Cenan bir kafenin devamlı müşterisiydi. Elbette kahvelerini çok seviyordu ama daha sonra sadece kahveler için gelmediğini fark etti.. dikkatini başka kahveler çekiyordu artık...

"Sevgiyi öldüremezsiniz, onu nefretle bile öldüremezsiniz" Arif, sahne korkusu olan liseli bir gençtir. Her seferinde sahneye çıkmak için bir adım atsa da geçmiş peşini bırakmaz. Bir gün yolu Cenan ile kesişir. Cenan, müzik tutkusunu ve yeteneklerini keşfetmesine yardımcı olurken, Arif'in Cenan'a karşı hissetmekten korktuğu hisler derinleşecektir. Arif, hem sahne korkusunu yenmek hem de Cenan'a olan duygularını anlamak için içsel bir yolculuğa çıkar. Bu hikaye, cesaretin ve müziğin gücünü keşfetmek, aşkı anlamak ve kendi içindeki potansiyeli açığa çıkarmak üzerine bir yolculuğu anlatır.

Çghb da en sevdiğim ship üzerine bl yaoi hikaye yazmak istedim belki devam ederim bilmiyorum neyse iyi okumalar

Cenan,koşarak arif'in odasına gitti.Her yeri taradıktan sonra, masanın üstünde bir mektup buldu ve elleri titreyerek, mektubu okumaya başladı. Cenan'ım,eğer bu mektubu okuyorsan belli ki ben çoktan gitmişim. Özür dilerim veda etmediğim için,bende isterdim veda etmek sana,ama elim,kolum bağlıydı.Seni sevdiğimi söyleyemedim.Sana veda edemedim.Yapamadım,seni o damatlıkla görünce içim o kadar acıdı ki,keşke senin düğününde,senin şahidin olmasaydım.umarım bana kızmamışsındır cenan'ım,inan ki mecburdum, seni çok sevdiğimi,ve ömrüm boyunca da seveceğimi bil, çünkü ben,bu aşktan gidiyorum... unutma ki,ne zaman istersen aynı yerdeyim ben,kalbinde... seni seven arif'in... Cenan,sinir krizi geçirerek içerideki bütün eşyaları kırıp döktü,eline cam batmıştı ama umrunda değildi,şuan aklında bir sürü soru varken,elinin acısını umursamadı,yere çömelerek ağlamaya başladı,ellerini kravatına götürüp, gevşetti."seni sevmeyi isterdim arif'im,ama yapamadım,keşke bu durumu daha önce fark etseydim" dedi mektuba bakarak. "işte o zaman her şey farklı olurdu"

"Beni duyman için daha ne kadar bağıracağım?"

"Ben hastayım Cenan. Hem sana hem hastalığa." burnumu çekerek yavaşça ellerimi ellerinden çektim. Buruk bir tebessümle, gözümden bir damla ıslaklık süzülürken karşımda duran ela gözlü adama baktım. "Cenan, ben gidiyorum. Uzaklara, çok uzaklara." Adem elmasının sertçe hareket ettiğini gördüm. "Arif." Derin ve titrek bir sesle adımı söylediğinde gözlerimi sıktım. Onun, adımı böyle acı çekerek söylemesine yaşarken şahit olmak istemiyordum. "Sen gitmesen olmaz mı? Uzaktan da olsa, gözlerimle, yüreğimle seveyim o güzel yüzünü, o yitik gülüşünü. Sahip olmadan da seveyim her zerreni... ama gitmesen olmaz mı?" Not: Bu kitaptaki olayların, tarihlerin, kişilerin gerçek hayatta ki ile hiçbir ilgisi yoktur. Tamamen kurgudur.

Arif ve Cenan öğretmenin kararıyla tiyatroda partner olurlar ve düşmanken aşık olurlar (Enemies to Lover)

♪ I'm addicted to you Don't you know that you're toxic? ♪

Arif'e gelen bu mesajların bir anlamı olmak zorundaydı...

öldürmek için hedeflediği çocuğa türlü türlü kumpaslar kurup onu öldürmeye çalışan ama bir süre sonra ona aşık olup elde etmeye çalışan bir seri katil ve katilin elde etmeye çalıştığı masum bir çocuğun hikayesi