Lara, geçmişini arkasında bırakmaya çalıştıkça karanlık, bir gölge gibi peşinden geliyordu. Çocukluğunun en derin yaraları, yetimhane duvarlarında gizliydi. On bir yıl önce kapanmış gibi görünen kapılar, bir zarfla tekrar aralanır. Sıradan bir kafede başlayan bir gün, kabusa dönüşür. Lara, onu yıllar önce karanlığa iten adamı yeniden görür. Bu bir tesadüf değildir. Geçmiş, artık sadece bir anı değil; hesaplaşılması gereken bir tehdittir. Zaman dolmuştur. Ve Lara ya kaçacak... ya da savaşacaktır.

"Kayan yıldızlar dilek tutamazlar."

Sevgini mesajlarla ifade etmek ne kadar doğruydu?

❝Bana dedin ki, dilerim ki meydana geldiğin gün bana geldin bilirim. Sana geldim, Laçin. Benim senden başka gidecek yerim yok.❞

Dudaklarını çok hafif bir şekilde tenimde hissetmemle neredeyse düşecek gibi oldum. Belimi daha sıkı sardı. Cayır cayır yanıyordu. Cayır cayır yanıyorduk. "Bana ne yaptığının farkında mısın?" dedi nefesi gerdanımı esir alırken. İstemsizce kapanan gözlerimi açtığımda bakışlarıyla hapsedildim. "Bir iblisi kendine aşık ettin." nefesim kesildi. Kalbim o kadar hızlandı ki bir an duracağını zannetim. Yere yığılmamak için kollarımı Cehennem lordunun boynuna doladığımda onu daha çok kendime çekmiş oldum. "Kallias.." diye fısıldadım ne tepki vereceğimi bilemeyerek. "Eğer gerçekten kaderimiz buysa," parmaklarımı simsiyah saçlarının arasına daldırdım. "Onu seveceğim." ikimizin de bakışlarında birşey kopup gitti. Cehennem lordu sanki tek ihtiyacı olan şey buymuş gibi daha fazla beklemedi ve dudaklarını tam da şah damarımın üzerine bastırdı. Kalbim hâla atıyordu ama ben nefes almayı bırakmıştım. Gözlerim tekrardan kapandığında o an sadece o ve ben vardık. ~~~~~~~~~~~~~~~ Melek İmparatoriçesi Ciara ile Baş iblis Kallias... Düşman olduklarını sandıkları gerçek, kaderlerinin birleştiğini fısıldıyor. İmkânsız bir aşk, yıkıcı sırlar ve değişen dünyalar... Karanlığın ve ışığın sınırında, aşk her şeyi değiştirebilir mi? 🥀🥀 Bir melek bir iblisin ruhunu aydınlatabilirdi, Bir iblis bir meleğin kaderi olabilirdi, Ama Cennet ve Cehennem asla birbirine ait olamazdı... 🥀🪐☄️ 11/10/2025 1K okunma✨ 12/04/2026 2k okunma✨

Bu örgütün içinde kendini kuzu masumiyetinde gösterip de arkanı döndüğün anda seni parçalamayacak insan yok,kurt ininden sadece aç kaldığı zaman çıkardı ve Vedia kurtlarla çevrilmişti bu savaşta.Aslında kendisi de bir kurttu onların arasında. Vedia,babasının onu mecbur ettiklerini hiçbir zaman kabullenmemişti,bunlara mecbur kalmıştı . Unuttuğunu bile bilmediği anıları tekrar zihninde yeşerdiğinde kafa karıştırıcı geçmişine dalmak için de yanına bir yabancıyı seçmişti. Bu yabancıya güvenebilir miydi bilmiyordu ama bildiği tek şey vardı ki bu örgütte kimse güvenilir değildi. Hepsinin maskesinin altına sakladığı gerçekler vardı,ki en gizli sırlar ondaydı. Yabancıyla çıktığı yolda daha da derinlere inecek,daha var olmadığı zamanlardan öğrendikleriyle çektiği bu cezaya lanet edecekti.

Adana'nın sıcak topraklarından İstanbul'un soğuk adalet koridorlarına... Genç bir savcı, çözdüğü her davayla kendi geçmişindeki derin bir sırra yaklaşıyor. Bu sır, onu aydınlığa mı, yoksa daha büyük bir karanlığa mı sürükleyecek?

🦋 "Ya ölen umut değil de sensen?" 🎙️ Anıl her gece yayın yapıyor. Ama bu bir şov değil, bir hesaplaşma. 👁️ Yazgı izliyor. Sessiz, ama her şeyin farkında. ⚖️ İkisi birleştiğinde adalet değil, devrim başlıyor. Suçun kalbine inmek, belki de... kendi karanlığınla yüzleşmek. 📚 Kelebeğin Papatyası - Wattpad'de! ° Adaletin sesi artık fısıltı değil. Sen hazır mısın duymaya? Bu hikâye intikamla başlar, ama gerçeğe dönüşen bir isyanla devam eder. Çünkü bazen bir yayın, binlerce sesi uyandırır. Peki sen, o seslerden biri olmaya cesaret edebilir misin? ... Kendi mezarına her gün bir kürek daha atanlardan mısın yoksa? Ya ölen umut değil de sensen? Ya, hala yaşayan tek şey, acınsa?