İki ayrı dünya, bir tesadüf ve 'bizden olmaz' denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Anne ve babasının ayrılığının ardından, başka bir ülkede kurduğu tüm düzenini geride bırakarak İstanbul'a taşınan Beliz, burada kendine bambaşka bir hayat kurmaya çalışır. Yeni okulunda geçirdiği ilk günlerde çantasına bırakılan bir not defterinin sahibini ararken bu kişinin ihtimal dahi vermediği birine ait olduğunu keşfeder. Aile sorunları, takıntılar ve yeni hisler arasında denge kurmaya çalışırken, Beliz İstanbul'da sadece yeni bir hayat değil, kendini de yeniden inşa ederken bulur. 𓆝 𓆟 𓆞𓆝 "Senin yüzünde çok var," dediğimde anca bakmıştı bana. "Çok öpmüş seni her kimse." "Öpücük izleri değil de belki de sadece öpülmeyi bekleyen izlerdir." "Neden öyle olsun?" "Ben yoktan yere kimsenin çenesini öpmeyi düşünmem, ama bir ben bana bunu kesinlikle düşündürebilir." 🌟 (Pardon elim çarptı adlı kurgumun yan karakterleri olan Altan ve Beliz'in kurgusudur ancak belirli bir okunma sırası yoktur.)

Çakma Keko: Yalvar vereceğim hadi yine iyisin Siz: Ne yapayım dizlerimin üstüne mi çökeyim? Çakma Keko: Çök Siz: Neler geçiyor aklımdan..(Bu mesaj gönderilmedi.) Siz: Ördekten fazlasını alırmışım gibime geldi.. Görüldü. Yazıyor... Görüldü. Yazıyor... Çakma Keko: Bencede ~ Uzun yıllardır komşu olan Defne ve Aksel her zamanki gibi birbirleriyle uğraşıyor ve birbirlerinden hoşlanmadığını belli ediyorlardı. Zaman geçtikçe artık birbirlerinden eskisi kadar nefret etmediklerini fark etmeleri başta kabul edemeselerde zamanla kabullendikleri bir gerçek olacaktı. Artık ikisi de çocuk değildi, biri on dokuz yaşında diğeri ise yirmi iki yaşındaydı. Defne Duman ve üst komşusu Aksel Doğan'ın hikayesi.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musun?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmedin mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldin?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Esme ve Adil aynı mahallede yaşayan iki gençtir Adil uzun yıllardır Esmeden hoşlanıyordur ancak Esme ona pek yüz vermez ancak bir gün Esme ona yaptığı sevgililik teklifi Esme için kaçış, Adil için umut olacaktır

Ülkenin milli sporcularına yaptığı tasarımlarla ünlenen Ahu, bir gün maçlarını izlemeye bile çekindiği Milli Kickbokscu Devran Seha Kılıçalp'e aşık olduğu yönünde dedikodularla sarsılır. Milli sporcuya atılan cinsel içerikli e-maillerle bağlantısı olmadığını kanıtlamaya çalışırken bu süreçte Devran Seha'nın ona ne kadar yardımcı olacağı ise meçhuldür. 🎨🥊

Bazı kayıplar toprağa gömülür, bazıları ise insanın içine. Ve içimize gömdüklerimizin mezarı olmadığı için yasları da hiçbir zaman bitmez.

İnsan; zamanında evlenebilmek uğruna her şeyini feda ettiği, herkesi karşısına aldığı, yıllarca çabaladığı, her türlü zorluğa göğüs gerdiği insanla günü geldiğinde hiç evlenmemiş olmayı dileyebilir miydi... Esme Koçari dilemişti.

Esme ve Adil, yirmi sene önce hayallerine giden yolda ayrı düşmeseydi her şey sandıkları kadar mükemmel olur muydu?

"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.