değildi kaybetme korkusu. "Biz artık seninle Dicle, Fırat gibiyiz" Sevdiğinin gözlerinden akan yaşı silmek için uzandı Alpaslan ama genç kız uzaklaştı "Biz seninle artık iki düşman ülke gibiyiz" Mahkeme koridorları bir sevdanın bitişine şahit oldu.

Bir adamla iki kadının hikayesi değildi onların ki... Kadının zaten karanlık olan dünyası başka bir kadının ölümüyle zifiri bir hal almıştı.. Adamın hayatı cehennem yeriydi, yandıkça kül olmuyordu... Yandıkça harlanıyordu alevi. Yandıkça yakıyordu küçük kadını... ~~~ Demedi bir şey sadece gülmekle yetindi. İşte o an ben daha da nefret ettim Mir Welat'tan. Hiç kimseden nefret etmediğim kadar hemde. Aklımda her defasında acısı yüzünden temize çıkardığım adamdan ilk defa gerçek anlamda nefret ediyordum. Karanlıktan bile daha fazla bir nefretti... Tam çıkacakken sıcak eline tutundum. Belki vazgeçer diye. " Mir gitme, beni de götür. Bırakma burda, lütfen yalvarırım bırakma! " Yirmi yaşındaki Lorin Berçem değildi ona yalvaran, beş yaşında büyümemiş kız çocuğuydu yakaran. Görmedi, o sadece karısının kaybetme vebalini üstüne attığı Lorin Berçem'i görüyordu... " Seni asla affetmeyeceğim! Seni asla affetmeyeceğim Mir! "... ~~~

Azîz Ağa: "Varsın hiç çocuğumuz olmasın, Kırlangıç. Biz, anne-baba hasretiyle kavrulan çocuklara yuva oluruz." Ayşe: "Anneler hep can yakar, Azîz... Ya ben de annem gibi olursam? Ya onların canını yakarsam... Çok korkuyorum. Yüreğim... onun gibi bir anne olmaktan korkuyor. Eğer bir gün çocuğumun canını yakarsam... Babamın yapamadığını yapar mısın? Çocuğumu benden korur musun? Olur musun onun kalkanı?"

Burası Mardin'di bütün feryatların, çığlıkların susturulduğu yerdi.. "Coğrafya kaderdir," Zeynep Aldemir.. KİTAPLARIM NOTER ONAYLIDIR.. EN UFAK BİR SÖZ ÇALMA HALİNDE ADLİ İŞLEM YAPILACAKTIR!! BÜTÜN TEHLİF HAKLARI SAKLIDIR!!!!

TÜM BÖLÜMLERİ BİR BÖLÜMDE BİRLEŞTİRİLİP YAYINLANMIŞTIR. Önüne doğru uzanıp elini avuç içime hapsettim. Elini kendime doğru çekip karnımın üzerine koydum ve kulağına doğru fısıldadım. "Eğer ileride bir çocuğumuz olursa bu sözlerini sana yediririm. Bunu biliyorsun değil mi?" söylediğim sözler karşısında sadece çarpık çehresine sahte bir tebessüm ekleyip, "Bu lafları yedirmendense... Başka şeyleri yapmanı eylerim." Kurduğu cümleyi kavrayan beynim ona göz devirmemi söylerken sadece gülümsemeye devam ettim. "O düşündüğün şeyler olmayacak Firuz Ağa çünkü ben vücudunu sana sunacak bir kadın değilim ve o kadınlardan biri de olmayacağım!" sinirle soluyup ondan en uzak köşeye ittim kendimi. Yeniden yazılıyor

İnsta: assa.sll "Sana bir şey olacak sandım! Allah canımı alsın ki ben 26 yıllık hayatımda bir kere bile bu kadar korkmadım! O adamın silahı senin sırtına dönüktü... Bir kere kanının aktığına şahit oldum, Rabbim bir daha göstermesin Jiyan..." Gülümsemeye çalıştım. "Bir kez şahit mi oldun?" Sesim düşünceli çıkarken ne zaman olduğunu hatırlamaya çalıştım. "Ne zaman gördün ki?" "Hatırlamasan da olur güzelim. Yorma kafanı." Dediğine göz devirmek istedim. Ama cidden hatırlamıyordum! Ne zaman görmüştü acaba? "Yorma kafanı, diyince ne anlıyorsun acaba? Neden hatırlamaya çalıştığını sorabilir miyim?" Başımı kaldırıp yüzüne bakmak istedim lakin sadece bakmak ile kaldım. Çünkü Ahin başımın üzerine elini koymuş ve beni göğsüne çekmişti. "Sin inine küçük sıçan." Elalemin sevgilisi iltifat eder, bizim ki sıçan diyor. ~|~' Bu hikaye acının kalıplaşan kalın duvarlarına rağmen geleceği için savaşan bir kızın hayatını anlatır... ~'| Hayaller kurulmak için, Hedefler başarmak içindir... Ve ben Hedefleri için savaşan bir Kızım. Herhangi bir saçmalık istemiyorum. Keyifli okumalar dileğiyle Staretate mîn 🌟💫

"Ben de Riva Aşiretinin Hanımağası Gece Riva isem seninle evlenmem, konağınada kuma gelmem!" dedim öfkeyle bağırarak, artık hiçbir şey dayanılacak gibi değildi. Üzerime daha da eğilip beni cam ile arasında kıstırırken aynı öfkeyle bana dişlerini sıkarak karşılık verdi, "Bende Asparşah aşiretinin Ağası Boran Ağa isem seni konağıma gelin getirir, altıma alıp inlete inlete bağırtırken bunları sana hatırlatırım!" sözleri ile dumura uğrarken midem ağzıma geldi, hiçbir kuvvet beni durduramazdı onunla evleneceğime kendimi öldürürdüm daha iyiydi. Öfke ateşi ile harlanıp kaynayan kanım ile başımı dikleştirdim, "Konağını başına yıkacağım, zerre kadar huzur bırakmayacağım sana! Benimle evlendiğin güne lanet ettireceğim seni, duydun mu Boran Ağa!" Kehribar rengi gözleri dudaklarımdan çıkan her kelimeyle daha da kararırken sertçe yutkundu, bakışları dudaklarıma kaydığında hızla kaçırdı ve yavaşça burnunu boynuma eğdi, ondan kaçabilmek için cam ile birleşmiştim ama ondan kaçmaya çalışmak nafile çabaydı. "Ben senin kokunda şimdiye kadar tatmadığım huzuru tatmışken, sen bana nasıl seninle evleneceğim güne lanet ettirebilirsin ki, Gece'm." dedikleri beynimde uğuldatma yaşatırken yine ve tekrar adımı baskın bir fısıldamayla kulağıma boğuk bir sesle söylemesi kalbimi zorladı nefesimi zaten zor alırken kesti. Ama Asiliğim ve öfkem yine tüm duygularımı bastırdı. "Sen Asparşah, sen gözlerimin içine her baktığında yanacaksın, benim gözlerimde kendi ölümünü her defasında izleyeceksin ve her dakika pişmanlıklarla kavrulup yok olacaksın. Çünkü karşında Bir Riva var Gece Riva ve ben seni yok etmekten zevk alacağım. Seçim senin beni kuman olarak mı alacaksın, yoksa benimle birlik olup töreye karşımı geleceksin." Şimdi karar Boran Ağa'nındı. 27/03/2022 RİVA ve ASPARŞAH SOYADLI TEK KİTAP. ÇALINAMAZ! VE KOPYALANAMAZ!