"Περίμενε γαμώτο ΠΕΡΙΜΕΝΕ" μου φωνάζει ενώ με ακολουθεί έξω στον κήπο "Άφησε με ήσυχη. Πήγαινε στην γκόμενα σου και ξεχνά με" του λέω και σκουπίζω τα δάκρυα μου "ΆΡΙΑ" μου φωνάζει και σταματαω εκεί που είμαι. Παίρνω μια ανάσα και γυρνάω προς το μέρος του "Τι θες ρε Άλεξ;" τον ρωτάω προσπαθώντας να ελέγξω τις ανάσες μου και τους λυγμούς μου "Εσένα θέλω γαμώτο δεν αντέχω μακριά σου" μου λέει ήρεμα και μου σκουπίζει τα δάκρυα "Άλεξ πήγαινε στη κοπέλα σου κι άσε με" του λέω και πάω να φύγω αλλά με τραβάει στην αγκαλιά του "Δεν υπάρχει καμία άλλη Άρια μόνο εσύ" μου λέει και ακουμπάει απαλά τα χείλη του στα δικά μου "Άλεξ" λέω κι απομακρύνομαι απ' το φιλί αλλά με σταματάει βάζοντας το δάχτυλο του στα χείλη μου "Σςςς...Μη μιλάς άλλο μωρό μου και απόλαυσε το" λέει και ακουμπάει ξανά τα χείλη του στα δικά μου χαϊδεύοντας το μάγουλο μου απαλά κάνοντας με να αφεθώ ολοκληρωτικά σ' αυτό το παθιασμένο φιλί Είναι η πρώτη μου ιστορία οπότε ίσως να είναι λίγο βαρετή αλλά ελπίζω να σας αρέσει...

Izabella- <ΓΙΑΤΊ ΤΟΝ ΈΔΙΩΞΕΣ ΡΕ ΒΛΆΚΑ?! ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΓΑΜΗΜΈΝΟ ΛΌΓΟ ΤΟ ΈΚΑΝΕΣ ΑΥΤΌ?!> τον ρώτησα με το που άνοιξε την πόρτα του δωματίου του και σταύρωσα τα χέρια μου κάτω από το στήθος μου. /- <ΈΤΣΙ ΓΟΥΣΤΆΡΩ ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΔΏΣΩ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΌ ΓΙΑΤΊ ΤΟ ΈΚΑΝΑ ΞΙΝΟΜΟΎΡΑ!> μου απάντησε και αντέγραψε την κίνηση μου. Izabella- <ΑΠΟΡΏ ΡΕ ΗΛΊΘΙΕ ΠΏΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΕ ΈΧΩ ΠΕΤΆΞΕΙ ΑΚΌΜΑ ΈΞΩ ΑΠΌ ΤΟ ΣΠΊΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΒΛΑΚΕΊΕΣ ΠΟΥ ΚΆΝΕΙΣ?!> του φώναξα και τον βάρεσα στο κεφάλι με τα δάχτυλά μου. /- <ΑΟΥ...! ΠΡΏΤΟΝ ΜΩΡΉ ΧΑΖΉ ΕΓΏ ΔΕΝ ΚΆΝΩ ΒΛΑΚΕΊΕΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΣΈΝΑ! Και δεύτερον δεν μπορείς να με πετάξεις έξω από αυτό το σπίτι διότι μου ανήκει όπως και εσύ!> μου είπε και αφού μου χαμογέλασε πονηρά με κόλλησε στον τοίχο. Izabella- <Μα τι λες? Εγώ δεν-> πήγα να πω αλλά ξαφνικά ένωσε τα χείλη μας... New story!!❤ Μερικές βρισιές τις έχει οπότε διαβάστε με δικιά σας ευθύνη!! ❌DON'T COPY❌

"Έλα εδώ είπα!" ύψωσα τον τόνο της φωνής μου και την είδα να με πλησιάζει με το σώμα της να τρέμει. "Με φοβάσαι;" την ρώτησα και εκείνη ξεροκαταπιε. "Ο-χι" τραύλισε και στα χείλη μου σχηματίστηκε ένα ειρωνικό χαμόγελο. Την έπιασα από το πιγούνι και την έφερα κοντά μου. "Μαζί θα περάσουμε υπέροχα μωρό μου" Τα χείλη τους ενώθηκαν αλλά δεν είχαν πάρει χαμπάρι πως κάποιος τους παρακολουθούσε. [Η ιστορία απευθύνεται σε άτομα άνω των 18] Story by ~ ntani_ela Don't copy this story

Ο- «Δεν εχω ξανά ζηλέψει πότε κανέναν. Με τρελαίνεις» Κ- «Αυτο εχεις να μου προσφέρεις μονο;» ρωταω με ειρωνεία «Δεν θα ξανα συμβεί αυτο» Ο- «Ορκίζομαι, δε θα το ξανακάνω» Κ- «Οχι, δεν θα ξανασυμβεί κατι μεταξύ μας» λεω με σιγουριά Ο- «Τι; Γιατί; Τι εγινε;» Κ- «Με πονας» λεω μιας και μου έσφιγγε τα χερια Ο- «Σταμάτα να με παίζεις»

