Üzerine yıkılan bir iş gereği, korkunç bulduğun adamlardan birine yazmak zorunda kalsaydın ne olurdu? Ayserin için durum tam da buydu. - (Yarı texting, ilk bölümler dolayısıyla çok kısa olacaktır.) (Hikaye içerisindeki bütün karakterler, olaylar, kurumlar tamamen hayal ürünüdür.) (Reşit olmayanlar için uygun değildir.) - Kurgu benim lisede yazdığım ve o zamandan beri ara sıra dönüp düzeltmeye çalıştığım, bunu yaparken çok da eğlendiğim bir kurgu. Lisedeki Flora nasıl istiyorsa öyle bırakarak paylaşmaya devam ediyorum artık. O yüzden dili çok basit ve oldukça toy bir akışta ilerleyecek, haberiniz olsun.

"Pilot Üsteğmen Asel DEMİR emredin Komutanım!" Çocukluğunu gökyüzünde süzülen uçakları hayranlıkla seyrederek geçirmiş, tek hayali olan bu bedele ömrünü adamış, hayatını iki kanat üzerinde geçirmeye and içmiş bir savaş pilotuydu o. Pilot Üsteğmen Asel Demir. Rüzgarın sesi... Hayallerini gökyüzünde bulan, hayatını hep önceliklerine göre yaşayan bu kızın yaşayacağı tek aşkı mesleği olmayacaktı ne yazık ki. Onun kaderinin yazıldığı bir gerçek daha vardı... Yüzbaşı Kutay AVCI. Ömrünü bu kutsal mesleğe adamış, Vatanını, bayrağını ve milletini kendi canından öte sayan bir asker. Sert duruşunun ardındaki çelimsiz çocuğu hep saklamış olan bu adamın kalbini açacağı tek bir kadın vardı...

Onu ilk gördüğümde kalbimdeki duvarlar tek tek çatladı. Ne aklım hazırdı bu kadar sevmeye, ne de kalbim, bu kadar yanmaya... O bir söz söyledi - ne yüksek sesle, ne de fısıltıyla. Ama o anda bildim: Bu, geri dönüşü olmayan bir hikâyenin başlangıcıydı. Çünkü bazı kalpler, korunmaz. Bazı aşklar ise, yalnızca savunmasız bir kalpte kök salar. -Yüzbaşı Atilla Alphan Atabey Yetim büyümüş bir kız, şehit babasının izinden gidip asker olmak isteyen bir kız çocuğu. Hem annesinin hayalleri, kızının doktor olmasını isteyen annesinin hayallerini gerçekleştiren, hemde babasının izinden giden kızdı o. Tabip Kıdemli Üsteğmen Devin Bige Alkım. Bir gecede, bir saniyede yetim kalır mıydı insan? Bir görevde, bir saniyede kardeş bildiklerini kaybeder miydi insan? Bir insan hayatında iki kez yetim kalabilir miydi? Kalırmış demekki. Peki intikam? İntikam alabilecek miydi? Mutlu olabilecek miydi? Tekrar bir aile olabilecek miydi? - Başlangıç tarihi: 30-07-2025

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

Çünkü, bu şehre gelmek demek Onunla karşılaşmak demekti. Onunla karşılaşmak demek, ne demekti? İşte bunu bilmiyordum! *** Yayınlanma Tarihi:18 Haziran 2023 Bu hikayedeki olaylar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve kurumlarla bir ilgisi bulunmamaktadır! Tüm hakları saklıdır. İnstagram ve TikTok:elaninkaranligii

Ailesi boşandığı için kendini kimsesiz ve yalnız hisseden Yasemin Akyel uzun süre okula gitmez. Onu merak eden sınıf arkadaşı Kaan Dinçer ise ona yazar. 040426

"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."

(Kısa çerezlik kurgu! Mantık hataları olabilir...) Siz: Alparslan abi Sultan bugün bizde kalacak sorun olur mu? Alparslan Abi: Sen her abi dediğin kişiyi öpüyor musun İzgi? . . .

En yakın arkadaşım Simay ile girdiğim iddia sonucunda kaybettiğim için iki gün boyunca ne isterse yapmak zorunda kalmıştım. Ve benden istediği ilk şeyin ise rastgele salladığı bir numarayla bir hafta boyunca konuşmam olacağını nereden bilebilirdim ki? "Bak, sadece bir hafta tamam mı?" ✶ Siz: N'aber? Bukim: Vazgeçmeyecek misin? Siz: Sözümü tutmam gerekiyor... Bukim: Devletin askeri rahatsız etmeye hakkın var mı peki? Bukim: Hatta direkt herhangi birini rahatsız etme hakkın var mı İnci? ༄𓆉 argo, küfür, yazım hataları bulunabilir <3 ilk bölüm tarihi: 15 Mart 2026, Pazar

"İki yabancı olarak aynı evin içinde nasıl yaşayabiliriz ki? Hemde hiç karşılaşmadan. "- Nil "Bu saklambaç oyunu iki ay sonra bitecekmiydi? Yoksa onu gördüğüm andan itibaren hayatım alt üst mü olacaktı?"-Barış Burada okuduklarınız tamamen bir hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla hiçbir ilgisi yoktur.