Siz: -fotoğraf gönderildi- Barlas Koral: bu ne demek oluyor şimdi İlay? Siz: Barlas... bir çizgi fazla? Siz: hamileyim! Barlas Koral: siktir! * Kuzeninin düğün haberini alan İlay Derin, İzmir'den Antalya'ya doğru yola çıkıyor. Düğün gecesi fazla alkol alıp kendini tutamayan İlay, uyandığında kendini içten içe nefret ettiği Barlas'ın yanında buluyor. Aralarındaki çekimi itiraf edemeyen bu ikili, davetsiz bir misafir sayesinde aynı yastığa baş koyuyor "Geceye dair hatırladığım tek şey Barlas'ın sırtındaki tırnak izlerimdi. Barlas'a göreyse sırtına bir sanat eseri bırakmıştım..."

-TEXTING- Sosyal medya da gördüğü taktiği gerçek hayatta deneyen kızımız , farkında olmadan bir polise denk geliyor. 0532*******: Neden? Siz: Ne neden? 0532*******: Arabamın camına numara koymanızı diyorum , neden? ✨

Martı Yayınları aracılığıyla kitap oldu! Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

+18 "Ona Kızıl Afet derler" "Yakmadığı Baca Takmadığı Kanca Yoktur" Afet Mahallenin en açık saçık, dili uzun kendine yeten adı çıkmış kızıdır. İçten içe iyi bir insan olsada, görünüşünden dolayı pek çok insan onun kötü biri olduğuna kötü işler yaptığına inanır. Bir gün Afet'in başı büyük bir belaya girer, abileri onu evden atar. Mahalleye yeni taşınmış olan yeni komşuları da güç bir durumdadır yıllarını verdiği şirketini kurtarmak için evlenmek zorundadır... Hikayemiz böylece başlar!!!!

🏆#1.takipçi °° Yastığımın kenarında bir not buldum. Kağıdı açtım, titreyen parmaklarımla okudum: "Kendini tatmin ettiğini izlemek güzeldi. Ama bir dahakine... Orada benim parmağım olsun, küçük kaplanım."

"Hazır ol, gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum. Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamın evlilik teklifi etmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... Ve kırk bir günlük bir oyun.Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek. Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına... Veteriner:1. Sırada Lavinia: 1. Sırada 🧭⚓

Yıllarca tek bir adamı bekledi... Onun gülüşünü, sesini, adını kalbinde taşıdı. Ama kader, onu bambaşka bir şekilde karşısına çıkardı... Bir hastane koridorunda, yıllar sonra gördü onu... Parmaklarında yüzük, yanında hamile eşiyle. O an, içindeki tüm umutlar sessizce söndü. Ve tam o anda - yeni bir hikâye başladı. Karanlık bir üniforma, yorgun bir bakış, ağır bir sessizlik... O asker, hayatına adım attığında her şey değişti. Geçmişin acısını, geleceğin belirsizliğini ve aşkın en gerçek hâlini öğrenecekti. "Bazen kalp, en beklenmedik anda yeniden atmaya başlar." *** "Baru-" diyemeden elini belime atıp kendine doğru çekti beni. Ne olduğuna anlam veremiyordum. "Ödeşmek adettendir." Diyince yutkundum. Belimi tutan eli beni göğüsüne sıkıca bastırdı. İşte şimdi köşeye sıkışmıştım. Yanında duran kolunu kaldırıp parmak uçlarıyla yanağıma hafifçe dokundu. "Ne...ne yapıyorsun?" Tekrar yutkundum. Ama boğazımdan geçmiyordu işte. Beni kendine daha çok bastırınca yanağıma dokunan eli boynuma kaydı. Gözlerim titredi adeta. Boynumdan enseme doğru çıktı. Ensemi sertçe kavradı ve yüzüme eğildi. "Sıradan olacak ama..." Tekrar sırıttı. Gözleri dudaklarıma kayınca iç çekti. Gözlerindeki yakıcı ifade yerli yerinde dururken, "öp beni." Dedi kararlılıkla. Ona vereceğim cevabı beklemeden dudaklarıma yumuldu. Öyle bir açlıkla öpüyordu ki dudaklarımı sömürüyordu. Çok sert davrandığı için dişlerimiz birbirine çarpınca ürperdim. Ama o durmadı. Çok sert davranıyordu. Hızına yetişmek asla mümkün değildi. Bu bir daha beni öpmesindi! ~Barut & Beyaz...

‎"Ne dediğinin farkında mısın sen?" dedi şoku üstünden atıp tüyler ürperten sesiyle. "Ne demek seviyorum?" ‎ ‎Gittikçe kararan bakışları ve beklenmedik tepkisi cesaretimi zedelerken şaşkınlığına vererek direncimi yitirmeden sözlerimi yineledim. ‎ ‎"Duydun işte" dedim güç bela yutkunurken. "Seni seviyo-" ‎ ‎"Kes saçmalamayı" diye gür sesiyle bağırmasıyla yerimde sıçrayıp dudaklarımı birbirine bastırarak bir adım geri gittim. ‎ ‎"Benim için kolay mı sanıyorsun?" dedim benden bağımsız titreyen sesimle. "Bana asla o gözle bakmayacağını bilmeme rağmen her yeni güne bugün beni fark edeceksin umuduna tutunarak uyandım ben." ‎ ‎"Yıllarca kardeşim dedim ben sana. Şimdi karşılık mı bekliyorsun?" Sesi öyle ürkütücü çıkıyordu ki bağırsa bu kadar etki etmezdi. Başını iki yana salladı. "Asla karşılık alamayacaksın duydun mu beni? İçinde yaşa bitir bunu." ‎ ‎Kalbime kor ateşler düşerken görüş açım puslandı. "Üç günlük heves değil benim duygularım" dedim hayretle. "Nasıl bitirmemi beklersin? ‎ ‎"Bana ne lan duygularından, bana mı sordun aşık olurken?" ‎ ‎Karşımda yıllarca tanıdığım adam değil de bir yabancı varmış gibi acımasızca sözlerini sarf ederken onu ilk defa sırf aşkımı itiraf ettim diye bu denli sinirden çıldırdığını görmek ruhuma ızdırap dolu acılar yüklüyordu. ‎ ‎"Aşık olacağım kişiyi seçseydim sence seni mi seçerdim?" ‎ ‎Sözlerimi umursamadan "bu konuşma aramızda hiç geçmedi Aysima" dedi her bir kelimeye zihnime kodlarcasına vurgu yaparak. "Anladın mı beni? Ne sen bunları söyledin ne ben duydum." ‎ ‎Kalbim acıyla sıkışırken hemen öylece kestirip atmasına izin veremezdim. Bu yüzden ilk defa sözlü olarak abi kelimesini bir kenara bırakıp ona ismiyle hitap ettim. "Ama Alparslan ye-" ‎ ‎"Alparslan deme lan bana!"

Yeni boşanmış bekar bir anne ve küçük kızı için yeni bir mahalle yeni başlangıçlar demekti...

İpek eski sevgilisine yazacakken yanlışlıkla mahallenin ağır abisi Ahmet'e yazar. yaş farkı vardır. rahatsız olacaklar şimdiden okumasın.