Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bütün aşk hikayeleri şehre bir yabancı gelir ve öyle başlar... "Cihangir," ilk defa adını söylemiştim ve ela gözleri büyüdü. Bu manzaraya hep bakmak istediğimi artık biliyordum. Yeni yeşeren sakallarına dokunmak istedim ama yapamadım. Mahallenin ortasında ona yakın olmak ikimiz içinde sorun olacaktı. "Söyle serçe'm," yine serçe demişti. Neden dediğini hala söylemiyordu. "İyi ki varsın Cihangir." Gözleri ışıldadı. "Sayende Serçe'm," kalbim kendini belli edercesine çırpınmaya başladı. Bakışlarımı ondan çekmedim, görsün istedim. Kalbimi gözlerimde görsün istedim. Gördü. Anladı. Gülümsedi. Elimi kalbine uzattı. "Aynı atmaz mı sanıyorsun, bak küçük bir serçe için nasıl atıyor." Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

"Evet karıştırılma mövzusu doğru çıktı.Özür dileriz" Bu keltoş ne diyor lann. Bak bana geldilerr. Bu kadar basitmi gerçekten."Ulan keltoş buraya gel kalan saçlarınıda koparıcam" Eski ismi ( Gerçek ailem)

17 yaşında olan genç bir kızın hastanede karıştırıldığı anlaşılırsa ve DNA testi için ailesi ile birlikte hastaneye çağrılırsa nolur? Peki ya bu kız her şeyin farkındaysa ve bunu kimseye söylememişse. Bunun yerine o kadar acıya katlanıp kendini her türlü zorluğa hazırlamışsa ve kimseye ihtiyacı olmayacak bir konuma gelmişse. Genç kızın yaşam felsefelerinden biri de buydu. Eğer oyunda oynamak zorundaysan; O zaman sen de oyun kurucusu gibi davran.

Ben Parla Işık Aksoyum... Pardon, ben Parla Işık Karahanlı'yım. Bazen hâlâ karıştırıyorum çünkü kim olduğumu, nereye ait olduğumu uzun süre bilemedim. Bir ismin, bir soyadının, hatta bir ailenin insana bu kadar ağır geldiğini düşünemezdim. Ama bana geldi. Hem de yıllarca omzuma çöken bir yük gibi. Aksoylu olduğum zamanlarda yalnızdım. Soğuk duvarlara çarpıp yankılanan çığlıklarımı duyan olmadı. Üvey ailemden yediğim tokatların izi tenimde değil, ruhumda kaldı. Aile sevgisini yalnızca kitaplardan öğrendim; hayatta hiç tatmadım. Ama sonra... Bir gün Karahanlı oldum. Gerçek ailemi bulduğumda, içimde ilk kez sıcak bir kıvılcım yandı. Ben, aile sevgisinin ne olduğunu bilmeyen bir kızken; şimdi, o sevgiyi her nefeste hisseden birine dönüştüm. Ama bu dönüşüm kolay olmadı. 17 yaşımda tıp okuyorum. Herkes bunun bir başarı olduğunu düşünüyor ama kimse, başarmak zorunda bırakıldığımı bilmiyor. Küçüklüğüm çalındı. Oyuncaklar yerine ders kitapları, ninniler yerine bağırışlar eşlik etti gecelerime. Sinirlerim bozuldu u, kalbim kırıldı. Ve ben her şeye rağmen dimdik ayakta kalmaya çalıştım. Bir sevgilim vardı. Ona güvenmiştim. Ama o da beni aldattı. O an anladım: Gerçek sevgi sadece kanla ya da aşkla gelmiyor. Bazen en derin bağ, hiç ummadığın insanların yüreğindedir. Benim için o yüreklerde Umayım var,üçüzüm, abilerim,ablalarım var kardeşlerim, yeğenlerim ,annem babam. Birlikte yanmayı göze aldığımız bir ateş var. Ben Parla Işık Karahanlı'yım. Ve artık kime ait olduğumu biliyorum. Bu hikâyenin bazı yerleri belki de gerçektir buradaki herşeyi kurgu diyoruz ama ne bilebilirizki Belki gerçektir Belki kurgu değildir Belki de bunu gerçekten de bir kız çocuğu yaşamıştır bilemeyiz hemde hiç bilemeyiz... Yeni kurguma hoş geldiniz artık değiştirdim Parla ışık değil PARLA IŞIK KARAHANLI

Arkadaşının ona attığı yanlış numaraya yazan Elanur, hayatındaki en iyi hatayı yapmıştı belki de.. !!HİKAYEDE SİZİ RAHATSİZ EDEN ŞEYLER OLABİLİR!!

🪶 Öylece birbirimize bakarken ellerimi dizlerime sürtüp yavaşça ayağa kalktım. Şu an üstümdeki var olan pijama ise yeni aklıma gelmişti ama maalesef bunu şu an umursayamazdım. Üstten bakışlarıma eşlik etti. "Ben gideyim o zaman." Dedim arkamda kalan evimi işaret ederken. Gözleri elimle işaret ettiğim yere ardından tekrar bana döndü. "Dinleyip desteğini hissettirip, gösterdiğin için teşekkür ediyorum bir kez daha." "Sessizliği paylaşmayı severim." Dedi, ilk kez gece beraber oturduğumuz zamanda söylediği cümleyi tekrarlarken. "Dinlemeyi de seviyormuşum." Diyerek gözlerimin içine bakarak bitirdi cümlesini. 🪶

Ben Yüzbaşı Asel sert, kendimi tamamen vatanıma adadım ve bu günlere geldim. Asker gerçek ailem kurgusu.

"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.

Gece araba kullanırken, rastgele denk geldiğiniz lüx bir arabayla öylesine yarışsanız ve ertesi gün evinize gelen ceza makbuzuyla yarıştığınız kişinin aslında bir trafik polisi olduğunu öğrenseydiniz ne olurdu? İnci İzler, ceza kağıdını yazan trafik polisinin instagram hesabını bulur ancak başına gelecek felaketlerden habersizdir. 📣 argo içerir!

Yıllarca öyle anıldı. 'Katilin kızı' Adı yok , sanı yok. Herkese katilin kızıydı. ------------ "İsmin ne? "dedi gözlerimin içine bakıyordu. Aylardır tanıyordu beni ismimi bilmiyordu. "Sedef." dedim dik bakışlarımı çekmeden. Yüzümde mimik yoktu. Yüzünde hüzün vardı. Acıma değildi bu bakışlarının adı , bariz bir hüzündü. Derin bir nefes aldı. Aynı odanın içindeydik. Yalnızdık . Ne zaman bu konuma düşmüştük belli değildi. "Adın ne?"dedi tekrar , nefesini hissettim. "Katilin kızı." Bana öyle hitap etmişti hep. Öyle kalsın istedim.