gidip de varmayı öğretice'm. agust'21

"Ziyech'in tercümanısın yani?" "Geçen gün sorduğun sorunun cevabı olsun bu da." dedim gülerek. "Hangi soru?" "Sen kimsin demiştin ya, Ziyech'in tercümanıyım işte." "Sen kendini yaptığın işle mi betimliyorsun?" dedi kollarını önünde birleştirirken. "Sen öyle yapmıyor musun?" "Yoo, ben kendimi Barış Alper Yılmaz olarak betimliyorum." "Barış Alper Yılmaz'ın futbolcu olduğunu bilmeyen mi var?" dedim alayla.

Arya her şeyin kontrolünü elinde tutmaya alışkındı. Barış ise onun kontrol edemediği, davetsiz bir misafirdi. Bu, bir çok şeyi değiştirecekti. No plans. No promises. Just Miami... and them. *kitabın içindeki her karakter kurgusaldır, hiçbir sporcuya kin ve nefret için yazılmamıştır. Hiçbir gerçeklik barındırmamaktadır*

"Çocuk resmen Barış Alper'in kopyası gibi."

Flaşlar söndüğünde, kurallar ne kadar geçerli kalabilir? Bu sadece bir imaj çalışması mı, yoksa kalbe atılan en büyük çalım mı?

Senin de o taştan kalbin , cayır cayır kavrulsun.

Bir tarafta abisinin bıraktığı mektubun ağırlığıyla ezilen Barış Alper, diğer tarafta ablasının vasiyetini kucağında bir bebekle sırtlanan Selen. İki ayrı hayat, geçmişin günahları ve bir bebeğin sessiz çığlığıyla aynı kapı eşiğinde kesişir.

Arya, lise yıllarında Barış Alper Yılmaz ile yaşadığı şeyin "geçmişte kaldı" yalanına kendini inandırıp hayatını yeniden kurar. Düzenli bir iş, sakin bir hayat ve Emirhan Topçu ile oturmuş bir ilişki... her şey kontrol altında gibidir. Ta ki Barış'la yeniden karşılaşana kadar. Bir hastane koridoru, iki farklı geçmiş ve hiç kapanmamış bir defter. Bir tarafta yıllar önce giden Barış, diğer tarafta gitmeyen her sevgisini hissettiren Emirhan. Arya ise ikisinin arasında, hiç hesap etmediği bir denklemin içinde sıkışır.

En büyük bağları, birbirlerinden vazgeçemeyecekleri kadar küçüktü. Barış Alper Yılmaz Hayran Kurgusudur. Bu hikâye tamamen kurgudan ibarettir ve gerçek kişi ya da olaylarla herhangi bir bağlantısı bulunmamaktadır.

"Benimle evlensene."