Wszystko zaczyna się od pierwszej litery. Alfabet, list i ta historia. W świecie, gdzie toczy się wojna pomiędzy Efrin, państwem żyjącym w zgodzie z naturą, a Istrastią, technologicznym mocarstwem, żyje Aurelia. Choć nie posiada dużej ilości many, w dniu osiemnastych urodzin zostaje zwerbowana do wojska. Ku jej zdziwieniu, zamiast na front, trafia do Last Words, czyli organizacji, w której kobiety pozbawione dużych zasobów many, zapisują ostatnie słowa żołnierzy, którzy nie są w stanie tego zrobić. To początkowo wydawać by się mogło łatwe zadanie, z czasem staje się dla Aurelii podróżą w głąb najciemniejszych zakamarków jej własnej psychiki i zmusza do konfrontacji z brutalną rzeczywistością wojny. Jej silne poczucie sprawiedliwości prowadzi ją jednak dalej, stawiając przed pytaniem, czy nie byłoby lepiej tego zostawić, pójść na front i zginąć? Beta: @Faintline @MercedesQuick

Niektóre sekret nigdy nie powinny wyjść na światło dzienne. Na pozór może się wydawać, że sprawa Vivienne Zimmerman nie ma sensu. Jakim cudem dziewczyna mogła zostać zamordowana na imprezie, na której bawiły się dziesiątki osób? Jakim cudem zwłoki nie opuściły domu organizatorki owej dyskoteki? Odpowiedź może wydawać się dość prosta, jednak sprawy zaczynają komplikować się w miejscu, gdzie wcześniej wspomniana organizatorka ma alibi. Jako że Penelope Grand jest zdecydowanie najlepszą przyjaciółką brata ofiary, gdy tylko na jaw wychodzą kolejne fakty w sprawie zbrodni ,,Nie do rozwiązania" Sama postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Jednak z czasem sytuacja zaczyna się komplikować, a rozwiązanie okazuje się o wiele bardziej mroczne i nieludzkie niż Penelope by podejżewała

Pozbywam się tego co mi siedzi w głowie. Pierwszy raz próbuje pisać wiersze więc wszelką krytykę przyjmę pokorą. Za okladkę dziękuje @KagamiNee

Magda jest młodziutką mamą, samodzielnie wychowującą trzyletniego Dominika. Mieszka w Warszawie, żyje z oszczędności po dziadku, kończy studia i zaczyna pracę jako nauczycielka języka polskiego dla obcokrajowców we włoskiej firmie. Praca jest idealna i sprawia, że Magda zaczyna się rozluźniać i przestaje martwić przeszłością i tym, co zrobiła trzy lata temu. Sytuacja zmienia się diametralnie kiedy poznaje swojego nowego szefa. Z każdym dniem jej sekret jest bliżej odkrycia. Nawet jeśli nic na to nie wskazuje.

Dwoje ludzi. Dwie dusze. Jedna historia, która nigdy się nie skończyła. Kiedy Eva i Robert zakładają pierścienie z wykopalisk, budzą przeszłość, która może ich zniszczyć - lub ocalić. Wikingowie, reinkarnacja, zakazana miłość i zło, które ma więcej niż jedną twarz.

Dorastała w cieniu rodzinnych sekretów. Wierzyła, że jej rodzice zginęli w wypadku. Że Ravern to dom. Że pamięć to coś, co można zostawić za sobą. Ale przeszłość nie daje się zakopać. Gdy trafia do ruin dawnego miasta, coś - lub ktoś - zaczyna budzić się w niej. Stare wspomnienia. Obce sny. Obietnica, której nigdy nie złożyła. Po jednej stronie: imperium i jego zimni urzędnicy. Po drugiej: zgliszcza upadłego mocarstwa, ostatnie iskry niemego oporu. A Sophie... gdzieś pomiędzy. To opowieść o poszukiwaniu prawdy, o próbie zmiany zastanego, o zapominanej historii, o podróży która odmieni losy świata. Świata który w trakcie rewolucji przemysłowej, stoi nad przepaścią katastrofy wywołanej nieostrożnym korzystaniem z technologii i magii. Świata w którym są miejsca gdzie rzeczywistość zaciera się z niezbadanym, niebezpiecznym fenomenem.

