Bacaklarını kullanamayan genç bir kız, Güneş. Yaşı ilerlemesine rağmen aşık olmadan evlenmemekte ısrarcı bir adam, Ali. Biri birini kardeşi, diğeri diğerini ağabeyisi olarak görürken kader ikisinin de birbirinin nasibi olduğunu gösterecekti. "Yaradan rabbimin yüce şanına yemin ederim ki seninle evlenmeye karar verdiğim o ilk gün seni kardeşim olarak görmeyeceğime dair kendime yemin ettim. Bu saatten sonra sen benim karım, dünyada ve ahirette Allah'ın izniyle benim diğer yarımsın."

05** *** 03 02 Yeter ya 05** *** 03 02 Dayanamıyorum artık 05** *** 03 02 Seni çok seviyoeum 05** *** 03 02 Seviyorum ne kelime 05** *** 03 02 Deli gibi aşığım 05** *** 03 02 3 yıldır 05** *** 03 02 Seni ilk gördüğümden beri 05** *** 03 02 Sne o okula adımını attığından beri 05** *** 03 02 Ama sana kim olduğumu söyleyemeyeceğim 05** *** 03 02 Eğer reddedilecelsen kim olduğumu bilmeden reddedileyim ~~~~~~ 05** *** 03 02 Tamam haklısın ama beni de anla eğer sevmezsen karşına çıkmam eğer azıcık bile seversen çıkarım karşına derim ki 05** *** 03 02 SENİ SEVİYORUM HAYATIMIN SÜSÜ OLUR MUSUN ~~~~~~ Peki Aysun, gizemli anonimin, Hayatının Süsü mü olacaktı yoksa kalbindeki yarası mı? ~~~~~~ "Her şey, Aysun'un Ramazan ayında beklemediği bir mesaj almasıyla başladı... Mesajın sahibini merak etti, bunu öğrenmeye çalıştığı sırada bazı olaylar yaşadı ve sonunda öğrendi. Sonrasında ise olaylar kesilmedi ve başına sayamayacağı pek çok olay geldi. ​Arkadaşı Gülten'i de unutmamak lazım. Arkadaşının hayatı değişirken kendisininki de aynı ritimde kalmamıştı. Onun da hayatı değişmeye başlamıştı tabii ki. Öyle ki, hayatında en çok değer verdiklerini kaybettikten sonra dünyasına alıp almamakta kararsız olduğu biri, ona bazı şeyleri yeniden kazandırmıştı. ​Aysun'un süratle ilerleyen ve ani gelişmelerle sarsılan hayatına karşın, Gülten'in dünyasında olaylar biraz daha yavaş ilerliyordu. Bu iki arkadaşın hayatlarıyla beraber değişen karakterleri ve başlarına gelecek yeni şeylerin hepsi Huzur Apartmanı'nda yaşanacaktı... ​Adı kadar huzurlu mu bu apartman, siz karar verin. Ama Gülten ve Aysun'un kaderine şahit olmuş bu apartmanı okumadan geçmeyin..."

Sarılmak... Belki dünyadaki en güzel şeydi. İnsanlar, üzgün olunca birinin ona sarılma isteğiyle dolup taşarlar ancak Pera bunların hiç birini hissetmemişti. O, sarılmayı sadece ona eziyet veren bir şey olarak görüyordu. Hayatı odasının dört duvarı içinde geçiyordu. Sahi buna yaşamak denir miydi? Küçüklüğünden beri bu kelime zihninde yankılanmaya devam etti 'Haptofobi'. Peki adeta toprağı andıran gözleri ile ona bakan bu psikiyatrist neden hiç hissetmediği duyguları yaşatıyordu ona... Hatta en korktuğu sarılma isteğini bile hissettiriyordu. (Wattpad de 'Hıçkırık Misali' adlı ilk kurgudur.)

