"မင်းကို ငါ ဘယ်လောက်ပဲ အမြင့်ရောက်အောင် ဆွဲတင်ခဲ့ပါစေ၊ မင်း ရဲ့ နဂိုဗီဇ က မပျောက်ဘူး ပိုးပန်းချီ၊ မင်း အဲ့ဒီ လမ်းဘေးပန်းသည် ဘဝမှာ ပျော်ရင် ငါ့ နဲ့ မနေနဲ့၊ အဲ့ဒီ ပန်းသည် ဘဝနဲ့ သွားနေ သွား" သူ့ ပုံစံက ဒေါသတွေ ခက်ထန်ကာ မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံး နီရဲလျှက်။ ဂျေး နှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေ ဖိကိုက်ကာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ပျော်တယ် ဆရာ၊ ဆရာပြောသလို ဂျေး ဗီဇက ဖျောက်မရဘူး ဆရာ၊ ဂျေးက ဟန်ဆောင်မှု ကင်းတဲ့ လမ်းဘေး ပန်းသည် ဘဝကို မက်မောတယ်၊ အဲ့ဒီဘဝကမှ ဂျေး ရဲ့ ဘဝ အမှန်ပဲ ဆရာ၊ ဒီအတောအတွင်း ဂျေး ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့တာတွေ အတွက် ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဂျေး ပျော်တဲ့ ဘဝမှာပဲ ဂျေး နေသွားပါရစေတော့"