Zabiło ją coś więcej niż tylko kula. Zabiło ją to, co widziała. Zabiło ją to, co przeżyła. Jade Sinclair straciła matkę, dzieciństwo i kontrolę nad własnym życiem w jeden majowy poranek. Dwa lata od tamtej nocy, czysta i silniejsza, zaczyna nowy rozdział - na Uniwersytecie Waszyngtońskim. Miało być spokojnie. Miało być inaczej. Ale przeszłość nie odpuszcza. Nie wtedy, gdy wciąż nie wiesz, kto tak naprawdę pociągnął za spust.

Zbiór wierszy - to mój ukryty świat, gdzie światło miesza się z cieniem, gdzie emocje, których nie umiałam wypowiedzieć, znalazły swój kształt. To ścieżka przez moje myśli, moje rany i marzenia, mój szept i krzyk zapisany na kartach, które chcę Ci pokazać. To przestrzeń, w której pozwalam sobie być prawdziwą - nieidealną, rozdartą, ale walczącą o spokój i zrozumienie. Chcę podzielić się tym, co czułam, co przeżyłam, by może ktoś poczuł, że nie jest sam, że jego ból też ma sens. To mój sposób na uzdrowienie i nadzieję, na to, by iść dalej, krok po kroku, między światłem a cieniem.

Mira milczy. Nie dlatego, że nie chce mówić - ale dlatego, że nie potrafi. Po traumie, która odebrała jej poczucie bezpieczeństwa, dziewiętnastoletnia Mira zaszywa się w małej, zapomnianej przez świat wsi, gdzie czas płynie inaczej, a najwierniejszymi towarzyszami stają się porzucone zwierzęta. Tam, wśród szeptów natury i stukotu kopyt, zaczyna na nowo oddychać. W ciszy odnajduje przestrzeń, by pisać. A gdy pewnego dnia pozwala sobie na pierwszy szept piosenki, nie wie jeszcze, że tym samym rozpoczęła własne uzdrawianie. Przez muzykę, przyjaźń i trudne, ale prawdziwe relacje, Mira uczy się mówić bez słów, kochać bez lęku i żyć mimo tego, co nie do uniesienia. „Cisza, która śpiewa" to opowieść o bólu, który nie znika - ale może zostać oswojony. O sztuce jako akcie odwagi. I o tym, że nie zawsze trzeba krzyczeć, by zostać usłyszanym.

Nazywa się Madeline. Ma trupio bladą cerę, oczy jak szmaragdy, które w gniewie zmieniają się w rubiny... I głód. Wieczny głód. Poluje tylko na tych, którzy na to zasługują - morderców, gwałcicieli, potwory w ludzkiej skórze. Ich krew to dla niej nie grzech, lecz oczyszczenie. Samotność jest jej naturą. Brutalność - sposobem przetrwania. A miłość? Tego uczucia nie zna. Aż do chwili, gdy na jej drodze staje on. Elijah. Zwykły chłopak. A może... ktoś więcej? Pomiędzy nimi rodzi się coś niedozwolonego - uczucie silniejsze niż głód, niż instynkt, niż mrok. Ale im bliżej siebie są, tym bardziej Madeline musi walczyć... nie z cieniem z zewnątrz, ale z potworem w sobie. Bo jego krew pachnie jak narkotyk. Bo ktoś - coś - zaczyna ją ścigać. Bo przeszłość, którą pogrzebała, właśnie się budzi. To nie jest historia o wampirze. To opowieść o tym, jak trudno ocalić człowieczeństwo, kiedy noc nie kończy się wraz ze świtem. I o tym, że czasem... dzieli nas tylko noc.