...

merhababenzikkimsu: hesap kullanılmıyormuş merhababenzikkimsu: yazayım dedim merhababenzikkimsu: sıkıldım olm ne yapayım merhababenzikkimsu: kimsenin başının etini yemeyeyim dedim merhababenzikkimsu: kullanılmayan hesaba yazayım merhababenzikkimsu: neyse yani uzun lafın kısası merhababenzikkimsu: içimi döktüm eyvAllah merhababenzikkimsu: kullanılmayan hesaba teşekkürlerimi arz ediyorum kullanilmayanhesappp: hanımefendi ben kullanılıyorum

''Benim bebeğimdi o!'' İçimden defalarca tekrarladım bu cümleyi. Sessizce... Gözlerim bebek odasında gezindi... O kadar güzel bir odaydı ki... O kadar güzel tasarlanmıştı ki... ''Eftelyam yaşasaydı bebeğine böyle bir oda isterdi...'' Tekrar içimden haykırdım gerçekleri. En yakın arkadaşım vefat etmişti. Bebeğini daha doğmadan bana emanet etmişti. Ama ben emanetime sahip çıkamamıştım. Bana öldü denilen, mezarını bile bilmediğim bebeğin şimdi yaşadığını söylemişti doktor. Onu kaçırdıklarını, tehlikeli bir adamın evinde olduğunu söylemişti... Ben ise o evdeydim... Ama sadece emanetim için... Onu alıp gidecektim...

05**: Filistin için yaptığınız şu saçma yürüyüş yüzünden kahve keyfinden oldum salın şu Starbucks'ı Ben: Kimsiniz? Numaramı bağış yerinden mı buldunuz? 05**: Yok sallayarak buldum tövbe tövbe 05**: LAN ATEİST ADAMA İKİ DAKİKADA TÖVBE ETTİRDİN Ben: Oha, siz olmak ateist? 05**: Aynen kanka zebani olmadığıma şükret bence 1#Ateist 1#Kahve 1# Filistin #İslamikurgu #arkadasiminabisi

Bir mektubun hayatınızın alt üst olmasına neden olduğunu düşünün. Ama belki de altı üstünden daha hayırlıdır... 22 yıldır yanında "anne" Diyerek yaşadığı kadının gerçek annesi olmadığını öğrenen Rüveyda artık kurallara aykırı gelerek gerçekleri öğrenmeye Malatya'ya gider. ~♡~ "Seninle konuştuğum zaman içime bir huzur doluyor. Rabbimin bana nasip ettiği güzel bir imtihan gibisin Rûhefza." ~♡~ "Seninle ilgili kurduğum en güzel hayal, aynı gökyüzüne bakmak değil. Aynı duaya 'âmîn' diyebilmek."

Bursa'nın sıcak ve huzurlu Nilbahçe Mahallesi'nde geçen bu hikâye; dostluğun, sevginin ve mahalle kültürünün iç içe geçtiği samimi bir yolculuğu anlatır. Reyhan, Hafsa Eliz, Rüveyda, Lina Meryem ve İkra birbirinden ayrılmayan beş yakın arkadaştır. Günlerini aynı sokaklarda, aynı kafede ve aynı hayallerin peşinde geçirirken hayat onları beklenmedik karşılaşmalara sürükler. Kalplerine usulca dokunan duygular, geçmişin izleri ve geleceğin umutları arasında her biri kendi hikâyesini yazmaya başlar. Bazen bir bakış, bazen bir dua, bazen de bir mahalle sokağı; hayatlarını sonsuza dek değiştirecektir. 🌿📖✨

In one city the sky is lit up with fireworks, while in another it gleams with bombs. Nine people, six different countries and a single sky. While one is preparing for her first dance performance, the other is running for one more breath. While one's biggest problem is what she's going to wear the next day, the other's is to see tomorrow. Even though they're thousands of kilometers away from each other, there's an invisible string that ties them together: Same planet. Different worlds. Are you ready to meet injustice in it's most transparent state?