furtuna: fadime koçari bana yardım etmen gerekiyor !texting!

"Sen benim en büyük pişmanlığımsın çeyrek mafya" "Bana çeyrek mafya deme."

"İnsan kendine yakalanır İnsan kendinden yaralanır Ah kendimden bir çıksam Koşsam koşsam ve atlasam" Bağırmaktan, kavga etmekten ter basmış alınlarını birbirine bastırdı kız. Küçük elleriyle sıkıca kavrayıp, sadece onun duyabileceği bir sesle fısıldadı: "Şimdi senin gözünde ben sana ihanet ettim... Ama bir düşün; eğer burada kalsaydım, sana anlatsaydım ne olacaklarını, bir düşün. Şimdi ikimiz varız ama ya yarın? Dışarıda o kadar savaş, kavga varken biz nasıl korurduk onu?" İso'nun boğazındaki yumruk daha da büyüdü. Ve karısına eşlik edercesine onun da gözlerinden yaşlar aktı. Onca yaşanan şeyler için; yaşanmayan, daha doğrusu yaşanamayan şeyler için... Ve en çok da artık hiçbir zaman yaşanamayacak şeyler için... "Ben korurdum... Canım pahasına, Fadime. Seni de... bebeği de..." Bu sefer de size İsFad ile döndüm, tek isteğim sonuna kadar yazıp atabilmek 🙂 Keyifli Okumalar.

Bana "Sen yaşayacaksın," dediğinde kastettiği şey bu olmamalıydı. Bu çocuk kendine hiç mi değer vermiyordu? Başkasına, hem de düşmanı olan bir başkasına sıkılan kurşunun önüne atlamak neydi?

27.10.2025 ★꙳𑁍꙳𑁍꙳★ Silahlar patladı... Kanlar döküldü... Yaralar açıldı. Bir zamanlar umutla kurulan hayatlar, bir anda enkaza dönüştü. Hırsın, nefretin ve intikamın ateşi, kaç kalbi cehenneme sürükledi? Peki ya bizim hikâyemiz... Biz de o ateşte yanmaya mahkûm muyduk? Kalplerimiz, ebedi bir düşmanlığın zincirine mi vurulacaktı? Yoksa tüm kavgalara, tüm yaralara rağmen kavuşacak mıydık, kalp hırsızı?

Bi anlık hevesle yazıyorum işte oku sende😝

Hayatın ne kadar üstüne gidersen, o kadar altında kalırsın.