Ever wondered what would happen if two people from different worlds fell in "love"? Probably not. But what if they're lesbians? What if they're fucked up, narcissistic, entitled dickheads who learn what life is like when two toxic girls try to fix each other? Yeah, I bet that's got your attention now. Alandra Meleianna and Billie Kaulitz are two troubled teenage girls with zero impulse control and far too much privilege. Wanna watch them gradually fall in love, out of love, hate each other, hurt each other, and protect each other? Hopefully you do, because that's what's coming. This story isn't about love, it's not healthy, and it might catch you off guard. Be prepared for the switch, the moment when love and affection turns into evil obsession. Have fun reading ! <3

"නුතාරා....මිනිස්සු එකිනෙකාට ආදරේ සුවඳත්,පාටත් දැනෙන විදිය එකිනෙකට හුඟක් වෙනස්...මට නම් ආදරේ සුවඳත් ඔයා..ආදරේ පාටත් ඔයා..ආදරේ කියන්නේම ඔයා....!"

Do you believe in the concept of ONE TRUE LOVE?? -a deep, genuine affection, care, and commitment towards someone? Can it be called true love if your greatest wish is their happiness, even if it means not being a part of their life? Does letting them go signify true love? or would you choose to fight for it, even knowing you might lose from the start? This story will help you discover the true essence of love. Follow Ryujin's journey as she unravels the real meaning of LOVE.

කොහොමටත් බිදුනු හිත රිදෙන බව දැන දැනත් යලිත් එක් වතාවක් "ආදරෙයිද?" අසමි මං..! 🥹❤️‍🩹✨️

ලෝකය කලු සුදු ලෙස බෙදා වෙන් කරන්නට අපහසු තැන් ඇත.

තව අවුරුදු ගානකින් අහල බලන්න එදාටත් මං ඔයාට ආදරෙයි කියාවි . ....

"මම ආස කරපු දේවල් මම මගේ ලගට ගත්ත මිසක් ඒවා වෙන කාටවත් දුන්නේ නෑ ඩේසියා...." "ඉතින් ඔයා හිතනවද මාව ඔයා ලගට ගන්න පුළුවන් කියලා" "ඇයි එහෙම කරන්න බැරිද මට " [ඇත්තටම කිව්වොත් අපිට බෑ හිතෙන හිතෙන වෙලාවට මිනිස්සුන්ව අපේ ලගට ගන්න.🕊️] (මිනිස්සු ඇර වෙන ඕන දෙයක් අපිට හිතෙන හිතෙන වෙලාවට අපේ ලගට ගන්න පුළුවන්.)

''මට ඔයාව දැනුනා. මම දැනුනු තැන නැවතුනා. ඉතින් ඔයාගෙන් එහාට මට තව දුර යන්න මහන්සි. ඉතින් මගේ කතාවේ අවසන් පරිච්ඡේදය විදියට මම ඔයාට නැවතීමේ තිත තියන්න ද ?.'' ''ඔයාට ඕනෙ නම් තව දුර යන්න. හැබැයි ගෙවී ගියපු අතීතය දිහා ආයෙ කවදාවත්ම හැරිලා බලන්න එපා. එතකොට මම ඔයාගෙන් ගොඩක් දුර ගිහින් ඉදී .'' හිටපු තැනම •

බහින ඉර, මුහුද සහ ඔබ "ඇත්තටම මොකද වුණේ මිනී? එයා ගියෙ කොහොමද?" සිතාරා දකුණෙන් නූල අල්ලගෙන ඉදිකට්ට කහපාට ලයිට් එළියට ඇල්ලුවා. කණ්නාඩිය නහය උඩට වැටුන නිසා ඇය ටිකක් ඔලුව උස්සලා හෙලෙව්වා. ඒත් කණ්නාඩිය රැදවුනේ නෑ. නූල තිබ්බ අතේ මැණික්කටුවෙන් හරිගස්සගත්තා. ඒත් අත අහකට ගන්නකොට තමයි ඈ දැක්කෙ දිලිසෙන කළුපාට ඇස් දෙකක් නහය ඉස්සරහම ඉදන් ඇගේ අත් දිහා බලන් ඉන්නවා. "කෝ දෙන්න ඕක" ඇය දුන්නා. මිනර්වා නැගිටලා ඒක ඇගෙ ඇස් මානෙටම අරගෙන නූල දැම්මා. ආයෙත් සිතාරගෙ මූණටම නැවිලා ඉදිකට්ට නූලත් එක්ක ඇගේ අත උඩින් තිබ්බා. නිකන් නෙවෙයි, එක එල්ලේම රන් වන් ඇස් දිහා බලාගෙනමයි. සිතාරාත් ඒ ඇස් දිහා මාරුවෙන් මාරුවට බලන්නට වුණා. ඒ 'බලාගෙන සිටීම' පුදුම සහගත එකක් විය. 'ඇස් දෙකම දිහා එකවර බලන්න පුළුවන් ද?' ආයෙත් සිතාරගෙ සිතුවිල්ලක්. එක නිමේශයයි. මිනර්වා ආයෙත් වේවැල් පුටුව උඩ ඉදගත්තා.