İclal Özden ve Betül Çetintaş o gün müzeye vakit geçirmek , sergiledikleri tablo için girmişti. Ne bir tablo arıyordu ne de bir hikâye. Duvarlarda asılı duran resimler onun için yalnızca renk ve şekilden ibaretti. Ta ki bir salonun ortasında, adı bile olmayan bir tablonun karşısında durana kadar. Aynı gece müzeye giren hırsız, İclal'in bilmediği bir şeyi biliyordu. Çalınacak olan sadece bir eser değildi; o tabloyla birlikte saklanmış, zamanla örtülmüş bir gerçek de yerinden sökülecekti. İclal ve Betül farkında olmadan bu sessiz suçun tam ortasında kalacaktı. Çalınan Renkler, tesadüflerin kaderle karıştığı, sanatın suskunluğunda gizlenen sırları ve bir insanın kendi hayatında hiç seçmediği bir rolün içine nasıl sürüklendiğini anlatıyor. Bir müze gecesi, bir hırsız ve hiçbir şeyle ilgisi olmadığını düşünen bir kadın... Ama bazı hikâyelerde, ilgisiz olmak mümkün değildir.