<< Δηλαδή Τέλος;>> τον ρώτησα προσπαθώντας να μείνω ψύχραιμη << Για να τελειώσει κάτι πρέπει πρώτα να αρχίσει. >> είπε κάνοντας την καρδιά μου να σπάσει αλλά δεν έχει σημασία, είναι ήδη σπασμένη << Σωστά. Τα λέμε.>> είπα φεύγοντας μακριά του Από ότι φαίνεται όλοι έχουμε συναισθήματά για κάποιον που ευχόμαστε να μην είχαμε. ... Η Αμέλια είναι 17 και μόλις τελείωσε το σχολείο. Φαίνεται πως είναι διαφορετική από τον τρόπο που μιλάει, που σκέφτεται,που πράττει. Είναι μέλος σε μία συμμορία από τότε που ήταν 12. Η μόνη οικογένεια της είναι ο κατά δύο χρόνια μεγαλύτερος αδερφός στις όπου και αυτός είναι μέλος στην συμμορία. Στην συμμορία είναι 2 κορίτσια και 4 αγόρια. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά.Υπάρχουν κάποιοι κανόνες και ένας από τους κανόνες απαγορεύει τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ των μελών της συμμορίας. Τι γίνεται όταν η Αμέλια και ο Αχιλλέας,το bad boy/player της συμμορίας ερωτευτούν; Σίγουρα τίποτα δεν θα είναι εύκολο. Αυτοί οι δύο είναι τόσο ίδιοι και ταυτόχρονα τόσο διαφορετικοί. ⚠️ Θα περιέχει υβριστικό περιεχόμενο Cover by: @surnair

**Κάθε Αύγουστος Εσύ** Η Αριάδνη είναι 18 χρονών ,έμενε στην Θεσσαλονίκη και μόλις πέτυχε το πιο μεγάλο της όνειρο - πέρασε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας .Ύστερα από χρόνια θαμμένα σε βιβλία, ξενύχτια και θυσίες, το καλοκαίρι που της ανήκει επιτέλους ξεκινά. Ο Αύγουστος τη βρίσκει να ετοιμάζει βαλίτσες για το αγαπημένο της χωριό στα Χανιά· εκεί όπου μεγάλωσε η μητέρα της, εκεί που έζησε τα πιο ξέγνοιαστα καλοκαίρια της - όλα εκτός από το περσινό. Αλλά φέτος δεν ανυπομονεί μόνο για τη θάλασσα και τους φίλους.Ανυπομονεί για εκείνον. Ο Δημήτρης. Είκοσι χρόνων, ναυτιλιακά στον Πειραιά, με μάτια που μοιάζουν να ξέρουν μυστικά. Για εφτά καλοκαίρια, οι δρόμοι τους ενώνονται μόνο τον Αύγουστο. Κι ύστερα χάνονται ξανά, όπως τα κύματα που σπάνε και υποχωρούν. Χημεία που δεν βρίσκει ποτέ το θάρρος να γίνει φλόγα. Μα αυτό το καλοκαίρι δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Η σιωπή βαραίνει, η απόσταση μικραίνει και όσα καταπίεσαν για χρόνια, ζητούν επιτέλους να ειπωθούν. Κάθε καλοκαίρι τους έμοιαζε με τέλος. Ίσως, όμως, αυτό να είναι η αρχή. --- Μια ιστορία για όλους τους ανεκπλήρωτους έρωτες

"Don't copy !" Λοιπόν μια περίληψη η οικογένεια της κοπέλας:ο πατέρας της θα χωρίσει με την μαμά της και μετά η μαμά της θα παντρευτεί τον μπαμπά του Γιώργου που είναι πεθαμένη η μαμά του

Η Άλμα, μια κοπέλα παγιδευμένη στα «πρέπει» των άλλων, προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο όνειρο και στην υποχρέωση.Ο Μαρσέλ, ο άντρας που έρχεται να την καθοδηγήσει... και χωρίς να το θέλει, να τη σημαδέψει.Μια σχέση που δεν έπρεπε να υπάρξει.Μια έλξη που δεν μπορεί να αγνοηθεί.Όταν η λογική σωπαίνει, μιλάει το σκοτάδι της επιθυμίας.

Καθώς περπατούσα ακούω μια αντρική φωνή... «Κοπέλα μου πρόσεχε που πας!» «Ε τι;» είπα και έβγαλα τα ακουστικά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε,κοιτάζω και βλέπω ένα αγόρι με ένα καφέ στο χέρι ο οποίος έχει πέσει πάνω μου. «Δεν βλέπεις μπροστά σου;» μου απάντησε με ενα θράσος καθώς είχε σουφρώσει τα φρύδια του. «Έσυ έπεσες πάνω μου...και κοιτά πως με έκανες» είπα καθώς είδα την λερωμένη μπλούζα μου. «Πρόσεχε και λίγο πως πηγαίνεις πρωνιάτικα» φώναξε και έφυγε. Η Νατάσσα μια έφηβη μαθήτρια ξεκινάει μια καινούργια αρχή μαζί με τον αδερφό της και την μητέρα της σε μια νέα πόλη για αυτούς.Θα ξεκινήσει να ερωτεύεται που ίσως μπορεί να μην έχει τόσο καλή κατάληξη για εκείνη.