Doğduğu gün ona yetimhane kapısının önüne bırakan ailesi o gün Talyayı bırakıp Almanyaya gider.Ve Talya hayatının aşkını ve arkadaşdan öte olan kardeşlerini bulur.

Bu masal, sadece kendini seven bir şeytan tarafından yazıldı. Şeytanı mumla aratacak acımasız bir tanrı tarafından dipsiz bir kuyuya atıldı. Ruhunu karanlığa satan kullar tarafından kazılıp bulundu, her satırı özenle okundu. Kalplerinin en karanlık köşelerine usulca dokundu. Yönlerini karanlıkta kaybedenler yollarını, şeytanın fısıltısıyla buldular. Yolun sonunda, kimi umduklarını buldu kimi bulamadı ama her birinin adımları, başladıkları yer de son buldu. Masalın sonunda ne gökten üç elma düştü ne de herkes huzura erdi. Kullar, kül oldu. Parlayanların, ışığı soldu her birinin kalplerine, karanlık doldu. Ölüm, belki de onlar için tek yoldu. Çünkü bu masala bir kez kananlar, kül kemik kalıncaya kadar yanarlar. ~

Gözlerime kilitlendi. "Çağla, son şansın." Dedi gerçekten konuşmamı ister gibi. Bir yandan da sesi buz gibiydi. Benim Savaş'ım. Gerçekten kötü biri gibi davranıyordu. "Ne zamandır kabadayılık yapıyorsun Savaş?" demek geldi içimden. Kafasını iki yana salladı sabırsızca. "Yanlış cevap." Dedi ve o an ayağa kalkıp arkasındaki adama, yerdeki adamıma silah çekti. Çığlığımı içimde tutmak için avcumu dudaklarıma kapattım. "Son şansın olduğunu söylemiştim." Derken yerdeki adamım, yani Kafes'in adamı, bağlı ağzının içinden çığlık atmaya çalıştı. Gözümü yerdeki adamdan çekemiyordum. Ölecekti. Benim yüzümden. "Dur!" dedim. Ya da demeye çalıştım. Gözlerimi Savaş'a çeviremeden adama bakmaya devam ettim ama konuşacak gücü kendimde bulamadım. "Nereden gönderildiğinle başla." Dediğinde kafamı ancak ona çevirebildim. "Ve Çağla." Dedi oldukça sakin bir şekilde. "Sakın yalan söyleme." Diye ekledi. "Kafes!" diye fısıldadığım anda silahını tekrar beline yerleştirdi. Karşımdaki koltuğa yerleşip gözlerini bana dikti. "Güzel gidiyorsun." Derken beni cesaretlendirdiğini mi sanıyordu? ⚠️ UYARI / DISCLAIMER ⚠️ Bu kitap tamamen kurgudur. Kitapta geçen kişi, kurum, kuruluş, mekan, marka ve olayların hiçbiri gerçeği yansıtmamaktadır. Gerçek kişi veya kurumlarla benzerlikler tamamen tesadüftür. Kitapta geçen olaylar, diyaloglar ve tasvirler yalnızca yazarın hayal gücünden ibarettir. Gerçek hayatla ilişkilendirilmemelidir. Eserde yer alan şiddet, cinsellik, psikolojik manipülasyon, hastalık, ölüm, travma, bağımlılık, suç ve benzeri tetikleyici unsurlar yalnızca hikâyenin dramatik kurgusuna hizmet etmek amacıyla yazılmıştır. Gerçek yaşamda uygulanması önerilmez ve teşvik edilmez. Bu kitap; tıbbi, psikolojik, hukuki veya etik tavsiye niteliği taşımamaktadır. Buradaki hiçbir bilgi gerçek bir uygulama için örnek alınmamalıdı

Küçük bir kızın sesiz çığlıkları bastırılmış duygular küçük bir kızın yaşam mücadelesi Umay kendi kaderine razımı gelecek yoksa baştanmı yazacak? Çocukken varlığım türk varlığına armağan olsun derken şaka yapmıyordum

Adımı kendim seçtim, Mavi. Herkes karanlığı siyah sanır ama karanlık Mavi'dir. Bazı insanlar yaşar. Bazıları... Öldürür. Ben öldürenim. Mavinin Resitali evrenini okumaya hazır mısın?

Görünen ve görünmeyenin, ayrı dünyalar da, ama yine de tek bir beden de bir araya geleceklerini pek ihtimal vermezdim. Eminim çoğunuz da vermiyorsunuzdur. İki dünya, iki ayrı varlık ve tek bir beden. Savaş halinde olan iki diyar, kazanmak istedikleri şey ne peki? Hükmetmek mi? Her şeye sahip olmak mı? Ya da sadece güç gösterisi dediğimiz bir olay mı? Sanırım hepsi ya da hiç biri? Birbirimizi ötekileştirip durduğumuz süre boyunca sizce asıl sebebi ne olabilir? Öğrenmeye ne dersiniz? Bu bir savaştı. Peki savaşın asıl sebebi neydi? Cevap sandığınız kadar basit olmayacak ve bu savaşın gerçeği göründüğünden daha karanlık olacak.

"seni seviyorum " " ben senin abinin, ufaklık bu hisler yanlış" "seni seviyorum" yillar önceki sözler aklıma gelince, yüzümde acı bir tebessüm oluştu " sen benim abimin arda abi. bu hisler yanlış"

Akel ve Feza'nın yıllar sonraki karşılaşması.