🤎 මන්ද්‍රව් ධිහාර් මඩුවන්වෙල 🤍 ස්වර ආකාශ ද සිල්වා ~~ අනන්තයකට වැයෙනා මන්ද්‍ර ස්වර දැහැනට සමවදින්නට අවසර....

සසර පුරා ගලායන ආලයේ පලමු හමුවීම! අවසානය තෙක් ඔහුටම ආලය කර, හැම ඉපදීමකම ඔහුවම සෙව්වා!! Start- 2025 May 28 End - 2025 Sep 30

මං මූව අරගෙන ආවේ මගේ කරගන්න මිසක් එක එකාට විකුනන්න නෙවෙයි...මගෙන් මැරුම් කන්නේ නැතුව හිටපං... -sheron- අ..නේහ්...අත..අරින්න..ඉහ්..ඉහ්..අ..යියේ...ඉහ්.. ර්..රිදෙ..නවාහ්...ඉහ්... -binara-

මම හැමදාම බලන් හිටියා.. අවුරුදු දහයකට උඩදී දැකපු ඒ ආදරණීය ඇස් ආයෙත් කවදාම හරි දවසක අහම්බෙන් හරි , නැත්තන් මැජික් එකකින් හරි මගේ ඉස්සරහා මතුවෙයි කියලා💔🧸 ----------------------------------- START- 2025/08/11 END - 2025/09/30

"ඇත්තටම නුඹයි දන්නේ මා ගැන..."

ලදු කැලෑව මැදින් වැටුනු අඩි පාර කෙළවර වුනේ මදක් ඉඩ කඩ සහිත භූමි භාගයකින්. තවමත් වල් පැලෑටි නොවැවුනු පොළවයි කෙලවරකට වෙන්න එක මත එක ගොඩ ගසා තිබූ මානා පදුරු වලිනුයි පෙනුනේ කවුරු හරි ළගදි එතන සුද්ධ පවිත්‍ර කර ඇති බවයි. පුදුමයෙන් අවට බැලූ මුතූගේ ඇස් දෙක කුඩා පස් කණ්ඩියක් උඩ මලානිකව දැල්වෙන පහන ලග නතර වුනා. බැලූ බැල්මට ඇදිනීමට අපහසු වුනත් විමසිල්ලෙන් බැලු විට එය සොහොන් කොතක් බව අදුන ගන්න එක අපහසු දෙයක් වුනේ නැහැ. පහන් ආලෝකය වැටී ආලෝකමත් වූ පරණ අබලන් කොන්ක්‍රීට් පුවරුව වෙත මුතූ ලංවුනේ කුතුහලයෙන්. කඩතොලු වුනු අකුරු වලින් පුවරුව මත ලියවී ඇති නම හරියට කියවගන්න බැරුව එයා දෙතුන් පාරක්ම ඇසිපිය සැලුවා. ටික ටික මද ආලෝකයට ඇස් හුරු වෙද්දී පලකය මත ලියලා තිබුනු නම දැක්ක මුතූ පොළව උඩට ඇදගෙන වැටුනේ ඇග අඩපන වුනු හැගීමකින් වෙව්ලුම් කද්දී...

වසනාවක් තිබුනොත්......අපි අයෙත් හමුවේවී.... Warning....🔞🔞🔞 Violent content included...( 21+)

® Nonfiction Bl ❝ ප්‍රේමය නම් එහෙමයි.. දවා අළු වූ පසුත් අළු මතින් අවදිවෙයි.. එය හුදෙක් ෆීනික්ස් කුරුල්ලෙකුගේ ප්‍රාණය සේයී.. ඉතින් ප්‍රේමය ඇවිලෙන, නිවෙන, නවතින තැනයි ❞ සොල්හී ♡

මේ පිච්ච මල් කතාව ෆැන්ටසියක් නොවන අපි හැමෝගෙම කතාව The true life story of Law Advocate, Activist, Journalist, Gender and SRHR Trainer Kaushal Ranasinghe මෙම කෘතිය ජාතික පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවය හරහා ISBN 978-624-92289-2-4 දරණ අංකය යටතේ ලියාපදිංචි කර ඇත. මුද්‍රණය, පිටපත් ළඟ තබා ගැනීම හෝ බෙදා හැරීම සපුරා තහනම්.

නො හිතපු වෙලාවක ඇස් දෙක ඉස්සරහට ආව ඒ රූපය.. ඒ ලස්සන්න පිරිමි ඇස් දෙක... මම හිතන්නෙ මට කොච්චර කාලයක් ගෙවුනත්.. ඒ රූපය කවදාවත්ම අමතක උනේ නෑ... මොකද එයා විශේෂයි.. හ්ම්.... " නොසිතූ.." SHORT BL STORY 𝑀 𝒜 𝒟 𝐻 𝒰 _➒➏