ufacik bir cocukken kırmızı elbisemle yağmurda koşmayi severdim ben... o gitti ve kanım bile kırmızı akmaz oldu... Tüm ışıklar söndü... Her gece yok oldum. Ama bir damla bile akmadı gözlerimden... ağlama demişti. "sakın aglama" "sakın kimsenin seni üzmesine izin verme" "biraz da umursamayarak yaşa" "sen de gitme baba" dedim baska birsey diyemedim. son nefesinde soru sorar gibi bakınca "Söz" diyebildim. gözlerini yumdu hiç acmamacasina. "söz baba"

Her bir harf beyaz sayfalara teker teker dökülüyordu. Her biri o kadar masum ve kirliydi ki gözlerini karanlık bir dünyaya açmışlardı. Tek görebildikleri şey günahkar insanların bakışlarıydı. Bu bakışlar onların bakışlarına da işledi. Ve artık dünyaya bu gözle bakmaya başladılar. Ve kötülük onların her bir duygusunu sırtından bıçakladı. Kırılan cam bardağı gibi her bir kristal parçası etrafa saçıldı. Onları tekrardan toparlayabilmek çok zordu.  Kahverenginin her tonunun hakim olduğu gözlerine baktım. "Beni affet." diyebilmek çok istedim fakat kelimeler boğazımda parçalara ayrılmıştı. Tüm teklif hakkı yazara aittir ©✔

Amerika'dan sonra yeniden buraya alışmak zor olacaktı. Yeni bir ev , yeni bir okul, yeni arkadaşlar. Defne'nin hayatına çok özel insanlar gireceği gibi hiç istemediği olaylar da başına gelecekti. Tahmin etmediği insanlarla tahmin etmediği şeyler yaşayacaktı. Genç kurgu dalında bir hikaye. Keyifli okumalar.

Bir genc kızın yaşadıgı ask macerası ✌✌✌