Hasret köyden uzakta bir dere kenarındaki küçücük evinde hem hayatla hem de annesiyle mücadele eden başı dik, dili sivri bir kızdır. Yaşadığı yerin yazı kurak, kışı çorak, baharı biraz rahattır. Ama babası olmadığından evin direği sürekli gıcırdar. Annesinin zoruyla gittiği bir düğünde gözü bir Külhanbeyine çarpar, ama başı diktir, pek yüz vermek istemez. Düğün boyu bakışırlar, tek kelime etmezler. Adam da pek bir hoşuna gitse de Hasret bunca bakışı hayra yormaz, yine de içi kıpraşır. Beyaz gömleğine, yanık tenine, kara kaşına, üstünden ayrılmayan kara gözüne... Sonra nasıl olduysa düğünün gecesinde evine gitmiş, saçılmış dökünmüşken penceresinden bir ses işitir, akşamki adamı daha görmeden tanır. Penceresinin köşesine siner, perdesinin arkasına saklanır. Sesini duyar adamın, sonra sesini duyurur. Onca yıllık Hasret bir toz olur bir duman. Sonrası dere kenarı, dut ağaçları, üzüm bağları.. Geçmişten gelen bir Köygöçüren lafı, Hamza'nın Görgülü belası... ..... Tarihi bir hikayedir.

Doğdukları gün hayatları değişti. Ama bunu kimse fark etmedi. İki bebek... İki farklı aile... Tek bir hata. Aradan geçen 15 yılın ardından ortaya çıkan gerçek, sadece isimleri değil; sevgiyi, güveni ve aile kavramını da paramparça edecekti. Şimdi herkes aynı sorunun cevabını arıyordu: Kan bağı mı daha güçlüydü, yoksa yıllarca kurulan bağlar mı?

Okullarına saran bir itiraf sayfası; daha çok insanların kişisel hayatlarını ortaya döken bir itiraf sayfası... Sıradaki hedef sizin okulunuz olsaydı? Arkadaşları ile birlikte okulun itiraf sayfasını yöneten kişiyi bulmaya çalışan Seren, kendisini bekleyen bir çok şeyden habersizdir. ⚠ Kitap içerisindeki her diyalog ve itiraf gerçekliğe dayanmamaktadır.

Siz: Görmemiş gibi yapar mısın Gerçekten yanlışlıkla oldu Tuğkan abi: Sorun yok yabancıya gitmedi . . . . . *Küfür, argo, cinsellik içerir!

evlat özlemiyle yanan bir karı kocanın gittikleri yuvada gördükleri sarı saçlı mavi gözlü kıza aşkı olmalarıyla hayatları değişir hasretin de yaşadıklarını unutması için sıcacık bir yuvaya ve onu her şeyden çok sevecek bir aileye ihtiyacı varken yolları kesişir bakalım birbirlerine iyi gelecekler mi

"O okuldan çıkanlar dahi gibiymiş.Pelin keşke ben de oraya gidebilsem." dediğinde gözlerimi devirdim.Sürekli aynı okuldan bahsediyordu ve ben bunalmıştım. "Okul okuldur ikiz.Bu okulu düşüneceğin yerde derslerini çalışsan ordakilerden daha zeki olursun."dedim. "Aman sen ne anlarsın"diyip koltuktan sarkan bacağını ileri geri sallamaya ve saçları ile oynamaya başladı.Yine kendi hayallerine dalmıştı.Aman benim rahatıma dokunmasın da ne hali varsa görsün. Mutfaktan bulduğum elmayı yıkayıp yemeye başladım.

Birbirine düşman olan bu iki sınıf yaşanan bazı tatsız olaylar sonrası düşmanlıklarının ateşini iyice körükleyen sınıf birbirine şakaları artık tat kaçırmaya başladı dahada çok artık birbirine ciddi ciddi zarar vermeye başladılar ama sonra öyle bir düşman geldi ki başlarına bu iki inatçı sınıf düşmanlığı bırakmaya ve birlikte savaşmaya karar verdiler.

Arabamızın karıştığı bir adama aşık olacak ne yapmış olabilirdim.Önce ki evliliğimden olan çocuklarımı herkesten saklamış olabilirdim mesela.Ama tabiiki de şaka.