❝ Alageyik, Alaca geyik...avuçlarıma düştün, toprağıma çamur oldun. Ben şimdi seni nasıl avlamayayım? ❞

Mervan Ağa tabancayı havaya kaldırdı, namluyu ağır ağır çevirdi. Ağalara baktı. Sesi bu kez buz gibi çıkıyordu."Ben birini istiyorsam alırım. Kimse de bana engel olamaz! Engel olmak isteyen varsa... buyursun gelsin!" Derin bir sessizlik oldu. Kimse cevap veremedi. Kimse kımıldayamadı. Mervan Ağa tabancayı indirdi ve öfkeyle arka odaya yürüdü. Kadınların olduğu odaya girince orada da fırtına gibi esti. Herkes panikle geri çekildi. Bir tek Avşin kalakaldı. Elinde tepsi vardı. Öylece duruyordu. Gözleri kan çanağı gibi şişmiş, ağlamaktan kıpkırmızı olmuştu. Titreyen dudaklarıyla bir şey söylemeye çalıştı ama sesi çıkmadı. Mervan Ağa bir an durdu. Onu öyle görünce içi bir anlığına yumuşar gibi oldu. Ama hemen ardından Diyar'ın yüzü geldi gözünün önüne. Diyar'ın kardeşi... düşmanın kanı...

Bundan tam 9 yıl önce birbirlerine deli gibi aşık olan yüzbaşı Kadir Doğan ve doktor Efsu Barçın çifti vardı. Ailelerinin rızası ile evlenen çift evliliklerinin ilk yılları mutluyken bir anda aralarına soğukluk girer ve aşk dolu evlilikleri, katlanılmaz bir evliliğe dönüşür. °•° "Yine o kadına gitdin değil mi?" Boş gözler ve hiçbir duygu barındırmayan sesim ile elimdeki katalogumda gözlerimi gezdirdim. Asker üniformasını çıkararak bıkkın bir nefes verip, sorumu es geçerek üstü çıplak bir şekilde sürgülü dolaba doğru adımladı. Hayal kırıklığı ile ellerimi yumruk haline getirip katalogu masaya sertçe bırakıp ayağa kalktım. Açmak üzere olduğu dolabın kapağına elimi koydum ve onunda yüzüme bakmasını sağladım. "Neden cevap vermiyorsun?" Alayvari sesim ile gözlerimi kısıp yüzünü inceledim. Bıkkınlıkla gözlerini kapatıp yeniden açarak mavi ve yeşilin ahenki olan gözlerime öfkeyle bakdı. "Ne istiyorsun kadın!" Diye tısladı dişleri arasından. Kalbim yeniden kırılsa bile istifnimi bozmadan kollarımı göğsümde bağladım. 9 yıldır evliydik ve bu dokuz yılın sadece 3 yılı iyi geçmişti. Diğer kalan 7 yıl ise bir yabancı gibiydik. Aynı yatakda uyumuyor ve aynı oda da kalmıyorduk. Ben midesiz bir kadın olmadığım için, başka kadının koynundan çıkan adamla aynı yatakta yatamazdım ve ya bana dokunmasına izin veremezdim. Sadece evliydik ve evli kalmaya mecburduk. Kadir kaşlarını çatarak tam yeniden ağzını açıp konuşacakken odanın kapısı bir anda açıldı ve "anne, baba!" Diyerek 7 yaşındaki oğlum Deniz bize taraf koşup Kadirin bacağına sarıldı. Kitap kapağı: Damla_yazar Kitap şahsıma aitdir! Çalınma gibi olasılık olduğun da kanalınız şikayet etdirilecektir!

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