Bazı hayatlar yanlış başlar. Yanlış bir evde açılır gözler, yanlış seslere alışır kulaklar, yanlış insanlara "aile" denir. İnsan, doğduğu yeri seçemez derler; ama bazen insan, doğduğu yeri bile gerçekten yaşamamış olur. Bu hikâye bir kayboluşun değil, aslında hiç bulunamamış bir hayatın hikâyesi. Yaman'ın hikâyesi. Onun yaşadıkları sadece bir kimlik karmaşası değil. Bu, ait olamamanın, sevilmemeyi kabullenmenin ve bir gün gerçeğin yüzüne çarpmasının hikâyesi. İnsan en çok nerede kırılır biliyor musunuz? Hiç ait olmadığı bir yerde, ait olmaya çalışırken. "Yerime Yaşayan", sadece karıştırılmış hayatların değil, duyguların da yer değiştirdiği bir hikâye. Sevginin yanlış kişiye verildiği, nefretin yanlış kişiye yöneldiği ve gerçeğin her şeyi altüst ettiği bir dünya... Bu kitapta bir çocuğun sessiz çöküşünü, içten içe parçalanışını ve yeniden kendini bulma ihtimalini okuyacaksınız. Ama bu yolculuk kolay değil. Çünkü bazı gerçekler insanı iyileştirmez, önce paramparça eder. Belki de en zor soru şudur: Bir gün gerçeği öğrendiğinizde, gerçekten ait olduğunuz yere mi gidersiniz... yoksa alıştığınız acıya mı geri dönersiniz? Bu hikâyeyi okurken kendinize şu soruyu sormanız dileğiyle: Ya sizin yerinize yaşayan biri olsaydı? - Beyazlotus Kitap bxb'dir okumak istemeyen olursa sessizce gitmesini diliyorum. Kimse kimseyi kırıp dökmesin

​"Kader, daha biz bir günlükken en büyük pususunu kurmuştu..." ​Yavuz Karakurt'un can düşmanı, intikamını almak için hastanedeki iki bebeğin kaderini tek bir gecede değiştirdi: Can ve Karan. Karan, damarlarındaki kanın Yavuz Karakurt'a ait olmadığını bilmeden, bir askerin disiplini ve vatan sevdasıyla büyüdü. ​Onun için hayat, babası Yavuz'un postallarının sesi ve üniformasındaki ay-yıldızın parlaklığıydı. Daha küçücük bir çocukken babasının karşısında selam durur, o yemini ederdi: "Baba, büyüyeceğim ve seninle beraber bu vatanın düşmanlarını yok edeceğim!" ​Ancak hayat, Karan'ı en savunmasız anında vurdu. Henüz 14 yaşındayken, kahramanı ve tek sığınağı olan Yavuz babası şehit düştü. Karan o gün, babasının al bayrağa sarılı tabutu başında bir yemin etti: Yavuz Karakurt'un yarım kalan davası, artık onun davasıydı.

Halil, 18 yaşına yeni basmış genç bir delikanlıydı. Amcasının evinde kiracı olarak kalıyor, yarım bıraktığı okulun ardından hayat mücadelesini tek başına vermeye çalışıyordu. Hayat ona oldukça acımasız davranmıştı; ta ki kendisine tıpatıp benzeyen biriyle karşılaşıncaya kadar...

gerçek ailem kurgusu ama erkek versiyonu! Ne kadar süre geçti bilmiyorum ama." Babam sen benim son göz ağrımsın." Diye konuşmaya başladı bu sefer. " Üzülme istedim. Mutlu bir ailede mutlu bir çocuk ol istedim. Benim yaşayamadığım herşeyi sen yaşa istedim. Korkmadan yanına gelip tavsiye istediğin bir baban olsun istedim. Şımarmak istediğin her saniye anneni yanına gidebilen bir çocuk ol istedim" demesiyle şaşkın gözlerle ona baktım. Kalbimin yavaşladığını hissettim. " Senin böyle birşeyle karşılaşacagını bilsem önceden söylerdim. Sen kırılma diye söylerdim yemin ederim. Ben senin için sadece en iyisini istiyorum oğlum. Ben senin sadece mutlu olmanı istedim. Benim yaşayamadığım çocukluğu yaşa istedim yemin ederim. Ben sadece sana güzel bir geçmiş vermek istedim oğlum" dedi bana daha sıkı sarılarak.

Uraz 16 yıl sonra karıştırıldığını öğrenir. Öz ailesi ile yaşadığı anıları birlikte okuyalım mi? bu kitap " ay ışığı " kitabı ile aynı evrende geçmektedir. Bxb içerir Baş rol değil yan karakter bl.

-ARA VERİLDİ- Gerçek Ailem, Erkek vers. Yıllar sonra gerçeklerin, yalan kılığıyla açığa çıktığı dünyada, gerçek babasının Viran Alp'i bulmasıyla başlayan yalanlar.

Atlas Ege 10 yaşında öz ailesiyle tanışır. Küçücük yaşında yaşadığı onlarca travma üstüne bir de onu yeni bir hayat bekler. Atlas'ın abileriyle iyileşme hikayesi, bu 4 koca adam küçük kardeşlerinin yaralarını sarıp gözlerinden sakınarak büyütecek. Her şey hayal ettiği gibi gider mi yoksa hayat yine boyundan büyük dertler mi yükler bilinmez hep birlikte okuyup öğreniriz. Bu benim ilk kurgum çok özenerek hazırladım elimden gelen en kısa zamanda yeni bölümleri atarım. Keyifli okumalar 🧸🤍

~Bolca hüzün.. Oğuz Alper, aileden yana tüm umutlarını yitirmişti. Zaten kimsesi yoktu; yapayalnızdı. İnsanlar ondan çekinir, soğuk duruşundan korkardı; bu yüzden hayatı boyunca hep yalnız kalmıştı. Ama şimdi... Şimdi, oldukça kalabalık bir ailesi olacağını öğreniyordu. hayat ona belki de ikinci bir şans sunuyordu. ~Önyargılı Abiler ~ okumak isteyeceğim şekilde yazıyorum

"Ha?" İşte o an söyleyebildiğim tek şey bu olmuştu. Kafamdan bir sürü düşünce geçiyordu. Ne yani şimdi bu gerçek miydi? O kadar dalgaya almıştım ki bu konuyu gerçek olmasına hiç imkan vermemiştim. Düşüncelerin kafamın içinden art arda hızlı bir şekilde geçip gittiğini hissederken bedenimin de titrediğini hissediyordum. Ve işte o anda bana bir gülme tufanı geldi. Oğlum ne kadar da saçma ben harbi karışmışım ya la! Gerçek aile kurgusudur. Ana karakter erkektir. Küfür ve argo vardır.